Adnan Oktar A9 TV; 17 Aralık 2015

Kıyametin de ölümün de Müslümanları rahatsız edecek hiçbir yönü yoktur. Müslüman eğer kendisine zulüm yapılacağına yahut acı çekeceğine inanırsa bu Allah'ın gücüne gider. Çünkü Allah diyor ki, "Bana güven. Sen iyiysen sana bir zarar gelmez." Mümin daima Allah'a hüsnü zan edecek.

En ala en güzel vücut bile toprağın altında paramparça olacak. Hayat çok kısa. Halihazırda Allah’ın verdiği şekle hamd ederiz, şükrederiz ama o vücuda insanın bağlanması olmaz. Dünya güzeli insan, bir açılıyor mezarı bir iskelet, kafatası, kollar kemikler. Nice pehlivanlar nice aslanlar mezarda kemikleri çürümüş yatıyorlar.

Bütün ömrü mümin olarak geçmiş bir insanın, “Ölüm anında acaba imanımı muhafaza edebilecek miyim” diye endişe etmesi şeytandan bir vesvesedir. Bunu hiç kaale almalarına gerek yok. Böyle bir şey olmaz. Yani içten, bilinçaltındaki iman esastır. Yoksa kişinin aklına birçok şey gelebilir, onların hiç geçerliliği yok. Allah onun bütününe bakar.

Kim olursa olsun cenazeye saygı gösterilir. Cenaze aşağılanmaz, ölmüş artık adam, ruhu gitmiş, eti kemiği kalmış, o da çürüyecek. Kim olursa olsun olmaz.

Müslüman’da küsme olmaz. Kalp sürekli Allah ile beraber. Dünya kısa bir kurs, kısa bir eğitim. Burada ne sükse yapılır, ne akıllılık iddiası, ne zekilik iddiası hiçbir şey yapılmaz. Uzaydan bakılınca toz gibi dünya. Biraz daha ilerleyince hiç görünmüyor. Tozun içinde, tozun tozudur insan. Zavallı bir varlık. Neyine kibirleniyorsun? Ölüp gideceksin.

Dünyada ne kadar uzun süre kalınırsa manevi makamda o kadar yükselme imkanı olur. Vefat ettikten sonra, cennete gittikten sonra cesaret kalkıyor, vefa kalkıyor, hepsi kalkıyor. Sadece yiyip-içip, gezip eğleniyorsun, Allah’a şükrediyorsun, melek gibi oluyorsun. Onun için dünyada uzun kalmanın da o faydası var. Çünkü kaldığında, milyonlarla sevap kazanıyorsun.

İnsanın enaniyet yapacak hali yok ki; sen kandan, etten, kemikten, sinirden oluşmuş bir varlıksın, doğal ihtiyaçların var, ne havalara giriyorsun? Ölüp gideceksin, nereye poz yapıyorsun? Ve çok kısa sürede bitiyor hayat. Her cenaze mezarın içinde alenen şişip patlıyor. Havaya girecek bir hali yok insanın, zavallı bir varlık.

Beden, ölümü ve yok olmayı hiç istemez. Hücreler hiç istemez. İnsana en şiddetli ızdırap veren şey odur. Allah bu ızdırabı İslam diniyle ortadan kaldırıyor.

Münafıklar sürekli ölüm korkusu, gençliğin gitme korkusu ve hastalanma korkusu içerisindedir. Ölümden nefret eder, hep o dehşeti yaşarlar.

Müminler vefatlarından sonra daima güzel şeylerle karşılaşırlar. Zorluk, ıstırap, korku; öyle bir şey hiçbir aşamada yok. Her yerde işleri düzgündür. Vefat ederken, dirildiğinde, cennete alınırken hiçbir şekilde tedirginlik yaşamazlar.

Uyku dünya aczidir. Her gün belirli bir saatten sonra insanın uykusu geliyor. Gidip ölmeye yatıyor, ölüyor, sonra saatler sonra diriliyor. Banyo yapıyor, yemeğini yiyor. Yine akşam yeniden uykusu geliyor. Ölme saati geliyor, yeniden ölüyor. Sabah yeniden diriliyor. Öle dirile, öle dirile hayatı bu şekilde geçiyor. Sonunda bir kere daha ölüyor, bir diriliyor, başka alemde.

Ölüm, müslüman için öyle uğraştırıcı bir şey değildir. Birden rüyadan kalkma şeklinde oluyor. Allah “kolayca” diyor, tam kolaylık anlamında söyler Allah, yarımı kolay diye söylemez. Mesela adam biraz acı çekiyorsa, biraz zorlanıyorsa onun adı kolaylık olmaz. Sıfır zorluğa kolaylık denir.

Deccaliyet insanların hayatı boş ve anlamsız olarak görmelerini istiyor. Hayata dair telkin ettiği amaç sadece iş sahibi olmak, evlenmek, çoğalmak, maç takip etmekten ibaret oluyor O zaman insanların çoğu hiç ahireti düşünmeden yaşıyor, ölüm gelince ahiret akıllarına geliyor.

Şımarma, azıtma ve insanlara gösteriş yapma iç içedir. Gariban insanlara poz yapıyor. Sen de garibansın, insanlar da gariban. Ölüp gideceksin. Aklını başına al. Etten kemikten oluşmuşsun nihayet. Elbise giysen ne olur? Bilgisayarın olsa ne olur? Telefonun olsa ne olur? Et kemik olduğun için ölüyorsun, mezarın altına koyuyorlar, paramparça olup çürüyeceksin. Niye şımarırsın? Niye azıtırsın? Niye gösteriş yaparsın?

Din hakkında espri olmaz. Müslüman ahireti düşünerek, vefat ederkenki halini düşünerek hareket etmekle yükümlüdür.

Dürüst, samimi, açık, berrak bir kafa, berrak bir dünyadan bahsetmek lazım. Kuran’la, ayetle konular açıklandığında insanların kalbinde ferahlık ve suhulet oluşur. Yoksa adamlara ehli dünya üslubu kullanıyorsun, adam öleceğini biliyor. Sen adeta uçuyorsun ama senin uçuyor olman onu korkutur, ürkütür. Ama Allah’tan haberdarsan kişinin kalbine ferahlık gelir.

Allah, “Telaş etmeyin. Tevekküllü olun. Bana bırakın. Ölürken de çok rahat öleceksiniz” diyor. “Ama telaş ederseniz, tevekkül etmezseniz canınız yanar” diyor Allah.

Seven, Allah için ölümü göze almış olacak ve ölümü isteyecek Allah için. Allah’a kurban olacak. Boynunu koyacak. Bazılarının canı tatlı, en ufak çıkarlarıyla çatışmasını istemiyor, tüyüne zarar gelsin istemiyor, “önce kendim” diyor. Önce sevdiğin olacak. Yani hiçbir şeyini vermek istemiyor, hiçbir şeyini ona sunmak istemiyor. Hep kendini kurtarmanın peşinde.

Bazı insanlar geçim kaygısına kapıldık diyorlar, zulüm altında ezilen Müslümanları unutup gaflete kapılıyorlar. Bu ağır vicdansızlıktır. Geçim kaygısına kapılıp gaflete kapılanlar ölümle birlikte her şeyi geride bırakacaklarını unutuyor, adeta gaflet yarışına giriyorlar.

Olaylar olurken Cenab-ı Allah meleklerini her yerde görevlendiriyor. Hiçbir olay rastlantı olarak meydana gelmez. Her ölenin canını Azrail alır. Allah’tan izin alarak gider; falancanın canını alacağım diye. Saati, dakikası bellidir.

Zaman akıyor. Zaman bizi sürekli hayatın sonuna doğru da yaklaştırıyor. Ölüm bize doğru geliyor, biz de ölüme doğru gidiyoruz. Bir buluşma noktası var, oraya doğru gidiyoruz.

Zahiren öyle gibi görünse bile hiçbir mümin sıkıntı içinde ölmez, canını sevinç ve neşe içinde verir.

Ölüm, kaliteli bir rüyadan uyanmak gibidir. Uyanır uyanmaz da ahirete geçmiş olur insan. Geri dönüşü olmaz artık.

Müminin vefat anında tedirgin olacağı hiçbir şey olmaz. Canı rahatlık ve güzellik içinde alınır. Ölümden sonrası için de müminin endişe edeceği tek bir an bile yoktur.

Bazılarının Allah'ı bir kere bile düşünmeden yaşıyor olması şaşırtıcı. Özellikle gençlerin hiç ölmeyeceklerini sanmaları gaflete sebep oluyor.