Adnan Oktar A9 TV; 6 dekabr, 2013

Bizim millətimiz vətənin həqiqi sahiblərini dinləyər, peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in sözünü dinləyər, Allahdan qorxanları, səmimi ürəkdən gələn danışıqları dinləyər.

Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in qadınları sevməsi cənnət əxlaqıdır.

Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in nəsli Adnanla başlayır. Yəni Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in soyadı Adnandır.

Xurafatçılar peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in möcüzələrini qəsdən gizlədirlər.

Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in saçları parıldayırdı və gözəl qoxu verirdi.

Münafiqlər namaz qılmağa, infaq etməyə də nifrət edərlər. Buna görə həmişə belə işlərdə "borc ödüyürəm, gücüm çatmır, imkanım yoxdur" deyirlər.

Sevən adam necə xəsis olsun? Səxavətli olur, hesabını getmədən malını paylayır. iİnsan sevdiysə Allah eşqindən sanki Allahın dəlisi olur. Gözü başqa şey görməz. "Malı nə edim mən?" deyər. Sevgi axtarar, Allah eşqi ilə divanə olar.

Bəziləri ehtiyac sahibi qardaşlarımıza kömək etmək məsələsində “pulu haradan tapacağıq?” məntiqiylə danışırlar. Allah qat-qat bərəkətini gətirər. Savabı əhəmiyyətlidir, Allahın rizasını qazanmaq əhəmiyyətlidir. Rizasını qazansan Allah da bərəkətini gətirər. Rizasını qazanmaq əvəzinə xəsislik etsən, Allah əlindəkini də alar, malın-mülkün hamısı əlindən gedər.

Əlbəttə ki, Peyğəmbər (s.ə.v)-in yanında olmaq çox əhəmiyyətlidir. Səhabələrin rahatlığına söz ola bilməz. İnsanlar İslam cəmiyyətini yaxşı tanımır. Müsəlmanların hamısı bir ailə kimi olur. Məsələn, insanın otuz otaqlı köşkü varsa, müsəlmanları doldurur içinə. Hamısına yemək çatır. Malını paylayır. Birlikdə ticarət edir, hamısını şərik edir. Görünməmiş bir sistemdir.

Quranda bildirilən əxlaqda mülkiyyət hərisliyi yoxdur. Hər şey hər kəsin olur. Qardaşlıq ön plana çıxır. Hər kəs malını-mülkünü qardaşıyla paylaşır. Yediyini, içdiyini, paltarını, əşyasını, hər şeyini. Bir yerdə bir şey yığıb toplamaq, hərislik etmək, belə şeylər olmaz. Sonradan uydurublar: “Qızılın qırx da bir (1/40) hissəsini verməlisən” deyə. "Belə şey yoxdur. Quran, ehtiyacdan artıq qalanı verin” deyir.

Mal paylayarkən hesaba vurmaq, qrama, ölçüyə vurmaq möminə yaraşmaz. Mömin malını hesabsız verər, gözəlliklə verər, verdiyinin ardınca danışmaz.

Sən kasıba mal paylayırsansa, kilo ilə niyə verirsən? Gücünün çatdığı qədər ver, göndər. Geyim, yemək insana daşıya bildiyi qədər ver. Niyə çəkirsən? Niyə qramla ölçürsən? Paylayarkən qramla ölçmək, tərəziyə qoymaq İslam əxlaqına yaraşmaz. Ovuc-ovuc paylamalısan. Bol-bol paylamalısan.

Hz. Əbu Bəkir zərrə qədər də olsa narahat olmadan bütün malını və mülkünü Allah rizası üçün verir, kasıb yaşamağı qəbul edir.

Allah pulu, malı, mülkü toplayıb yığmağı deyil, xeyriyyəçilik işlərində istifadə etməyi əmr etmişdir.

Mömin heç vaxt mənfəət axtarmaz, əlindəkini Allah rizası üçün paylayar.

Axirətdə təkcə Qurandan sorğu-sual ediləcəyik. Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in sünnəsi Qurandır.

Axırzamanda yaradılmış olmaq çox böyük nemətdir. Həm Mehdini, həm İsanı görəcəyimiz dövrdəyik. Dəccaliyyətlə elmi mübarizəni bilavasitə görürük. Mehdiyyətin bütün əlamətlərini gördük. Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in Axırzaman möcüzələrinin reallaşdığını gördük. Peyğəmbər (s.ə.v)-i çox sevirik deyənlərin Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in möcüzələrini ört-basdır etməyə çalışdıqlarını gördük. Təbliğ üçün kommunikasiya və texnologiyanın çox inkişaf etdiyi dövrü gördük.

Mədəndə işləyərkən həyatını itirənlər Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in hədisinə görə şəhid hökmündədirlər. Çökmə və yanğında imanını mühafizə edərək vəfat edənlər Allahın icazəsi ilə cənnət əhlindəndirlər.

Münafiq, ən böyük əzabı Peyğəmbər (s.ə.v)-in varlığından çəkər. Peyğəmbər (s.ə.v)-in onları alçaltmasından çox narahat olurdular. Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in münafiqləri bu qədər alçaltmasını münafiqlər ömür boyu unuda bilmədilər, ən böyük iztirabları bu idi. Səmimi möminlər isə Peyğəmbər (s.ə.v)-in yanını cənnət bağçası kimi görərlər.

Münafiq İslam Birliyindən, müsəlmanların mənəvi lideri olmasının lazım olduğundan bəhs etməz. Mehdiyyətdən, İsa Məsihin gəlişindən danışmaz. İslamın hakim olacağından bəhs etməz. Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in nəslindən, seyidlərdən, şəriflərdən xoşlanmaz. Buna görə də Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in ailəsini şəhid edənlər münafiqlərdir. Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in həyat yoldaşlarına çox həsəd aparırdılar.

Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in həyat yoldaşlarının gözəlliyi münafiqlərin heyrətamiz həsəd aparmasına səbəb olurdu. Qadınlar münafiqlərin yanına yaxınlaşmaz. Peyğəmbərimiz (s.ə.v) dövründə də qadınlar Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-ə dərin sevgi ilə bağlanır, münafiqlər isə tək-tənha yaşayırdılar. Qadınlar münafiqlərdən nifrət edirdi. Bu, əhəmiyyətli münafiq əlamətidir. Münafiqlər Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in həyatının hər cəhətinə həsəd aparırdılar, yediyinə, geyindiyinə, sevilməsinə, sevməsinə heyrətamiz həsəd aparırdılar.

Münafiqin ruhu olmadığı üçün heyvani instinktlə hərəkət edər. Münafiqlər Peyğəmbərimiz (s.ə.v) dövründə Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in vəfatını gözləyirdilər. Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in vəfat edəcəyini, bütün mallarının onlara qalacağını, yeyib-içib, yatacaqlarını Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-dən qalan mallardan istifadə edəcəklərini zənn edirdilər. Lakin Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in getdikcə gəncləşdiyini, gözəlləşdiyini, sağlam olduğunu özlərinin də eşşək kimi çalışıb, xidmət etdiklərini və yaşlandıqlarını, bütün güclərini itirdiklərini gördükləri zaman sanki dəliyə döndülər.

İmana önəm verməyib ticarətə, pula, mənfəətinə önəm verdikdə iman unudular, iman zəifliyi yaranar. Bu zaman da həmin adam üçün nə İslam Birliyi, nə Mehdi (ə.s)-ın çıxışı, nə də İsa Məsih (ə.s)-ın gəlişi əhəmiyyətli olar.

Sevgisiz insanların, qatı dinçilərin ruhu xəstə olur. İşığı görsələr qaranlıq, qaranlığı görsələr başqa cür dərk edirlər. Allah islah etsin.