Adnan Oktar A9 TV; 26 Mayıs 2017

Cennet ve cehennemin tabaka tabaka olması aynı değildir. Cennetteki tabakalar kişinin takvasına göre aldığı zevkle orantılıdır. Cehennem ise kişinin yaptığı zulme göre derece derecedir. Hem ortamın dehşeti hem çekilen acı buna göre farklıdır.

Varlığının şuurunda olan bir insan, ruhunun farkında olan bir insan Allah'a kesin olarak iman eder.

Dünyada cenneti de andıran özellikler vardır cehennemi andıran da. Allah zorluklar meydana getirerek Kendisini hatırlatır.

İntiharın karşılığı sonsuz cehennemdir. Kişi cinayet işlemiş konumunda olur. Allah insana asla dayanamayacağı imtihan vermez.

Allah müminleri doğrudan küfürle muhatap etmez, küfür aynı mekanda da olsa müminlerden ayrı bir boyutta adeta kendi cehenneminde yaşar. Münafıklar da müminlerin içinde yaşarlar ama mutlaka küfür boyutuna kayarlar, fakat iman edenlere zarar veremezler.

Cehennem bizim tahayyül edebileceğimiz bir yer değildir, gerçek yüzü içine girildiğinde anlaşılır. Cehennemdeki bütün dehşete rağmen, bazıları cehennemde bile kötü ahlaklarını devam ettirip, tartışıyor, kavga ediyorlar, bu çok hayret verici.

Küfrün cehennemde yaşadığı acı bizim bildiğimiz anlamda bir acı değil Allahualem. Ama Allah sözünü mutlaka tutar.

Bazı insanların bilinçsiz olmalarının sebebi iman, Allah sevgisi ve Allah korkusu eksikliğidir. “Ben benim” deyip Allah'ın ve ruhunun varlığını fark eden bir insan bilinçli, şuurlu insan olmuş olur.

Bağnaz sistemde cehennem ehlinin %90'ının kadınlar olduğuna inanıldığı için kadına bakış açısı en baştan çok yanlış oluyor.

Ben benim diyen, şuur sahibi olan her varlık Allah'ın ruhunu taşır. İnsanın bedeni de ruhu da Allah'a aittir.

Allah'ın aklını kabul etmeyenler cehennemde kendilerinin savunduğu tesadüf mantığının nasıl bir ortam oluşturduğunu görecekler.

Şeytanın temel vasfı kibir ve inatçılıktır. Kendi enaniyetini her şeyden önemli görür. Küfür ehlinde de aynı kibir vardır. Küfür cehenneme gittiği halde pişmanlık duymaz, enaniyetini korumayı mesele olarak görür. Bu ahlaksızlığın en ileri hali münafıkta görülür.

Normal açık şuurlu olan bir insan mutlaka iman eder. İman eden de cennet ehli olur inşaAllah.

Cehennemin varlığı cennetin kıymetini daha iyi anlamamız için gerekiyor.

Cehennem ehli, cehenneme layık bir ahlaksızlıkla yaratılmıştır. Bizim bildiğimizin ötesinde garip birer mahlukturlar.

Cehennem ehli, cehennemde büyülendiklerini ve zaman algısının bozulduğunu zannediyorlar, o yüzden azabın sonsuzluğunu anlayamıyorlar.

Dindar olmadan önce insanın kafası çok flu oluyor, dinin hükümlerini de flu olarak biliyor. Aklında bir şuur ve keskinlik tam oluşmuyor. Dini tam öğrenmeden önce insanlarda Allah sevgisi ve korkusu oluyor ama dini çok geride tutuyorlar. Dünya daha öncelikli oluyor. Bu yüzden tebliğ yapanlara çok büyük sorumluluk düşüyor. İnsanları sıkmadan, bunaltmadan şuurlarını açmak için gayret etmek lazım.

Açık şuurla, aklı başında bir insanın Allah’ı inkar etmesi imkansızdır.

Açık şuurlu bir insanın Allah’ı inkar etmesi mümkün değildir. 10 saniye bile öyle yaşayamaz. İnkar kapalı şuurda oluşur. Böyle varlıkları Allah özel olarak yaratır.

Allah’a inanmayan insan şuurunu kaybetmiş demektir. O insan ölüdür, ömür boyu sürünür. Simsiyah bir karanlık içinde kaybolur gider. Ruh sahibi bir insanın, açık şuurla Allah’ı inkar etmesi mümkün değildir. Böyle bir insan dünyada yoktur.

Allah’ın Kuran’da kulağı ve gözü mühürlü dediği kişilerin şuuru yoktur. Bunların uzuvları bir robot gibi çalışır. Ruh sahibi olmadıkları için robot gibi görevlerini yerine getirirler.

Açık şuurla bir insan asla Allah’ı inkar edemez. Öyle bir şeye gücü yetmez, imkansız. Ama ruh sahibi olmayanlar, mesela münafıklar bunu yapabilir, Allah’ı inkar edebilir. Onlar ölüdür zaten, cehennemliktirler. Allah Tevrat’ta da cehennemden ölüler diyarı diye bahseder.

Kendini bilen, özünü bilen, tüm kainatın beyninin içinde kendisine izletildiğini bilen Allah’ı bilir. Bunu bilmeyenin şuuru yoktur. Şuur sahibi olmayanın da sevgiyi ve merhameti bilmesi mümkün değildir. O sadece hevesi bilir.

Mehdi (as) şu an faaliyet yapıyor ama şu an Peygamberimiz (sav) de sahabelerle sohbet ediyor. Hz. Musa (as) da talebeleriyle denizden geçiyor şu an. Hz. İbrahim (as) de şu an o buzağıyı kızartıp misafirleriyle yemek yiyor. Hz. Adem (as) daha şu an Cennet’ten indirildi. Zaman tek çünkü tek bir an var Allah Katında.

Mümin pişmanlık duyduğunda bu yıkıcı bir pişmanlık değildir. Daha iyisini yapma isteğidir.