Adnan Oktar A9 TV; 16 Ekim 2015

Mümine deli denmesi, onun imanının kamil olduğunu gösterir. Peygamberimiz (sav), “Bir mümine deli denmedikçe, imanı kamil olmaz” diyor. Hatta sahabiler için, İslam’a, Kuran’a sadakatlerinden, coşkularından dolayı deniyor ki, “Siz sahabileri görseydiniz, onlara deli derdiniz.” Malını mülkünü dağıtıyor, her şeyini dağıtıyor.

Biz İslam’ın aydınlık yüzüyüz bütün dünya için. Müslümanlığı korkunç, içine kapalı, sevgisiz, kadınlara mesafeli, hayatı dehşete çevirmiş bir sistem olarak bilenler bizim yaşadığımız İslam’ı görünce sahabe İslam’ına olan hayranlıkları artıyor. Ve İslam’ın bir kurtuluş olduğunu da görüyorlar. Öbür türlü acı içindeydiler.

Kuran’da anlatılan ahlakta mülkiyet hırsı yok. Her şey herkesin oluyor. Kardeşlik ön plana çıkıyor. Herkes malını mülkünü kardeşiyle paylaşıyor. Yediğini, içtiğini, elbisesini, eşyasını, her şeyini. Bir yere bir şey biriktirmek, hırs yapmak öyle bir şey yok. Sonradan çıkarmışlar işte ‘altının 40’ta birini vereceksin.’ Öyle bir şey yok. Kuran, ihtiyaçtan arta kalanı verin diyor.

Bazı kişiler ihtiyacı olan kardeşlerimize yardım konusunda 'Parayı nereden bulacağız?' mantığında konuşuyorlar. Allah kat kat bereketini getirir. Sevabı önemli, Allah'ın rızasını almak önemli. Rızasını alırsan Allah bereketini getirir. Rızasını almaz da cimrilik edersen, Allah elindeki mevcudu da alır, malın mülkün hepsi gider.

Sen geçici dünyayı istersen Allah dünyayı senden sürekli kaçırır, dünya bu sefer başına bela olur. Halbuki fedakar insanlarla dünya güzel olur. Mesela Peygamberimiz (sav) fedakardı, diğergamdı. Sahabeler fedakardı, diğergamdı. Hiçbiri çıkarcı değildi. Çıkarcı insanların olduğu toplumlar çöküyor.

Askerin, ürkütücü, heybetli olması Peygamberimiz (sav)’in sünnetidir. Mesela bıyıklarını kısa kestirtmiyordu askerlere. Hatta el tırnakları da uzun oluyordu, çok yırtıcı ve ürkütücü görüntüleri vardı sahabilerin. Bıyıkları ta kulak diplerine kadar palabıyık. Gören bayağı titriyor, korkuyor. Askerimizin de öyle sarsıcı bir görüntüde olması iyi olur. PKK için özellikle, onların kabusu olmaları lazım.

Sahabiler Allah için mücadele ediyorlar. Münafıklar, “Evimiz açık”, “Savaşmayı bilseydik gelirdik.” diyor. “Sana kırk kese altın. Savaşmayı bilmediğin halde gelip savaşacaksın” desen hemen gelir. Çünkü, çıkar. İşte insanın çıkarı güzel ahlak olacak. Altın yerine, para yerine imanını koyacak, vicdanını koyacak. Öbür türlü hayvanlaşır insan.

Bağnazlık bir parça önü açıldığında çorap söküğü gibi gider. Çok çok tehlikelidir. Devletin bu konuda çok kararlı bir politika izleyerek modern devlet yapısı, modern sanat anlayışı, modern düşünce, mutlaka bunları yayması lazım. Yani İslam’ın modern anlamda yaşanması gerekiyor. Modern anlamda nasıl? Sahabe dönemi gibi.

Hurafelerden dolayı İslam alemi şu an sürünüyor, mahvolmuş durumda. Bağnazlık ürkekliği de beraberinde getiriyor. Sahabe delikanlılığı, sahabe yiğitliği olmuyor o zaman.

İsa (as), Hz. Mehdi (as)’ın veziri olarak gelecek, Peygamberimiz (sav) öyle söylüyor. Cenab-ı Allah Mehdi'yi onore etmek için, Mehdi'nin büyüklüğünü vurgulamak için İsa Mesih'i ona vezir olarak gönderiyor. Oradan anlayın Mehdi'nin büyüklüğünü. Hateme velidir. Gelmiş geçmiş en büyük evliya, en büyük velidir. Yani sahabeden üstündür imam Mehdi.

Peygamberimiz (sav)’in imani gücü sahabeyi coşturmuş. İmanlı bir insanın insanlar içinde olması muazzam bir şeydir. Onun için şeyhleri severler, tarikat şeyhlerini. İmanları güçlü olduğu için, en azından öyle gördükleri için etrafındaki insanlar.

Mehdi (as) modernliği, güzelliği, sevgiyi, dostluğu, kardeşliği getirecek. Müslümanların üzerindeki zincirleri kaldıracak. Sahabe dönemindeki İslam anlayışını getirecek. Dünya cennete dönecek. Engellemeye kalksalar da bu olacak. Allah’ın ‘Cabbar’ ismiyle bu güzel netice oluşacak.

Mal dağıtırken hesaba vurmak, grama ölçüye vurmak mümine yakışmaz. Mümin malını hesapsızca güzellikle verir, sözünü etmez.

Sen fakire mal dağıtıyorsun, kiloyla niye veriyorsun? Gücünün yetebildiği kadar ver, gönder. Elbise, yiyecek kişiye taşıyabildiği kadar ver. Niye tartıyorsun? Niye grama vuruyorsun? Dağıtırken grama vurmak, teraziye götürmek İslam ahlakına yakışmaz. Avuç avuç dağıtacaksın. Bol bol dağıtacaksın.

Münafık önemli görmediği kişileri hedef almaz. Onun seçtiği bir liste vardır. En başta peygamber, sonra sahabelerin ileri gelenleri. Bir veliyse, mesela o veli olan kişi ve veli olan kişiye en yakın olan kişiler, en güvendiği kişiler, onları doğrudan hedef alır münafık.

Peygamberimiz (sav) zamanında zayıf, kişiliksiz insanları korkutuyorlardı. Peygamberimiz (sav)’in yanına gelmesini engelliyorlardı. Ama imanı, kişiliği güçlü olanlar hep Resulullah (sav)’in yanında kalıyorlardı.

Hz Ebubekir zerre endişe etmeden tüm malını mülkünü Allah rızası için veriyor, fakir yaşamayı kabul ediyor.

Allah parayı, malı, mülkü biriktirip yığmayı değil hayır işlerinde kullanmayı emretmiştir.

Peygamberimiz bir hırkayla oturur, 2-3 hurma yerdi diye yanlış bir inançları var. Oysa Allah Peygamberimiz'i zengin kılmıştır. Peygamberimiz'in ihtiyaç içinde yaşadığını iddia etmek sahabeye de iftira olur. Hiçbir sahabe Peygamberimiz'i ihtiyaç içinde bırakmaz.

Seven adam nasıl cimri olsun? Cömert oluyor, zibil gibi malını dağıtıyor. Sevdi mi insan Allah aşkından adeta Allah’ın delisi olur. Gözü bir şey görmez. “Malı ne yapayım ben?” der. Aşkı arar, Allah aşkıyla divane olur.

Mümin hiçbir zaman çıkar peşinde olmaz, elindekini Allah rızası için dağıtır.

İhtiyaç içindeki insanları mutlu yaşatmak aslında çok kolay. Allah ihtiyaçtan arta kalanı infak etmeyi bildiriyor.

Kuran'a göre Müslüman ihtiyaçtan arta kalanı infak etmekle yükümlüdür. Bu, velayet sisteminin özüdür. İslam'da bencillik yoktur.

Münafığın dehşetli gelecek korkusu vardır ve malının zarar görmesinden korkar. Müslümanların yanında menfaat için kalır, menfaat için gider. Münafık hırsla malı yığıp biriktirir. Müslüman ise malını Allah için sürekli dağıtır.

İslam’da toplum bayram havasında, müthiş bir coşku var. Herkes herkesin evine yatıya gidiyor, yemeğe gidiyor, o ona gidiyor, o ona gidiyor. Mesela biri ev yapacak, herkes birden geliyor, evi beraber yapıyorlar. Orada yemek çıkıyor, hep beraber yiyorlar yemeklerini. Tam bir kardeşlik içindeler.