Adnan Oktar A9 TV; 5 Eylül 2015

Vicdan zordur ama meyvesi güzeldir. Mantık kolaydır ama meyvesi çok acıdır.

Her çirkef hareket kişinin kendi aleyhine döner. Her yaptığı taktik, oyun, ahlaksızlık, yalan aleyhine döner. İlk başta yüzünün nuru gider, aklı gider.

Dünyayı dikkatlice izleyin, dünyanın yüzde 99’u hep mantıkla hareket ederler. Ve hepsi sürünüyor. Bana mantığıyla hareket eden, sürünmeyen bir tane adam göstersinler. Hepsi sürünüyor. Akıl almaz acılar içinde yaşıyorlar. Samimi insanlar, vicdanıyla hareket edenler bayağı güzel yaşıyorlar. Hayır; çile çeker, zorluk çeker ama sonunda Allah ona ferahlık verir.

Hazreti Yusuf (as) hep dürüst. Mantığıyla hareket etmiyordu, vicdanıyla hareket ediyordu. Vicdanı onu nereye götürdü? Hapishaneye götürdü. Allah’a tevekkül etti. Sonunda ne oldu? En sonunda Cenab-ı Allah onu Mısır’a Sultan yaptı. En güzel yiyecekleri yedi. En güzel kıyafetleri giydi. Cennette en güzel makamlara geldi.

İnsan vicdanına uyduğunda çok şey kaybedecek gibi olur, halbuki en isabetli hareketi yapar. Mesela peygamberler vicdanlarına uyuyorlar, savaşlara giriyorlar, çile çekiyorlar, acılar çekiyorlar. Ama sonunda dünyanın en iyisi onlar oluyorlar.

Allah ayette, “Vicdanları kabul ettiği halde zulüm ve büyüklenme dolayısıyla reddettiler” diyor. Vicdanına direniyor. Yoksa vicdanı ona doğru olanı emrediyor, “Yap” diyor, dinlemiyor. Onu eziyor. O yüzden yüzleri kararıyor. Yoksa insan vicdanıyla uğraşmadığında, vicdanının sesini dinlediğinde yüzü nur gibi olur.

Bazı insanlar vicdan değil de, mantık kullanıyorlar. “Ben mantığımın sesini dinlerim” diyor. Kardeşim, sürünürsün. Mantık ilk planda insanı kurtaracak gibi görünür. Hep lehine, hep onun keyfine uygun, çıkarına uygun bir şeyler ortaya dökecek diye düşünür insan, mantıkta. Mantık insanın başını sürekli belaya sokar.

Mantık kullananlar sürekli sürünürler. Ama ilk başta hep kazanacak gibi görünürler. Vicdanını kullananlar da ilk başta hep kaybedecek gibi görünürler ama sonunda hep kazanırlar.

Samimiyette insan çok şey kaybediyor gibi görünür ama gizlice çok şey kazanır. Şahıs bakarsın sanki başı belaya giriyor gibi olur, mal kaybediyor, imkan kaybediyor. Halbuki sonra Allah onu mala boğar adeta nimete boğar. Ama öbürü, vicdanını ezerek mala ve imkana kavuşacağını zanneder, dünya ondan kaçar, o da kovalar. Akıl almaz ızdırap çeker. Müthiş bir sürünme, müthiş bir kovalamaca.

Bazı kişiler ihtiyacı olan kardeşlerimize yardım konusunda 'Parayı nereden bulacağız?' mantığında konuşuyorlar. Allah kat kat bereketini getirir. Sevabı önemli, Allah'ın rızasını almak önemli. Rızasını alırsan Allah bereketini getirir. Rızasını almaz da cimrilik edersen, Allah elindeki mevcudu da alır, malın mülkün hepsi gider.

Güzel bakış sadece iman ehline mahsus özel bir güçtür. Yani bir insan güzel bakabiliyorsa akıllı demektir. Aptalca bakıyorsa imanında, aklında bir bozukluk var demektir.

Özgürlük olsun, demokrasi olsun. Bunun için herkes alabildiğine mücadele versin. Çünkü özgür ortamda akıl, sanat, bilim, gelişir. Devlet baskıcılığında akıllar dumura uğrar. İnsanın telif gücü olmaz. Sanatçı çıkmaz, bilim adamı çıkmaz. Sanayi de dumura uğrar, insanlar çalışma şevklerini kaybederler.

Şu an biz esirin içinde yüzüyoruz. Esir, içinde Allah’ın aklını barındıran bir maddedir. Her yere girer, çıkar. Hz. Musa (as)’ın asasının içinde, çalının damarlarının içinde, yanan ateşin içindedir.

Kuran’da anlatılan ahlakta mülkiyet hırsı yok. Her şey herkesin oluyor. Kardeşlik ön plana çıkıyor. Herkes malını mülkünü kardeşiyle paylaşıyor. Yediğini, içtiğini, elbisesini, eşyasını, her şeyini. Bir yere bir şey biriktirmek, hırs yapmak öyle bir şey yok. Sonradan çıkarmışlar işte ‘altının 40’ta birini vereceksin.’ Öyle bir şey yok. Kuran, ihtiyaçtan arta kalanı verin diyor.

Aklı kullanma, samimi olarak Allah'la bağlantı içinde olup telaşlanmadan şeytanın, aklı nerede bozacağını düşünerek Allah'ın işaretini görmeye çalışmaktır. Çünkü aklı zaten Allah yönlendirir. İnsan vicdanına uyduğunda yanlışı, tehlikeyi fark eder. Allah ona ilham eder, hissettirir.

Bazıları din denilince garip bir romantizme, garip bir ruh haline giriyorlar. Allah'ın akıllı bir tavırla anılması gerekir.

Kuran'ı baştan sona okuyup dikkatlice uygulayan insan çok akıllı olur. Bayağı tutarlı olur, konuştuğunda çok makul olur.

Kuran aklın kitabıdır aynı zamanda. Hem sevginin, hem de aklın kitabıdır. Kuran'a uyduğunda insan akıllı olur. Makul, dengeli olur.

Kuran okunduğunda insan tam akıllı oluyor. Akıl kitabıdır Kuran. Beyinde aklın oluşmasına sebep olan bir nurdur. Normalde beyinde akıl oluşmuyor. Zeka oluşur sadece. Kuran’la beyin bağlantıya geçtiğinde akıl oluşuyor. Bunun dışında akıl mümkün değil oluşmuyor. Sadece zeka gelişir.

Mal dağıtırken hesaba vurmak, grama ölçüye vurmak mümine yakışmaz. Mümin malını hesapsızca güzellikle verir, sözünü etmez.

Sen fakire mal dağıtıyorsun, kiloyla niye veriyorsun? Gücünün yetebildiği kadar ver, gönder. Elbise, yiyecek kişiye taşıyabildiği kadar ver. Niye tartıyorsun? Niye grama vuruyorsun? Dağıtırken grama vurmak, teraziye götürmek İslam ahlakına yakışmaz. Avuç avuç dağıtacaksın. Bol bol dağıtacaksın.

Münafıklar Peygamber (sav)’e karşı hep zekayla yaklaşmaya çalıştılar. Peygamberimiz (sav) aklıyla üstün gelerek onları her seferinde rezil rüsva etti.

İnsanlarda akıl eksik olup zeka çok olabiliyor. Kültür bilgi çok oluyor, çevresi, imkanları geniş oluyor. Ama Allah’ı anlama ve Allah’a saygı duyma, Allah’ı sevme gücü yüksek vicdanlılarda olabiliyor.

Münafık zekayı kendine mahsus bir mülk zanneder. Allah'ın yarattığını bilmez. Oysa münafığın kullandığı zeka, şeytani bir zekadır.

Dünyanın hiçbir yerinde insanlara, gençlere, çocuklara fosil gösterilmiyor. Bu hem garip hem de ibret vericidir. Neden itinayla gösterilmiyor? Çünkü baktıklarında evrimin olmadığını anlıyorlar. Ki, dünyada en bol bulunan metadır fosil.