Adnan Oktar A9 TV; 6 Temmuz 2018

Her konuyu mutlaka sevgiyle, dostlukla, akılla halletmek lazım. Öfkeyle bir konuyu çözmek mümkün olmaz. Çözülüyor gibi görünse de iki tarafa da büyük zarar verir.

İnsanlar karşılıklı akıllıysa sevgi müthiş bir süratle gelişir. Ama bir tarafın aklı zayıfsa sevginin gelişmesi yıllar sürebilir. İki taraf akıllıysa iki taraf egoist değilse kısa bir konuşmada dahi çok derin bir sevgi oluşur.

Aklı başında insanları aramak, onlarla dost olmak lazım. Akıl ise Kuran’a uyulduğunda, vicdana uyulduğunda olur. Kuran ve vicdana uymayanda zeka olabilir ama o zeka bir fayda sağlamaz.

Tüm kainatın amacı sevgidir, aşktır. Allah’ın en beğendiği şey sevgidir. Cennet, cehennem, dünya, dünyadaki tüm detaylar sadece sevgi içindir. Aşkın tam yaşanması için aklı ve vicdanı kullanmak şarttır. Akıl kullanılmadığında dünyanın da cennetin de manası kalmaz. Dünya bir satranç maçı gibidir, bu satranç maçını güzel bitirdiğimizde aşkı gerçek anlamıyla yaşarız. Cennetten zevk alabilmek için mutlaka dünyadaki bu eğitimden geçmek gerekiyor. Mümin dünyada her gün yeni bir şan, yeni bir şeref kazanıyor, daha güçlü bir derinlik elde ediyor.

Akılda zayıflama da artma da olur. Aklı zayıflayan şahıs bunu anlamaz, hatta kendisini dünyanın en akıllı insanı zanneder. Akıl artmasında ise şahıs bunu hemen anlar.

Münafıkta şeytani zeka vardır ama hiç akıl yoktur. Bu şeytani zeka sonunda onu boğar, çürütür.

Aşkın akılla sürekli zenginleştirilmesi ve beslenmesi gerekir. Eğer sevgi akılla beslenmiyorsa çökmeye doğru gider. Müslümanın sevgisi monoton olmaz. Müslüman sevgisini sürekli zenginleştirir.

Zorluklarda insanların tahmin etmediği çok fazla sır vardır. Zorluklar insanı hem bedenen hem ruhen güçlendirir. Ne kadar acı çekersen, ne kadar zorluk yaşarsan o kadar dinçleşir, o kadar bereketlenirsin.

Kuran’a tam uyduğunda, sabırlı, dirayetli, akıllı olduğunda, Allah’ın büyüklüğünü kavradığında o insanı kimse yenemez. O insan metafizik bir varlık haline gelir.

Allah’a dikkatimizi çok iyi verdiğimizde, Allah’ı hiç unutmadığımızda dünya cennet gibi olur. Allah’a dikkatimizi verdiğimizde hayatımızda hiçbir zorluk olmaz diye düşünmek yanlış olur. Mümin zorlukta da iyilikte de dikkatini Allah’a verir. Bir insan rahat olduğunda Allah’ı düşünüyor, zorluk olduğunda Allah’ı unutuyorsa bu çok büyük vefasızlık ve ahlaksızlık olur. Böyle bir insanın sevgiyi, derinliği yaşaması imkansızdır.

Acılar ve zorluklar dünya eğitimi için şarttır. Dünyanın ve ahiretin anlamı için mutlaka zorlukla karşılaşmak gerekir. Derinlik, aşk, tutku bu zorluklarla meydana gelir. Zorluk yoksa yiğitlik, fedakarlık, vefa, sevgi oluşmaz.

Sabır akıllı insanların vasfıdır. Sabretmemek insanı çok küçük düşüren bir durumdur.

Önce samimi olup ruhu ve aklı normal hale getirmek gerekiyor. Sonra Allah’ın büyüklüğünü sabır ve cesaretle iyice kavrarsa ve tevekkül etmede azimli olursa o zaman insan dünya çapında metafizik bir güce dönüşür. Aklında bir sıcaklık ve içinde güven duygusu şeklinde garip bir his şeklinde bu insana verilir ve bu insanı yenmek, etkisiz hale getirmek mümkün olmaz.

Sevginin temel şartı akıllı ve samimi olmaktır. Sevgi bina kurar gibi yüzden fazla temel değer üzerine kurulur. Affetmek, değer vermek, sabretmek, merhamet etmek… İşte Kuran, sevgiyi oluşturan tüm bu ana şartları bize öğreten kitaptır. Allah’ın büyüklüğünü anlayan kişi Kuran’ı nasıl yaşayacağını çok iyi anlar. Sevginin ilerlemesi için akıl, dikkat, irade, özen ve sabır gerekir. Mümin bu konuda yorulmaz ve kafa karışıklığı da yaşamaz. Kuran’dan öğrendiklerini çok seri uyguladığı için sevginin güzel yoluna girer ve ilerler.

Her nimet Allah korkusuyla kazanılır. Sevgi, akıl, güzellik her şey Allah korkusuyla oluşur. İnsanlar Allah’tan korktuklarında neler kazanacaklarını bilmiyorlar. Oysa her şeyin temelinde Allah korkusu vardır. Allah korkusu insanı dehşete düşüren bir korku değildir. Allah’ın sevgisini kaybetme korkusudur.

Her zorluk, her çile aşkı öğrenmek demektir. Bela gibi görünen her olay mümin için nimettir. Her bela mümine hayırdır. Bela gelip de sevgiyi öğrenmemek diye bir şey yoktur. Belaya uğrayanlar sevgiyi coşkuyla yaşarlar, sevgiyi çok güzel öğrenirler.

Düşünce tembeli insan akıllı olamaz, derin düşünemez, böyle olunca da neşesi, sevinci gider, muhakeme yargısı bozulur. Allah ile sürekli keskin bir yakınlık ve sevgi bağını muhafaza ve Allah’a sürekli güvenmek akılda istikameti tam doğru tutturmayı sağlar. İnsan o zaman dosdoğru, sağlam bir yolda gider. Ama bu yolda giderken tabi imtihan olacak. İnsanlar Allah’ı sevince ve güvenince hiçbir zorlukla karşılaşmayacaklarını düşünüyorlar. Bu doğru olmaz. Allah’ı sevmek demek zorluğun kalkması demek değildir. En zor ortamlarda Peygamberler oluyor. Örneğin, Hz. Hamza’yı Allah çok seviyor ama şehit olarak alıyor, Hz. Ali’yi de Allah çok seviyor ama onu da şehit olarak alıyor. Müminin karşısına mutlaka zorluklar çıkacak, imtihanın şartı bu.

Türkiye’nin çok zorlu bir dönemden geçtiğinin farkındayız. Ahir zamandayız, fitneler çok yoğun. Bu coğrafya Ortadoğu, Peygamberlerin çıktığı yer. Deccaliyetle Mehdiyetin ilmi mücadelesinin yaşandığı yer. Tabi zorluklar, çileler, acılar olacaktır. Bu zorlukların ardından çok büyük bir güzellik oluşacaktır. Peygamberimiz de zorlu coğrafyada yaşadı oradan İslam güneşi doğdu. Türkiye’den de Allah’ın izniyle çok büyük güzellikler doğacak.

Hayattaki zorluklar, hayatı kötü yapmaz. Dünya bir imtihan yeri. İnsan eğer aklını ve vicdanını kullanırsa hayat cennete döner. Ama hayat en güzel Mehdi döneminde olacak. Şu an hayatın zor ve kötü görülmesinin nedeni deccali sistem. Deccaliyet gidip, Mehdiyet gelince herşey çok daha güzel olacak, inşaAllah. Kardeşlerimiz Mehdi’nin zuhuru için dua etsinler.

Her zorluk, her bela hikmetle ve hayırla hazırlanmıştır. Hiçbir zorluk rastgele meydana gelmez. Her şey düzgün, vakitli, sistemli, intizamlı olarak meydana getiriliyor.

Müslüman zorluklarla, dertlerle eğitilir. Onlar olmazsa ilerleyemeyiz, derinlik alamayız. Müslümanın imanının gelişmesi yaşadığı zorluklara dayalıdır. Allah her imtihanı insanın tam kaldırabileceği ölçüde verir.

Allah ayette, “her zorlukla birlikte bir kolaylık vardır” diye bildiriyor. Zorluk dinin güzelliğinin bir bölümüdür, zorluğu yendiğimizde güzelliğe ulaşırız. Aslında hayat ve din zorluk gibi görünen kolaylıklardan oluşur. Eğer insan kaderi yaşadığını bilirse, Allah’a tam teslim olursa hiçbir zorluk yaşamaz. Şirk koşar, “bu insan şunu yapıyor” der ve insanları putlaştırırsa hayat onun için çok ızdıraplı olur. Bu ızdıraptan kurtulmanın yolu kadere teslim olup kendini bırakmaktır. Kader suları yara yara ilerleyen bir gemi gibidir.

Allah insanları zorluklar ve çilelerle terbiye eder. Yaşlılık, hastalık, açlık, korku da insanların terbiyesinde önemlidir. Münafıklara mesela çok bela gelir ama hiç anlamazlar, terbiye olmazlar. Bu terbiyenin amacı da sevgiyi öğrenmektir. Dünya sevginin öğretildiği mükemmel bir okuldur.

Allah Kendisini unutan insanlara az veya çok sıkıntılar vererek Kendisini hatırlatır. Allah insanı mutlaka bir şekilde Kendisi’ne yaklaştırır. Bu, Allah’ın güzel bir nimetidir.

İnsanlar lağımdan tiksinir gibi münafıktan tiksinir. Herkes münafıklardan iğrenir ve kaçar. Ama münafık çok ahmak olduğu için bunu bir türlü anlamaz. Münafık ahmaklığı da ayrı bir mucizedir.