Kuran’da Yüce Allah’ın meleklere, yeryüzünde bir halife var edeceğini söylediği ve ona isimlerin hepsini öğrettiği haber verilmektedir. Bunun üzerine melekler, Allah’ın aklını, ilmini, gücünü ve büyüklüğünü övüp yücelterek tesbih etmişlerdir. Meleklerin tesbihinde olduğu gibi Allah sonsuz hikmet ve ilim sahibidir. İnsanın da Allah’ın kendisine öğrettiği dışında hiçbir bilgisi yoktur. Yani bir kimsenin herhangi bir ilme sahip olması kendisinden değildir; Allah'ın o kişiye kaderinde bir ilim lütfetmesinin sonucudur. Allah dilediği kişiye bu nimeti dilediği kadarıyla verir. Meleklerin, ayette haber verilen sözleri, bu gerçeği açık şekilde ifade etmektedir.
İnsan, Allah'ın yoktan var ettiği, aciz bir varlıktır. İnsanın güç getirebildiği herşey Allah'ın kendisine ihsanda bulunmasıyla ve kuvvet vermesiyle gerçekleşmektedir. Allah’ın ilmiyle, Allah’ın bizlere öğrettikleri sayesinde etrafımızdaki her şeyi algılayabilir ve bu şekilde yaşantımıza devam edebiliriz.
Müminler, Allah’ın aciz bir kulu olduklarının şuurundadırlar. Bu nedenle sahip oldukları akıl, bilgi ve yetenekleri kendilerinden bilmezler. Kainattaki tüm ilimlerin, mülkün ve hükmün gerçek sahibinin alemlerin Rabbi olan Allah olduğunu her zaman bilerek, her işlerinde Allah’a yönelirler. Rabbimiz’e karşı boyun eğici ve teslimiyetli davranır, övgüyü daima onu yaratan Allah’a yöneltir ve durmaksızın O’nu yüceltip tesbih ederler.
İnsan, Allah'ın yoktan var ettiği, aciz bir varlıktır. İnsanın güç getirebildiği herşey Allah'ın kendisine ihsanda bulunmasıyla ve kuvvet vermesiyle gerçekleşmektedir. Allah’ın ilmiyle, Allah’ın bizlere öğrettikleri sayesinde etrafımızdaki her şeyi algılayabilir ve bu şekilde yaşantımıza devam edebiliriz.
Müminler, Allah’ın aciz bir kulu olduklarının şuurundadırlar. Bu nedenle sahip oldukları akıl, bilgi ve yetenekleri kendilerinden bilmezler. Kainattaki tüm ilimlerin, mülkün ve hükmün gerçek sahibinin alemlerin Rabbi olan Allah olduğunu her zaman bilerek, her işlerinde Allah’a yönelirler. Rabbimiz’e karşı boyun eğici ve teslimiyetli davranır, övgüyü daima onu yaratan Allah’a yöneltir ve durmaksızın O’nu yüceltip tesbih ederler.
