Adnan Oktar A9 TV; 21 Mayıs 2018

Allah’ın varlığını anladığımızda ve büyüklüğünü kavradığımızda sevdiğimiz her şey O’nda toplanır. Çiçekler, kediler, kuzular, güzellikler, sevdiğin insan hepsi Allah’ın tecellisidir. Hepsine duyduğumuz sevgi Allah’a sevgimizdir.

Allah ile bağlantı en hayati konudur. Biz çok dikkatlice, özellikle Allah’ın büyüklüğünü düşünerek yaşamak durumundayız. Allah’ın varlığını mümin zaten kesin olarak bilir. Allah’ın büyüklüğünü ise iyi düşünmek gerekir. Allah’ın büyüklüğünü iyi düşünen insan, her şeyi Allah’ın yaptığını hiç unutmadığı bir boyuta girer ve olabilecek en iyi hayatı yaşamış olur.

Kendini bilen, özünü bilen, tüm kainatın beyninin içinde kendisine izletildiğini bilen Allah’ı bilir. Bunu bilmeyenin şuuru yoktur. Şuur sahibi olmayanın da sevgiyi ve merhameti bilmesi mümkün değildir. O sadece hevesi bilir.

Allah bizden tüm ibadetleri sevgimizi gösterdiğimiz için istiyor. Sabırlı olmak, namaz kılmak, hacca gitmek hep sevgimizi göstermek amaçlıdır. Allah kullarından sevgi ister, Allah sevgiyi sever.

Allah en çok aşkı sever. Tüm kainat aşk, tutku, sevgi üzerine kurulmuştur. Namazın, orucun, tüm ibadetlerin amacı sevgidir. “Sabaha kadar namaz kıldım ayağım şişti” diyor. Allah’ın istediği bu değil. Allah’ın istediği gönülden Allah’ı severek namazını kılman, ibadetlerini yapman.

Öfkelenmek insanı komik duruma düşürür. İnsan kendisine bunu yakıştırmamalı. Görüntünün içinde bir varlığın o hale gelmeyi acayip görmesi gerekir. “Ya Rabbi görüntünün içinde bir görüntü gördüm, bu görüntüye sinirlendim. Beni bir daha bu hataya düşürme ya Rabbi, beni bana bırakma ya Rabbi. Ya Rabbi görüntüden etkilenmemeyi ve küçük düşmemeyi bana nasip et” dersin, öfkeden kurtulursun.

Münafık özel yaratılan bir mahluktur. Münafıklarla ilmi mücadele namaz gibi ibadettir. Münafıkla ilmi mücadele yüzlerce ayetle anlatılmıştır. Bu ayetleri yaşamamız için münafıklar özel olarak yaratılmıştır.

Allah insanı başı boş bırakmamıştır. İnsan kaderiyle birlikte yaratılmıştır. İnsan samimi olduğunda bütün yollar ona açılır. Samimi olmak demek pozitif sistemin çalışmaya başlaması demektir. Samimi insan hemen Allah’ın varlığını ve büyüklüğünü görür. Allah’ın büyüklüğünü kavrayan insan ise cennete açılmış bir yola girer.

Allah’ın varlığı çok keskin ve alabildiğine açık. Hiç Allah’ı düşünmeden yaşamak insanların çok büyük bir ayıbı. Hem Allah’ın varlığını bilmek hem de lakayıt olmak olacak şey değil. Allah’a karşı çok büyük bir suçtur bu.

Gölge Allah’ın sanatıdır. Allah “önce gölgeyi yarattım, sonra ışığı yarattım” diyor. Bu, çok büyük mucize. Gölge şuurlu bir varlıktır. Tüm kainatta sürekli hareket halindedir. Dışarıda Güneş var diyoruz ama dışarıdaki Güneş simsiyah karanlık. Işık beynimizde bir yorum olarak oluşuyor. O zaman gölge ışıktan ayrı olarak özel yaratılıyor.

Dünyaya dikkatlice bakan bir ekranın içinde yaşadığımızı görür. Bunu anlayan insanda gerçek iman oluşur. Ve böyle bir imanda nefis terbiyesinde zorlanmak diye bir şey olmaz. Kuran’da ne yazıyorsa hepsini yapar. Bu gerçeği fark edemeyenler yavaş yavaş kötülükten uzaklaşmaya başlıyor. Biri içki içmemek için mücadele veriyor. Dünyanın gerçeğini gören bir insan için böyle bir mücadeleye gerek kalmaz. Kötülükten hemen net bir şekilde uzaklaşır.

Darwinist eğitim devam ettiği müddetçe sevgisizlik, bencillik, saldırganlık son bulmaz. Okullarda verilen eğitimde alenen Allah’ın varlığı inkar ediliyor. Bu çok büyük bir faciadır. Bu faciaya ilimle ve bilimle dur denilmesi şarttır.

Mümin kendini samimi modda değerlendirecek. O zaman bakar bakmaz hemen Allah’ın varlığını görür. Allah’ın büyüklüğünü kavramaya karşı ise nefiste direnç vardır. Şeytan kafayı dağıtmaya ve Allah’ın büyüklüğünü düşündürtmemeye çalışır. Mümin tüm dikkatini Allah’ın büyüklüğüne verecek.

Namaz Allah’a sevgidir, Allah’a iltifattır. İbadet Allah’a sevgimizi gösterme şeklimizdir. Tüm ibadetler Allah’a sevgiyi ifade eder.

Dünyaya ilk geldiğimizde insan ilk başta şuurlu bir değerlendirme yapamıyor. Okul bitirilir, üniversiteye gidilir, evlenilir, herkes hayat mücadelesi içinde yaşamaya çalışır diye biliyor büyük çoğunluk. Ama dikkatlice baktığımızda her şeyin beynimizin içinde yaratıldığını ve dışarıda maddenin sadece gölge varlık olarak olduğunu görüyoruz. Tek bir saate, tek bir bardağa baktığımızda Allah’ın varlığını açıkça görüyoruz. Allah’ın varlığını görür görmez, tek bir atomun yapısında muhteşem bir Akıl ve düzen olduğunu da görüyoruz. 15 milyar yıldır hareket eden atomlar bir kez bile birbirine çarpmıyor. Bir elektronun içindeki alemi düşünün. Allah’ın büyüklüğü muazzam. Bu muazzam büyüklük karşısında okul bitirmek, iş sahibi olmak vs hayatın tek amacı olamaz. Ve hayatının tek amacı Allah olan insan için hayatının her detayı mükemmeldir, yağ gibi akar.

Bir ekranın başına yapışık yaşıyoruz. Büyük bir güç bize bu ekranda görüntü izletiyor. Görüntüde hep düzgünlük ve muntazamlık var. Atomlar, çiçekler, meyveler her şey düzgün. Böyle bir durumda bu güzellikleri yaratan Güç’ü haşa yok saymak hiç yokmuş gibi davranmak çok büyük zulüm olur. Sonsuz Akla sahip olan Allah’ı sevmek çok zevklidir. Mümin tüm dikkatini Allah’a imana, Allah’ı çok samimi sevmeye ve Allah’ın yarattıklarını sevmeye verecek.

Mümin cehennem korkusuyla ibadet etmez. Müminin ibadeti Allah sevgisinden kaynaklanır. Cehennemin varlığının amacı da Allah sevgisini, Allah korkusunu, helale harama titizliği, sevginin kalitesini ve derinliğini meydana getirir. Dolayısıyla mümin Allah’ı çok sevdiği için Allah’a ibadet etmiş olur. Mümin için cehennemin ateşinden ziyade Allah’ın ona darılması çok acıdır.

Din hayatı öldürmez. Din hayata neşe verir. İnsan dindar olduğunda canlı, neşeli, hayat dolu bir karaktere girer. Gelenekçi İslam bunun aksini anlattığı için insanlar dindar olmayı içe kapanmak ve hayatı öldürmek olarak görüyorlar. Böyle olunca da ibadetlerini yapmak için yaşlanmayı bekliyorlar. “Yaşlanınca zaten yaşama zevkim kalmayacak, o zaman ibadet etmekle bir kaybım olmaz” diye düşünüyorlar. İbadet gençken de yaşlıyken de her yaşta yapılır. Dini yaşlandığı döneme ertelemek gelenekçi İslam anlayışının sebep olduğu bir yanılgıdır.

Şok edici, hayret verici bilgi karşısında dikkat ve takdir gücünün zayıf kalması insan beyninin, ruhunun acizliğidir. Ona irade toplayamıyor. Yoksa normalde nefesinin kesilmesi, acayip şaşırması lazım. Bu aczi aşmak için dua etmek gerekir.

İnsan adeta ülfetin içinde yüzüyor. O ülfetin kalkması için Allah’a dua edecek. “Ya Rabbi aklımı berraklaştır, bu harikayı göreyim. Beynim bunu şu an bana benim istediğim gibi hissettirmiyor” diyecek. Mesela yazı var, okuyamıyor; onun gibi. “Basiretim açılsın, bu harikanın heyecanını yaşayayım, Seni hakkıyla takdir edeyim Ya Rabbi” diyecek mümin.

İnsanlar bir ülfet denizinin içinde yüzüyor. O ülfet denizinden çıkıp, basiretlerini ferasetlerini açıp bu beladan kurtulmaları lazım. Yoksa kişi sırf hücredeki harikayı öğrense müthiş bir imana sahip olur. Peygamber imanı gibi olur imanı. Ama basiret bağlanması var.

Ülfetin şu yönden faydası olabilir Allah tarafından insanlara; Allah'ın haşyetinden helak olmamaları için verilmiş bir özellik. Daha sakin olmasını sağlar. Yani bir sinir ilacı gibidir insana. Psikolojik bir sakinleştirici gibidir ülfet.

Ülfet çok tehlikelidir. Müslüman'ın en çok üstünde duracağı şeylerden birisi odur. Mesela hücrenin yapısını inceliyor, nefesi kesiliyor. Ama beyninin arkasında muazzam bir ülfet dalgası o gelen bilgiyi sürekli emer. Sürekli yok eder.

Darwinizm Allah’ın açıkça inkarıdır. Ben ve arkadaşlarımdan başka bu konunun üzerinde duran neredeyse kimse yok. Allah’ın açıkça inkar edilmesinden bir çok Müslümanın hiçbir rahatsızlık duymaması çok ibret vericidir.

MHP hars milliyetçisidir. Irk milliyetçisi değildir. Kürt canlarımıza hürmet ve sevgi duyar. Bunun aksini iddia edenler samimi davranmıyorlar. Ama bu konuyu propaganda malzemesi olarak kullananlar oluyorsa, MHP bu konuda çok daha güçlü karşı bilgilendirme yapabilir.