Adnan Oktar A9 TV; 8 Haziran 2018

Tartışma, çatışma kültürü insanın dimağını bir süre sonra kapatır. İnsan ruhunun rahatlamaya, sanata, güzelliğe, neşeye, sevince ihtiyaç vardır. Gerilimi azaltan, sevgiyi teşvik eden açıklamalar önemlidir. İnsanlar en çok Allah’ın sanatını görmekten zevk alırlar, iman hakikatlerinden, Allah’ı sevmekten güç bulurlar. Her gün yeni düşmanlar icat etmek dimağı dondurur. Bizim yeni yeni düşmanlara değil, dostluğa, kardeşliğe ihtiyacımız var.

İnsan kendisinin ve karşısındakinin Allah’ın ruhu olduğunu bilirse ve Allah’ın ruhunu sevdiğini bilerek severse Allah muazzam bir sevgi meydana getirir. Ama sevdiğini putlaştırırsa o put onu boğar.

İslamiyet sevgi, samimiyet ve dürüstlüktür.

Allah’ın kuluna en büyük hediyesi, en büyük nimeti sevgidir. Allah cenneti verse ama Allah korusun sevgiyi vermese cennette hiçbir şey anlamazsın.

Allah’ın büyüklüğünü hiç unutmamak konusunda çok ciddi hırs yapmak lazım. O zaman sevgi tüm benliği kaplar. Böyle bir sevgi ruhta oluştuğunda, Allah sevilecekleri de gönderir.

İnsan sevgi, şefkat ve merhamete göre yaratılmıştır. Bunlar olmadığında insan bedeni kendini yemeye başlar, hücreler kanserleşir. Bu yüzden pozitif olan her şeyi savunacağız, negatif olan şeylere karşı da akılcı ilmi mücadele vereceğiz.

Kendini bilen, özünü bilen, tüm kainatın beyninin içinde kendisine izletildiğini bilen Allah’ı bilir. Bunu bilmeyenin şuuru yoktur. Şuur sahibi olmayanın da sevgiyi ve merhameti bilmesi mümkün değildir. O sadece hevesi bilir.

Bir insan sevdiği için çileye göğüs geriyorsa, sabır gösteriyorsa gerçekten seviyor demektir. Allah zorluklar, acılar, çileler içinde sevgimizi görmek istiyor. İmtihanın tüm sırrı burada. İnsanların bir kısmı bu sırrı bir türlü anlayamıyorlar.

Şeytanın iddiası insanlar birbirini sevmeyecek, Allah’ı sevmeyecekler. Acımasız, bencil, sevgisiz, merhametsiz olacaklar, kan dökecekler diyor. Şeytan tüm gücüyle kendini haklı çıkarmak için insanlara sevgisizliği dayatıyor.

Allah sevgisinde derinleşmek isteyen çileye ve acıya talip olacak. Sevginin kökeninde çile, acı ve her zaman olumlu düşünmek vardır. İnsan nasıl sevdiğinin kendisine hep hüsnü zanla bakmasını istiyorsa, Allah da insanın Kendisine hep olumlu bakmasını ister. Çilelerin, acıların içinde mümin hep Allah hakkında olumlu düşünecek.

Bıkmak Allah’ın imtihanını istememek anlamına gelir. Sevgiden bıkmak anlamına gelir. Böyle bir şey müminin kaderinde yok. Müminde bıkkınlık olmaz. Bıkkınlık ölü olarak yaratılmış varlıklarda olur. Onlar yemekten, eğlenmekten, gezmekten her şeyden bıkarlar. Müminin ise her anı bir heyecan, her anı bir yenilik, her anı bir sevinçtir. Mümin nereye dönse iyilik, nereye dönse hayırdır.

Bir kadın çok samimiyse, sevgi, tutku, sadakat, vefa çığ gibi gelişir. Bir kadının tam kendi olması muhteşem bir durumdur. Tüm mesele samimiyettedir.

Bu sevgisizlik ortamı 3-5 yıla kadar değişecek. Allah, Mehdi vesilesiyle, tüm dünyaya sevgiyi öğretecek.

Din dersinde asıl öğretilmesi gereken sevgi ve merhamettir. Allah neden sevilir, Allah’ın sanatı nedir, Allah’ın büyüklüğü nasıl anlaşılır, iman hakikatleri nelerdir, Kuran mucizeleri nelerdir bunların gençlere anlatılması lazım.

Görgü eksikliği ve sevgisizlik olduğunda farklı düşünceye saygı duyulmuyor. Katı ve sevgisiz hiçbir insanla muhatap olmamak lazım. Sevgi dolu, makul, tutarlı, konuşulabilen insanlarla görüşmek gerekir.

İnsanlar karşılıklı akıllıysa sevgi müthiş bir süratle gelişir. Ama bir tarafın aklı zayıfsa sevginin gelişmesi yıllar sürebilir. İki taraf akıllıysa iki taraf egoist değilse kısa bir konuşmada dahi çok derin bir sevgi oluşur.

Kadınları dürüst sevmek saygılı olmak lazım. Kadına değer verildiğinde kadın kadın olur. Kadın saygıyla, değer vererek güzeldir. Ahirete niyet yoksa sevgi olmaz. Yok olacak varlık sevilemez. Kendisinin de kıymeti kalmaz karşısındakinin de kıymeti kalmaz. Sonsuza niyetle sevilir.

Sevgi en güzel gözle gösterilir. Gözden her duygu açıkça akar. Candan, içten gelen konuşma da sevgiyi ifade etmek için çok etkilidir. Yapmacık, itici konuşmalar değil, doğal, samimi sözler sevgiyi müthiş güzel vurgular.

Sevgi sözcükleri zalimin beynini ilmen parçalar, müminin kalbine de ferahlık verir.

Sevgiyi yaşamak için acıma ve merhamet duygusu şart. Merhamet olduğunda sevdiğini korursun. Onun haysiyetini, onurunu, dinini, imanını her şeyini korursun, kendin gibi sahip çıkarsın.

Sokağın baskısı, mahalle baskısı, okul baskısı, bir yığın kurallarla insanları boğuyorlar. Kuran’ın getirdiği özgürlük en geniş özgürlüktür. Özgürlüğün olmadığı ortamda insanların aklı donar, neşesi kaçar. Özgürlük, sevgi, barış hep ön planda olmalı.

Tüm dünyada insanlığı insani bir hayata çekmek lazım. Nefret, kin, dehşet saçmak korkunç şeyler. Güzel olan dostluk, arkadaşlık, sevgi. Bunu ısrarla insanlara anlatmak lazım. Filmlerde, dizilerde, internette hep kavga, çatışma, silah, tuzağa düşürme var. Oysa her yerde sevgi olmalı. İnsana bu kadar güzel haz veren bir duygu varken kavga felsefesini yaymak çok büyük zulümdür.

Yapılacak en acil hizmet insanların sevgi ve merhamet dolu olmasını temin etmek. Bunun için de yapılması gereken Darwinist mateyalist eğitimin bitirilmesi, çünkü Darwinizm insanların bir tür hayvan olduğunu ve bencilce, acımasızca mücadele etmeleri gerektiğini söylüyor. Bu deccali felsefeyi ilimle irfanla bir an önce temizleyelim. Yoksa Allah korusun deccaliyet çocukları da hayvanları da gençleri de mahvetmeye devam edecek.

Dünyaya barışın gelmesi için tüm gücümüzle gayret etmeye devam edeceğiz. Her zaman savaş, silahlanma ve kan karşıtı olacağız. Dostça sevgi içinde yaşamak, dostça, sevgi içinde ahirete gitmek lazım. Allah’ın istediği budur. Allah insanlardan sevgi ister, barış ister, dostluk ister. Deccaliyetin körüklediği öfkeyi ve kini susturacağız. Savaş için istedikleri kışkırtmayı yapsınlar bu kışkırtmalara prim verdirtmeyeceğiz.

Gaddarlık ve sevgisizliğin kanunla yasaklanması lazım. Tüm müesseselerin sevgiyi esas alması gerektiği, hayat amacı olarak sevginin anlatılmasının şart olduğu, devletin tüm kurumlarının sevgiye göre hareket etmesi gerektiği anayasaya kısa bir madde olarak eklenmeli.