Adnan Oktar A9 TV; 6 Aralık 2013

Seven adam nasıl cimri olsun? Cömert oluyor, zibil gibi malını dağıtıyor. Sevdi mi insan Allah aşkından adeta Allah’ın delisi olur. Gözü bir şey görmez. “Malı ne yapayım ben?” der. Aşkı arar, Allah aşkıyla divane olur.

Müslüman Allah yolunda çok candan bir harcama yapıyor, boş yere harcamıyor, israf etmiyor ama kısmıyor da. Müslüman’a gidecek parada, İslam yoluna gidecek parada zibil gibi harcıyor, kısmıyor. Boş işlere harcamıyor.

Mala insanlar çok kıymet verir. Allah onun için malın harcanmasını Allah yolunda çok değerli görüyor. Çünkü Allah’ın verdiği malı Allah için harcayacak.

Peygamberimiz (sav) zamanında zayıf, kişiliksiz insanları korkutuyorlardı. Peygamberimiz (sav)’in yanına gelmesini engelliyorlardı. Ama imanı, kişiliği güçlü olanlar hep Resulullah (sav)’in yanında kalıyorlardı.

Dava adamının para karşılığı Allah yolunda hizmet etmesi haramdır. Dolayısıyla ücretsiz hatta kendisi üstüne ücret vererek davasına hizmet eder. Kitap alır dağıtır, kendi parasıyla insanlara imkan sağlar.

Cömertlik sevgiyi geliştirir. Mesela hasis, pinti olduğunda kin meydana gelir, öfkelenir insanlar; cömert olduğunda severler, sevgiyi artırır.

İnsanlarda hasislik var, cömert olamıyorlar. Halbuki mal, Allah’ındır. Allah’ın malını Allah’a verecek, veremiyor.

Namaz kılmaktan da nefret eder münafıklar. İnfak etmekten de nefret ederler. Onun için hep böyle işte “borç ödüyorum, gücüm yetmiyor, imkanım yok” derler.

Bazı kişiler ihtiyacı olan kardeşlerimize yardım konusunda 'Parayı nereden bulacağız?' mantığında konuşuyorlar. Allah kat kat bereketini getirir. Sevabı önemli, Allah'ın rızasını almak önemli. Rızasını alırsan Allah bereketini getirir. Rızasını almaz da cimrilik edersen, Allah elindeki mevcudu da alır, malın mülkün hepsi gider.

Peygamber (sav)’in yanında olmak çok önemli tabii. Sahabenin konforuna diyecek yok. İslam toplumunu insanlar pek bilmiyor. Müslümanların hepsi bir aile gibi oluyor. Kişinin mesela otuz odalı köşkü varsa Müslümanları dolduruyor içine. Yemek hepsine çıkıyor. Malını dağıtıyor. Ticaret beraber, ortak yapıyor hepsini. Görülmemiş bir sistem.

Kuran’da anlatılan ahlakta mülkiyet hırsı yok. Her şey herkesin oluyor. Kardeşlik ön plana çıkıyor. Herkes malını mülkünü kardeşiyle paylaşıyor. Yediğini, içtiğini, elbisesini, eşyasını, her şeyini. Bir yere bir şey biriktirmek, hırs yapmak öyle bir şey yok. Sonradan çıkarmışlar işte ‘altının 40’ta birini vereceksin.’ Öyle bir şey yok. Kuran, ihtiyaçtan arta kalanı verin diyor.

Mal dağıtırken hesaba vurmak, grama ölçüye vurmak mümine yakışmaz. Mümin malını hesapsızca güzellikle verir, sözünü etmez.

Sen fakire mal dağıtıyorsun, kiloyla niye veriyorsun? Gücünün yetebildiği kadar ver, gönder. Elbise, yiyecek kişiye taşıyabildiği kadar ver. Niye tartıyorsun? Niye grama vuruyorsun? Dağıtırken grama vurmak, teraziye götürmek İslam ahlakına yakışmaz. Avuç avuç dağıtacaksın. Bol bol dağıtacaksın.

Hz Ebubekir zerre endişe etmeden tüm malını mülkünü Allah rızası için veriyor, fakir yaşamayı kabul ediyor.

Allah parayı, malı, mülkü biriktirip yığmayı değil hayır işlerinde kullanmayı emretmiştir.

Mümin hiçbir zaman çıkar peşinde olmaz, elindekini Allah rızası için dağıtır.

İhtiyaç içindeki insanları mutlu yaşatmak aslında çok kolay. Allah ihtiyaçtan arta kalanı infak etmeyi bildiriyor.

Kuran'a göre Müslüman ihtiyaçtan arta kalanı infak etmekle yükümlüdür. Bu, velayet sisteminin özüdür. İslam'da bencillik yoktur.

Münafığın dehşetli gelecek korkusu vardır ve malının zarar görmesinden korkar. Müslümanların yanında menfaat için kalır, menfaat için gider. Münafık hırsla malı yığıp biriktirir. Müslüman ise malını Allah için sürekli dağıtır.

Mümin malını Allah için vermekten mutluluk duyar. Münafık ise malını delice bir hırsla sahipler, malını vermeyi bir nevi kayıp gibi görür. Mümin malı yığıp biriktirmez, sürekli dağıtır. Malı dağıtmak Rahmanidir.

İnsan başıboş yaratılmış bir varlık değildir. Ne yapmamız gerektiği Allah tarafından bize sürekli gösterilir. Harcamanın, parayı kullanmanın, cömertliğin nasıl olması gerektiğini de Allah kalbimize ilham eder. O anda ne yapacağımızı biliriz. Kuran’a göre yapmamız gereken malı bol bol Allah yolunda harcamaktır.

Ben hiçbir kitabımdan telif ücreti almıyorum. Tüm kitaplarım internette ücretsiz yayınlanıyor. Hiçbir malım mülküm yok. Ben parayı biriktirmem. Para biriktirilmez, Allah yolunda hayır ve güzellik için hemen harcanır. En küçük bir malım dahi olduğunda onu hemen Allah için harcarım.

Kuran’a göre Müslüman, Çin’deki bir insandan kendi oğlu, kendi kızı, kendi annesi gibi sorumludur. Bu nefis güzel bir hükümdür. Allah nefis bir ahlak anlatıyor. Ayrıca Allah ihtiyaçtan arta kalanı infak edin ve malı biriktirip yığmayın diyor. Bu hükümler uygulandığında dünyada açlık, yokluk, fakirlik diye bir konu kalmaz.

Müminlerin arası açıldığında aralarını bulup düzeltmek farzdır. Gücün yettiği kadar. Sen gayret edeceksin, sebebe sarılacaksın; olur veya olmaz. İki Müslüman cemaat- topluluk birbirine düştüğünde ona müdahale farzdır. Aralarını düzeltmek için gayret etmek farzdır. Sen o ibadeti yapmakla mükellefsin, namaz gibi.

İmana ağırlık vermeyip ticarete ağırlık verdiğinde, paraya, çıkara ağırlık verdiğinde iman unutuluyor, iman zaafiyeti oluyor. O zaman kişi için ne İttihad-ı İslam önemli oluyor, ne Mehdi (as)’ın çıkışı önemli oluyor, ne İsa Mesih (as)’ın inişi önemli oluyor.