Adnan Oktar A9 TV; 24 Şubat 2017

Enaniyet insan bedenini çürütür. Enaniyetli insan makul konuşamaz, makul mantık akışı yok olur, sevgi gücünü ve derin düşünmeyi kaybeder.

Gönül alıcı, kabil-i hitap olduğunu gösteren olmak önemlidir. İnsanlara tepeden bakan, asabi kişilerin tebliğ yapması etkili olmaz.

Enaniyetli, ekabir insanların yüzünde sıcak, sevgi dolu bir ifade oluşmaz.

Bazıları çok üst perdeden, kendisi sanki cennet ehliymiş de insanları kurtarıyormuş gibi bir üslup kullanıyor. Dini samimi anlatmıyorlar. İnsanların iman hakikatlerine, Kuran mucizelerine ihtiyaçları var bunları anlatmıyorlar, her gün oluk oluk Müslüman kanı akıyor hiç üzerinde durmuyorlar. Darwinizm insanları dinsizliğe sürüklüyor tek kelime cevap vermiyorlar.

Düşünce kuruluşuna üye olmak Batı'da çok sükseli bir şey olarak kabul ediliyor. Kendilerince dünyayı yönettiklerini sanıyorlar. Herhangi bir düşünce kuruluşuna üye olmak sükse ve çevre sağladığı için bazı insanlar bu yapıların ardındaki zihniyeti de kabulleniyor. Bunların büyük kısmı bir araya geldiklerinde halka tepeden bakan, homoseksüel şakalar yapan, Darwinizmi savunan üslup hakimiyeti oluyor. Bu kişilerin sosyal medyadaki beğenileri de kendilerini açığa çıkarıyor. Mesela şarap olan bir fotoğraf, homoseksüel şiir vs beğeniyorlar. Böylece Müslümanların yanındayken bu sapkınlıklara karşı olduklarını anlatırken, onlara aslında destekçi olduklarının işaretini veriyorlar.

Modern gibi görünen koyu tutucu olan bir kesim var. Bunlar buz gibi soğuk bir din anlayışına sahiptir ve ruhlarında sanat, sevgi yoktur. Bunların güler yüzlü olduklarını, neşeli yaşadıklarını görmezsiniz. Halktan kendilerini yüksek görürler, kibirli ve ukaladırlar. Bu tipler görünürde gelenekçi ortodoks sistemi eleştirirler ama yaşadıkları hayatın soğukluğu, sevgisizliği, enaniyeti aynı şekilde dinden uzaktır. Bunların hayat felsefesi insanların neşesini boğan, hayatın güzelliklerini ellerinden alan, sözde aristokrat ama buz gibi soğuktur.

Şeytanın temel vasfı kibir ve inatçılıktır. Kendi enaniyetini her şeyden önemli görür. Küfür ehlinde de aynı kibir vardır. Küfür cehenneme gittiği halde pişmanlık duymaz, enaniyetini korumayı mesele olarak görür. Bu ahlaksızlığın en ileri hali münafıkta görülür.

Her zaman akılcı üslup esas olmalıdır. Üst perdeden bir üslup sadece kızdırıcı olur, netice vermez.

Azametli, enaniyetli, büyüklük taslayan, ‘entel dantel’ ama aynı zamanda da züppe bir üslup, insanları beğenmeyen bir üslup; bu bir ruh hastalığıdır. Yani münafıkane bir ruhun kiridir. Bu nedenle, bütün müminler için bu tip tavırlardan kaçınmak hayati bir konudur.

İnsan nihayet etten, kemikten oluşmuş bir varlığın görüntüsü. Enaniyet, kibir yapacak bir hali yok. Bu çok büyük bir zaaf olur yapan için. Bir mantığı da yok. Büyük olan Allah’tır. Allah’ın yanında insan hiçtir.

Burada çok uzun bir imtihanla imtihan oluyoruz. Eğer bu imtihan olmasaydı cennete girdiğinde insan, bu koltuklar neden var olduğunu anlayamazdı. Cennet kadehlerini anlayamazdı. Meyve niye yememiz gerekiyor, neden güzel içkiler içmemiz gerekiyor anlayamazdı. Nimetin sevincini ve güzelliğini göremezdi.

Din sevgiyle, şefkatle olacak bir güzelliktir, zorla olmaz.

Büyüklenenler aşağılanır, sürünür; mütevazı insanlar da daima yüce yaşarlar.

Münafıklar enaniyetli oldukları için haşa Allah’ı yenen olmak isterler. Şeytanın özelliği nedir Kuran’da baktığımızda? Haşa Allah’ı yenen olmak. Münafıklar da hep haşa kendilerince Allah’ı yenme azmindedirler.

Güzel söz kalbi ferahlatır. Müslüman eşyanın, sözünün, insanın, manzaranın en güzeliyle yaşamak ister. Sözün güzel olanı insanın aklını açar. Kötü söz ise kalbi sıkar, insanı boğar.

Güzel sözde iktisat olmaz. Mükerrer de olabilir. Sevgi zaten mükerrerdir. Tekrar tekrar söylenmesi gerekir. Mesela “seni seviyorum” ömürde bir kere söylenmez, defalarca söylenir.

Yıkıcı üslup Müslüman’da olmaz. Allah, “Sözü onlara güzellikle söyle” diyor. “Sertlikle söyleme, etrafından dağılıp giderler” diyor.

Eğer sözlerinin tedavi edici, düzeltici olmasını istiyorsan, Kuran halim bir üslubu esas kılmış. Yani sözü güzellikle söylemek, sözü halim olarak söylemek, şefkatle yaklaşmak Kuran'ın emri.

Sözün tahrip gücü şiddetli. Söz insanları çok üzebilir. Mümkün mertebe iyi, isabetli, makbul, doğru, sevecen, coşkulu, ümitvar, heyecan verici, şevk verici ve insanları mutlu etmeyi hedefleyen güzel sözler edelim.

Pozitif düşünmek, pozitif konuşmak güzel olur. Tahrik edici konuşmak bence iyi değil. Bilinçaltında insanlarda kötü duygular bırakır. Her ne kadar önemsiz gibi görseler de bilinçaltına o yerleşir.

Hz. Mehdi (as) Müslümanların manevi lideri olarak ortaya çıktığında her sözü her kelimesi hergün dünyaya nur yağdıracak. Sözün en güzeli, sanatın en güzeli, estetiğin en güzeli insanların karşısında olacak, inşaAllah.

Hitaplar güzel olsun. Kardeşlerimiz argo konuşmasınlar. Konuşurken yakışıksız sözler etmesinler. Güzel sözler etsinler. Özellikle hanımlara hitaplarda argo kesinlikle olmaz. Çok çok çirkin olur, adaba edebe yakışmaz. Hanımlara sözün en güzeliyle hitap edilir.

Güzel söz israf değildir. Güzel sözü bol kullanmak israf değildir. Rahatlatıcı, güzel sözleri bol bol kullanmak lazım.

İnce düşünmek çok önemlidir. Ben konuşurken her sözüme çok özen gösteriyorum. Çünkü kadınlar ince varlıklardır, çok naziktirler. Bir sözün vurgusundaki ses tonu bile önemli olur.

Tutku iman ehline mahsus çok güzel bir duygudur. İman edenlerin gözlerinden birbirlerine tutku akar.