Adnan Oktar A9 TV; 8 Ekim 2013

Eskiden okullarda çocuklara faşist, soğuk bir ortam sunulurdu. Mehdiyet döneminde eğitim sevgiye, şefkate dayalı olacaktır.

Okullarda gençlere gayet güzel tesisler yapılabilir. Spora teşvik etmek değil, spora bir nevi mecbur etmek gerekir. Kendi haline bırakırsa insanın spor yapması çok zordur.

Öğrenci kardeşlerimiz okullarını Allah’a adasınlar, kendilerini Allah’a adasınlar. “Ya Rabbi, ben tahsil yapıp dünyaya kendimi gark etmeyeceğim. Benim amacım Senin rızan” desinler. “Ben okulumu, mesleğimi Sana adadım Ya Rabbi, Sen’in için yaşayacağım, Sen’in için öleceğim.” diye dua etsinler.

Bütün okullarda Darwinizm resmi olarak okutuluyor. Devletin okul kitaplarında evrenin tesadüfler sonucu oluştuğu anlatılıyor. “Allah yarattı” denmiyor, “tesadüfen oldu” deniyor. Bu çok vahim. Devletimiz Darwinizme bilimsel delillerle cevap vermeli.

Okul kitaplarında Darwinizm tek yanlı olarak anlatılıyor. Bu çok yanlış. Mutlaka karşı bilimsel delillere ve yaratılış gerçeğine de yer verilmesi gerekir.

Okulların Aile Birliği, fakir çocuklara kıyafet temin etmekle mükellef olsunlar. Hepsi de gıcır gıcır giyinsin. Yahut bir vakıf oluşturalım çocukların güzel giyinmesi için. Ama onları mahcup etmeden tabii. Devlet vakıf kursun. Vakıflar okullara yardım etsin.

MEHDİYET SEVGİNİN OKULUDUR, MUHABBETİN OKULUDUR. Hz. Mehdi (as), insanlara sevgiyi, muhabbeti öğretecektir.

Müslüman’ın ilk yapacağı nedir? Putları ortadan kaldırmaktır. Allah'ı inkar eden bir felsefeyi (Darwinizmi) sen nasıl okullarda devlet zoruyla okutursun?

Öğrencilere herkesin destek olması gerekir. Staj yapan öğrencilere ücret vermemek doğru değil. Öğrenciye sahip çıkmak sorumluluktur. Bayram harçlığı gibi öğrenci harçlığı geleneği olmalı. Aileden, komşulardan herkesin öğrencilere imkanı oranında destek olması önemlidir.

Bir insan okumamış olabilir ama arif olur. Arif olan insan bir nevi alimdir, aklıyla olayları çok iyi değerlendirir.

Okullarda öğrencilerin öğrendiklerinden zevk almasını sağlayarak, arkadaşlık ortamı içinde neşeylei sevinçle eğitim yapılmalı.

Eğitimde ana amacın sevgi ve samimiyet olması gerekir. Öğrencileri havasız sınıflara doldurup soğuk bir üslupla ezbere dayalı eğitim olmaz. Okullar ev dizaynında olmalı, arkadaşlık ruhu yaşanmalı. Bir insanın en güzel yılları beton yığınları içinde geçmemeli. Okullar şık olmalı.

Okullarda nezaketin, görgünün, efendiliğin, güzelliğin, sevginin ve özgürlüğün hakim olduğu, sohbet ortamında neşe içinde dersler yapılmalı.

Çocuklara okulu sevdirebilmek için neden eğitim aldıklarını, okumanın onları nasıl kaliteli ve güzel hale getireceği anlatılmalı.

Okullarda sadece Sünnilik değil Şiilik, Alevilik, Bektaşilik ve diğer tüm inançların öğretilmesi, iman hakikatlerinin anlatılması gerekir.

Okullarda ve iş yerlerinde spor mecburi olmalı ama mutlaka doğru spor konusunda da halkın bilgilendirilmesi gerekir.

Okulların daha kaliteli ve güzel olması için öğrencilere kaliteli, kültürlü, görgülü insanın nasıl değerli olduğu, böyle değerli bir insanın toplum için neden çok kıymetli olduğu vurgulanırsa hepsinin içinde kendilerini geliştirme isteği oluşur. Zevkle eğitim alırlar.

Çocuklar eğitim aldıklarında görgü ve kalitelerinin artacağını ve çok sevileceklerini, faydalı olacaklarını bilirlerse zevkle okula giderler.

Çocuklar okula gittiklerinde eğitimin amacı ne bilmiyorlar. Halbuki amacın onlara anlatılması lazım. Bu eğitim sayesinde görgülü kaliteli olacaksınız, görgülü kaliteli insanları insanlar sever, daha çok sevileceksiniz denilmeli. Tahta sıralarda, sabahtan akşama kadar havasız ortamda, ezbere dayalı eğitim olmamalı. Ev ortamında, rahat koltuklarda, rahat kıyafetlerle, filmlerle şarkılarla çocuklara eğitim verilse okulu çok severler.

Çocuklar okula neden gittiklerini bilmedikleri için sıkılıyorlar. Derslerin mutlaka filmlerle olması, çocukların rahat koltuklarda oturması, istedikleri gibi giyinip gelmeleri gerekir. Çocuk okula gittiğinde muhteşem bir görgü ve kalite kazanacağını, genel kültürünün artacağını, çok sevilecek bir insan haline geleceğini bilmeli.

Okullarda eğitimin amacı sevgi, şefkat, doğruluk ve kalitedir. Bunun gençlerimize iyi vurgulanması lazım. Okullarda mutlaka dostluk ve arkadaşlık ortamının oluşturulması, sınıfların kaliteli ve rahat ortamlar şeklinde düzenlenmesi güzel olur.

Okulların çocuklar için cennet bahçesi gibi olması lazım. Çocukların okula gittiği için değil gidemediği için ağlayacağı bir ortam olmalı. Çok güzel ve rahat koltuklar, ev gibi ortam, merhametli öğretmenler merhametli temizlik görevlileri, her yer çiçek gibi olmalı.

Okulun amacı sevgiyi öğrenmektir. Her okul merhametin, dostluğun, arkadaşlığın, sanatın, kalitenin kalesi olmalıdır. Gençlerin çoğu niçin okula gittiğini bile bilmiyor. Sevgi için eğitim aldıklarını bir ömür boyu bilmeden yaşıyorlar. Korkunun, tedirginliğin ortadan kaldırılması için okullardaki sevgi ve merhamet eğitimi çok hayatidir.

Çocuğun asıl ihtiyacı sevgi, şefkat, Allah sevgisi, merhamettir. Okullarda çocuklara derelerin isimleri, geçmişte yaşamış komutanların doğum tarihini ölüm tarihini ezberletiyorlar, ama şefkatin, kaliteli olmanın, nezaketin, görgünün, kültürün, sevginin önemini neredeyse hiç anlatmıyorlar. Çocuklara o dersleri neden aldıklarını anlatmak lazım. Kültürlü olmalarının onlara ne kazandıracağını, ne kadar sevilecek hale geleceklerini anlatsalar çocuklar okula koşarak giderler.

Terörist cemevine de, camiye de girebilir ama mekanların kudsiyetine zarar veremez. Yapılacak şey devletin buna tedbir almasıdır.