Adnan Oktar A9 TV; 20 Aralık 2015

Kabir azabı diye bir şey yok. Öldüğünde başka bir boyuta geçersin. Öldüğün anda sana mümin olduğun hemen hissettirilir, hemen anlarsın. O duyduğun huzurdan, rahatlıktan hemen anlarsın. Bir de Allah kuluna zulmetmez, öyle bir şey yok. Haşa, Allah öyle adaletsiz zulüm anlayışında değildir. Sonsuz akıldır, sonsuz merhamettir.

En ala en güzel vücut bile toprağın altında paramparça olacak. Hayat çok kısa. Halihazırda Allah’ın verdiği şekle hamd ederiz, şükrederiz ama o vücuda insanın bağlanması olmaz. Dünya güzeli insan, bir açılıyor mezarı bir iskelet, kafatası, kollar kemikler. Nice pehlivanlar nice aslanlar mezarda kemikleri çürümüş yatıyorlar.

Allah hakkında sadece hüsnü zan edilir. Allah hiçbir zaman için bırakılmaz. Allah’a hüznü zan en zor şartlarda dahi bırakılmaz.

Bütün ömrü mümin olarak geçmiş bir insanın, “Ölüm anında acaba imanımı muhafaza edebilecek miyim” diye endişe etmesi şeytandan bir vesvesedir. Bunu hiç kaale almalarına gerek yok. Böyle bir şey olmaz. Yani içten, bilinçaltındaki iman esastır. Yoksa kişinin aklına birçok şey gelebilir, onların hiç geçerliliği yok. Allah onun bütününe bakar.

Bütün bu olaylar hadislerde tarif edildiği şekilde oluyor. Hz. Mehdi (a.s)’ı da göreceğiz, Hz. İsa Mesih’i de göreceğiz, İttihad-ı İslam’ı da göreceğiz, görevimizi yapıp gideceğiz hepimiz. Hiç kimse burada kalmayacak. Son geriye kalanlar onlar da peşimizden gelecekler, dünya boşalacak, ondan sonra kıyamet.

Kim olursa olsun cenazeye saygı gösterilir. Cenaze aşağılanmaz, ölmüş artık adam, ruhu gitmiş, eti kemiği kalmış, o da çürüyecek. Kim olursa olsun olmaz.

Müslüman’da küsme olmaz. Kalp sürekli Allah ile beraber. Dünya kısa bir kurs, kısa bir eğitim. Burada ne sükse yapılır, ne akıllılık iddiası, ne zekilik iddiası hiçbir şey yapılmaz. Uzaydan bakılınca toz gibi dünya. Biraz daha ilerleyince hiç görünmüyor. Tozun içinde, tozun tozudur insan. Zavallı bir varlık. Neyine kibirleniyorsun? Ölüp gideceksin.

Dünyada ne kadar uzun süre kalınırsa manevi makamda o kadar yükselme imkanı olur. Vefat ettikten sonra, cennete gittikten sonra cesaret kalkıyor, vefa kalkıyor, hepsi kalkıyor. Sadece yiyip-içip, gezip eğleniyorsun, Allah’a şükrediyorsun, melek gibi oluyorsun. Onun için dünyada uzun kalmanın da o faydası var. Çünkü kaldığında, milyonlarla sevap kazanıyorsun.

Hz. Mehdi (as) bir an dünyadan çekilse kıyamet kopar. On dakika çekilmiş olsa kıyamet kopar. Onun için melekler Hz. Mehdi (as)’ın çevresinde akıl almaz bir titizlikle müthiş bir blokaj meydana getiriyorlar. Hadislerden bunu görüyoruz. Cebrail (as), Mikail (as) hiç yanından ayrılmıyorlar.

Son zamandayız. Dünyayı deliler gibi sevenler dünyanın boş olduğunu çok kısa bir süre sonra anlayacaklar. Kıyamet çok yakın. Çok çok az bir vakit var. Bediüzzaman kıyametin kopuş vakti için 2120 gibi diyor. Hadislerin işareti de o şekilde görünüyor.

Kısa süre sonra Azerbaycan kapılarını açacak, Ermenistan açacak, Türki Devletler açacak. Sonra Irak, Suriye, Ürdün, hatta İsrail. Hz. Mehdi’nin vesilesiyle sevgi, kardeşlik içinde yaşayacağız. Ama ne kadar? 7 veya 9 yıl, o kadar. Sonra akıl almaz bir bozulma başlıyor. Ahlak çöküntüsü. Ta Hicri 1545'e kadar. 1545 sabahında veyahut akşamında veya öğleninde, o haber onlara ulaşacak. Bir kayanın üstüne yazsınlar. O kaya o gün paramparça olacak. Kıyamet kopacak.

İnsanın enaniyet yapacak hali yok ki; sen kandan, etten, kemikten, sinirden oluşmuş bir varlıksın, doğal ihtiyaçların var, ne havalara giriyorsun? Ölüp gideceksin, nereye poz yapıyorsun? Ve çok kısa sürede bitiyor hayat. Her cenaze mezarın içinde alenen şişip patlıyor. Havaya girecek bir hali yok insanın, zavallı bir varlık.

Beden, ölümü ve yok olmayı hiç istemez. Hücreler hiç istemez. İnsana en şiddetli ızdırap veren şey odur. Allah bu ızdırabı İslam diniyle ortadan kaldırıyor.

İmam Mehdi'nin zuhuru olmasa kıyamet çoktan kopmuştu, bitmişti dünya. Kıyamet geldi dayandı kapıya, Allah Hz. Mehdi (as)'ın yüzü suyu hürmetine bekletiyor.

Mehdiyet vesilesiyle Allah dünyayı bekletiyor şu an. Yani kıyametin kopmasının ertelenmesinin nedeni Hz. Mehdi (as)'dır.

Allah’ın vaadi için olan vakit şu an bitti. Yani kıyamete yaklaşık yüz yıllık bir zaman var. Bu yüzyılın dışında hakimiyet için vakit yok. Onun için masonluk da artık kararını vermek durumunda, Tapınak Şövalyeleri de karar vermek durumunda, Sanhedrin de karar vermek durumunda, derin dünya devleti de karar vermek durumunda. Çünkü öbür türlü dünya tamamen yıkılacak. İttihad-ı İslam’ı artık uygulamanın vakti geldi.

Hz. Mehdi (as)'ın bulunduğu dünyada kıyamet kopmuyor. Ama adamların haberi yok. Bütün dünya yobazları ona düşman. Onun sayesinde yaşadığından haberi yok. Onun sayesinde kıyametin kopmadığından haberi yok. Küfür, ehli tuğyan, dalalet onun sayesinde yiyip içtiklerinden haberleri yok.

Allah’a hep hüsnü zan. Mesela nasıl insanın bir sevdiği olduğunda hüsnü zan ediyor, Allah’a mutlak hüsnü zan gerekir. Bir şey olduğunda, “Cenab-ı Allah hayırla yaratmıştır. Cenab-ı Allah doğrusunu bilir.” diyecek mümin.

Güzel ahlak insanlara mutluluk veren sistemdir. Bir ortamda tek bir kişi kibirli olsa insanlar rahatsız oluyorlar. Güzel ahlaklı insan ise her yerde mutluluk vesilesidir. Cenneti de güzel kılan güzel ahlaktır. İnsanların güzel davranması, birbirini üzmemesi kızdırmaması, herkesin dengeli tutarlı olması, münasebetsiz konuşan hiç kimse olmaması, iki yüzlü kimse olmaması, herkesin coşkulu sevgiyi yaşaması cenneti güzel yapıyor. Cennetin ırmağı, taşı, toprağı değil. Allah Kendisi güzel ahlaklıdır. Müslüman Allah’ın ahlakıyla ahlaklanmak ister Allah her durumda insanları affediyor, insan bazen affedemeyebiliyor. Allah her kulunu kurtarmak istiyor, insanlar bazı insanlara yakın olabiliyor. Allah insanlara sui zanla bakılmasını istemez, hep hüsnüzanla değerlendirir. İnsanlarda ise hüsnüzan eksiktir. Müslüman Allah’ın ahlakına özenir. Müslüman da Allah gibi güzel ahlaklı olduğunda hem kendi rahatlıyor hem etrafındaki insanlar rahatlıyor. Bu ahlak cennetin ana vasfıdır. Ve tüm bu güzel ahlakın ana amacı sevgidir. Allah’ı sevmek ve Allah’ın yarattıklarını sevmek içindir.

İslam’da sevgi var, şefkat var, fakirleri koruyup-kollama var, affedicilik var, hüsn-ü zan var, hep hayrın ve bereketin üzerinde durmak var. Güzel olan, sevindiren, insanları hoşnut eden, her türlü güzelliğin üzerinde durma ve onu elde etmeye gayret etme var.

Mehdi (as) hikmetini anlatmıyorsa ona tevekkül edilir, hüsnüzan edilir.

Veysel Karani Allah’ı aşkla seviyordu, deli aşıktı. Çok çile çekti ama Rabbimize hep hüsnüzanla baktı.

Bazı alimlerin talebelerince Mehdi bilinmesinde bir mahsur yoktur. Bediüzzaman, “ziyade hüsnüzan her zaman olmuştur. Ben de ilişmiyordum” diyor. Bunun bir zararı olmaz, aksine şevk ve Müslümanlara hizmet yönünde faydalı olur.

Allah hiçbir zaman için bırakılmaz. Hiçbir zaman için hüsn-ü zandan vazgeçilmez Cenab-ı Allah’a karşı.

Hikmet Allah'ın beğendiği bir güzelliktir. İnsanların bir kısmı bol konuşurlar ama hikmetsiz olur. Hikmetin çok bol bilgiyle, bol lafazanlıkla alakası yok. Adam yürüyen kütüphane gibi ama o derinliği, o hikmet yönünü alamıyor. Bilginin sadece ukalalık, züppelik yönünü alıyor. Halbuki bilgi hikmet için kullanılır.