Adnan Oktar A9 TV; 28 Mayıs 2018

İnsan sevgi, şefkat ve merhamete göre yaratılmıştır. Bunlar olmadığında insan bedeni kendini yemeye başlar, hücreler kanserleşir. Bu yüzden pozitif olan her şeyi savunacağız, negatif olan şeylere karşı da akılcı ilmi mücadele vereceğiz.

Allah’ın büyüklüğünü hiç unutmamak konusunda çok ciddi hırs yapmak lazım. O zaman sevgi tüm benliği kaplar. Böyle bir sevgi ruhta oluştuğunda, Allah sevilecekleri de gönderir.

Allah’ın kuluna en büyük hediyesi, en büyük nimeti sevgidir. Allah cenneti verse ama Allah korusun sevgiyi vermese cennette hiçbir şey anlamazsın.

İslamiyet sevgi, samimiyet ve dürüstlüktür.

Allah ülfeti sakin kalmamız için özel yaratıyor. Ülfetin iki faydası vardır. Hem ülfeti kaldırma gayreti ibadettir, hem de ülfetin olması insan için konfordur. İnsan beynin içinde gözsüz gören, kulaksız duyan, dilsiz olduğu halde kahvenin tadını alan, müzikten zevk alanın kim olduğunu düşünse Allah’ın varlığını çok açık görür.

Tartışma, çatışma kültürü insanın dimağını bir süre sonra kapatır. İnsan ruhunun rahatlamaya, sanata, güzelliğe, neşeye, sevince ihtiyaç vardır. Gerilimi azaltan, sevgiyi teşvik eden açıklamalar önemlidir. İnsanlar en çok Allah’ın sanatını görmekten zevk alırlar, iman hakikatlerinden, Allah’ı sevmekten güç bulurlar. Her gün yeni düşmanlar icat etmek dimağı dondurur. Bizim yeni yeni düşmanlara değil, dostluğa, kardeşliğe ihtiyacımız var.

Din dersinde asıl öğretilmesi gereken sevgi ve merhamettir. Allah neden sevilir, Allah’ın sanatı nedir, Allah’ın büyüklüğü nasıl anlaşılır, iman hakikatleri nelerdir, Kuran mucizeleri nelerdir bunların gençlere anlatılması lazım.

Sevgiyi yaşamak için acıma ve merhamet duygusu şart. Merhamet olduğunda sevdiğini korursun. Onun haysiyetini, onurunu, dinini, imanını her şeyini korursun, kendin gibi sahip çıkarsın.

Yapılacak en acil hizmet insanların sevgi ve merhamet dolu olmasını temin etmek. Bunun için de yapılması gereken Darwinist mateyalist eğitimin bitirilmesi, çünkü Darwinizm insanların bir tür hayvan olduğunu ve bencilce, acımasızca mücadele etmeleri gerektiğini söylüyor. Bu deccali felsefeyi ilimle irfanla bir an önce temizleyelim. Yoksa Allah korusun deccaliyet çocukları da hayvanları da gençleri de mahvetmeye devam edecek.

Öfkelenmek insanı komik duruma düşürür. İnsan kendisine bunu yakıştırmamalı. Görüntünün içinde bir varlığın o hale gelmeyi acayip görmesi gerekir. “Ya Rabbi görüntünün içinde bir görüntü gördüm, bu görüntüye sinirlendim. Beni bir daha bu hataya düşürme ya Rabbi, beni bana bırakma ya Rabbi. Ya Rabbi görüntüden etkilenmemeyi ve küçük düşmemeyi bana nasip et” dersin, öfkeden kurtulursun.

Ruh beynin değil beyin ruhun içindedir. Ay, Güneş, evren, evlendiğinde eşi, iş yeri, sahip olduğu evler, arabalar hepsi beynin içinde oluşur. Beyin de ruhun içindedir. Dışarıda sadece gölge varlık vardır.

Çocuğun asıl ihtiyacı sevgi, şefkat, Allah sevgisi, merhamettir. Okullarda çocuklara derelerin isimleri, geçmişte yaşamış komutanların doğum tarihini ölüm tarihini ezberletiyorlar, ama şefkatin, kaliteli olmanın, nezaketin, görgünün, kültürün, sevginin önemini neredeyse hiç anlatmıyorlar. Çocuklara o dersleri neden aldıklarını anlatmak lazım. Kültürlü olmalarının onlara ne kazandıracağını, ne kadar sevilecek hale geleceklerini anlatsalar çocuklar okula koşarak giderler.

Gölge Allah’ın sanatıdır. Allah “önce gölgeyi yarattım, sonra ışığı yarattım” diyor. Bu, çok büyük mucize. Gölge şuurlu bir varlıktır. Tüm kainatta sürekli hareket halindedir. Dışarıda Güneş var diyoruz ama dışarıdaki Güneş simsiyah karanlık. Işık beynimizde bir yorum olarak oluşuyor. O zaman gölge ışıktan ayrı olarak özel yaratılıyor.

Dünyaya dikkatlice bakan bir ekranın içinde yaşadığımızı görür. Bunu anlayan insanda gerçek iman oluşur. Ve böyle bir imanda nefis terbiyesinde zorlanmak diye bir şey olmaz. Kuran’da ne yazıyorsa hepsini yapar. Bu gerçeği fark edemeyenler yavaş yavaş kötülükten uzaklaşmaya başlıyor. Biri içki içmemek için mücadele veriyor. Dünyanın gerçeğini gören bir insan için böyle bir mücadeleye gerek kalmaz. Kötülükten hemen net bir şekilde uzaklaşır.

Dünyaya ilk geldiğimizde insan ilk başta şuurlu bir değerlendirme yapamıyor. Okul bitirilir, üniversiteye gidilir, evlenilir, herkes hayat mücadelesi içinde yaşamaya çalışır diye biliyor büyük çoğunluk. Ama dikkatlice baktığımızda her şeyin beynimizin içinde yaratıldığını ve dışarıda maddenin sadece gölge varlık olarak olduğunu görüyoruz. Tek bir saate, tek bir bardağa baktığımızda Allah’ın varlığını açıkça görüyoruz. Allah’ın varlığını görür görmez, tek bir atomun yapısında muhteşem bir Akıl ve düzen olduğunu da görüyoruz. 15 milyar yıldır hareket eden atomlar bir kez bile birbirine çarpmıyor. Bir elektronun içindeki alemi düşünün. Allah’ın büyüklüğü muazzam. Bu muazzam büyüklük karşısında okul bitirmek, iş sahibi olmak vs hayatın tek amacı olamaz. Ve hayatının tek amacı Allah olan insan için hayatının her detayı mükemmeldir, yağ gibi akar.

Beynin bağımsız hiçbir gücü yoktur. Beyin bir yağ ve et parçasıdır. Tüm güç ruhtadır. Beyin kasapta var görüyorsunuz, bir güce sahip olmasının imkansız olduğu açık. Allah’ın üflediği ruh güç sahibidir.

Açık şuurla bir insan asla Allah’ı inkar edemez. Öyle bir şeye gücü yetmez, imkansız. Ama ruh sahibi olmayanlar, mesela münafıklar bunu yapabilir, Allah’ı inkar edebilir. Onlar ölüdür zaten, cehennemliktirler. Allah Tevrat’ta da cehennemden ölüler diyarı diye bahseder.

Açık şuurla, aklı başında bir insanın Allah’ı inkar etmesi imkansızdır.

Açık şuurlu bir insanın Allah’ı inkar etmesi mümkün değildir. 10 saniye bile öyle yaşayamaz. İnkar kapalı şuurda oluşur. Böyle varlıkları Allah özel olarak yaratır.

Ahireti ve dünyanın amacını doğru anlamaları için insanların önce temeldeki bakış açılarını bilimsel, doğru zemine oturtmaları gerekiyor. İnsanlar madde var, maddeden ruh meydana gelir inancındalar. Beynimiz olmasa his, duygu, şuur olmaz sanıyorlar. Tam tersine ruhtan madde meydana geliyor. Elde somut olan delil ruh. Maddeye ait somut delil yok. Ama ruha ait somut delil var. Madde inanç olarak var. Olması gerekir diyoruz. Neye göre? Beynimizin içinde ruhun gördüğüne göre. Beynimin içinde gördüğüme göre dışarıda da olması gerekir diyor insanlar. Dolayısıyla madde inanç olarak var, ruh ise kesin somut olarak var. Ruhun meydana getirdiği imaja madde diyoruz. Bu bilimsel bir gerçek. Bunu anlayan ahireti, dünyanın gerçeğini de çok net anlar.

Allah’a inanmayan insan şuurunu kaybetmiş demektir. O insan ölüdür, ömür boyu sürünür. Simsiyah bir karanlık içinde kaybolur gider. Ruh sahibi bir insanın, açık şuurla Allah’ı inkar etmesi mümkün değildir. Böyle bir insan dünyada yoktur.

Allah’ın aklın ihtiyarını kaldırmama sanatı vardır. İnsanlara deseler ki kasaptan bir kilo beyin alacaksın, o beynin içinde ışıl ışıl 3 boyutlu renkli dünya izleyeceksin, insanlar şok olur. Şu anda herkes bunu yaşıyor ama kimsenin aklının ihtiyarı kalkmıyor. İnsanlara deseler ki mikroskopta bile görünmeyen bir noktadan elin, gözün, kulağın, boyun, posun, saçın olacak, onda oluşan varlık konuşacak, onu seveceksin belki eşin olacak deseler insanların aklı atar. Ama şu anda kimse buna şaşırmıyor. Bunların hepsi Allah’ın aklın ihtiyarını kaldırmama sanatıdır.

Allah’ın Kuran’da kulağı ve gözü mühürlü dediği kişilerin şuuru yoktur. Bunların uzuvları bir robot gibi çalışır. Ruh sahibi olmadıkları için robot gibi görevlerini yerine getirirler.

Cennet insan kalite anlayışının en üstünde kaliteye sahiptir. Cenneti bazı kimseler bir masal ülkesi gibi sanıyor. Öyle değildir. Her şeyin mükemmel ve her şeyin kaliteli olduğu bir mekandır.

İslam birliğinin amacı barıştır. Bu birlik savaşları, acıları, kavgayı, terörü ortadan kaldırmak için kurulacak. Aslında barış ve dostluk kolay olandır. İnsanların savaşı bu kadar olağan görmesinde anormallik var.