Adnan Oktar A9 TV; 19 fevral 2015

Ağılla Quranın yaxın əlaqəsi var. Ağılın olması üçün insanın Qurana tabe olması lazımdır. Quran bərabərdir ağıl, ağıl bərabərdir Quran.

Sevgi, ağıldan istifadə etdikcə əhatə dairəsi genişlənən bir quruluşdur. Ağılla mütənasib şəkildə inkişaf edər. Məsələn, vəfa göstərsən, sevgisi artar. Şəfqət göstərsən, sevgisi artar. Səbir göstərsən, artar. Qoruyub himayə etsən, artar. İncə, dərin düşünsən, artar. Gözəl danışsan, artar. Yalan danışmasan, artar. Daim dürüst davransan, artar. Daim yaxşı niyyətlə, mehribanlıqla yanaşsan, artar. İnsan əksini görsə nifrət edər.

Zəka qadına çox yaraşır. Yəni gözündəki o ağıllı ifadə. Məsələn, mənasız, quş kimi baxan bir qadının, təəssüf ki, bütün ehtişamı, bütün heybəti getmiş olur. Əgər həqiqətən bir problemi yoxdursa, özünü bu hala gətirməsi çox böyük bir ağılsızlıq olar.

Quran həmçinin ağlın kitabıdır. Həm sevginin, həm də ağlın kitabıdır. İnsan Qurana tabe olduğu təqdirdə ağıllı olar. Məqbul, nizamlı olar.

Quranı əvvəldən axıra qədər oxuyub, hökmlərini diqqətlə tətbiq edən insan çox ağıllı olar. Çox hərtərəfli olar, çox ağıllı şəkildə danışar.

Emosionallıq və romantiklik imanın polad zirehinə dəydikdə birbaşa yerə düşər. Rasionalizmin şəffaflığı, gözəlliyi, aydınlığı ortaya çıxar, eynilə kristal kimi.

Bəziləri din deyildikdə qəribə romantizmə və ruh halına bürünürlər. Allah ağıllı rəftarla zikr edilməlidir.

Ağlı istifadə etmək, səmimi olaraq Allahla əlaqə içində olub təlaşlanmadan şeytanın, ağlı harada pozacağını düşünərək Allahın işarəsini görməyə çalışmaqdır. Çünki ağlı onsuz da Allah istiqamətləndirər. İnsan vicdanına tabe olduğundanda səhvi, təhlükəni fərq edər. Allah ona ilham edər, hiss etdirər.

Hal-hazırda biz “Əsir maddəsi”nin içində üzürük. “Əsir”, içində Allahın ağlı təcəlli edən maddədir. Hər yerə girib-çıxar. Hz. Musa (ə.s)-ın əsasının içində, kolun damarları içində, yanan odun içindədir.

Gözəl baxış yalnız iman əhlinə məxsus xüsusi bir gücdür. Yəni bir insan gözəl baxa bilirsə, deməli, ağıllıdır. Axmaqca baxırsa, deməli, imanında və ağlında bir problem var.

Sevgini verən Allahdır. Bu möcüzə olaraq meydana gəlir. Yəni ehtirası meydana gətirən Allahdır. Azğınlarda və dəlalətə düşənlərdə ehtiras olmur. Bunun üçün çalışırlar, lakin olmur. Nə etsələr də olmur. Filmlərdə bunu canlandırırlar, romanlarda canlandırırlar, lakin faktiki həyatda əsla alınmır. Niyə? Çünki bu iman gətirdikdə yaranan bir möcüzədir. İmanlı kişi və imanlı qadın arasında yaranan bir gözəllikdir.

Sevgi yoxdursa, bağlılıq yoxdursa, dərinlik yoxdursa, həqiqi sevgi yoxdursa, onda sən nə istəyirsən, bunlar olmadıqda nəyin mənası qalır? Heyvan kimi insanlar var deyirik, bax, onları heç xoşlamırıq, onlar bizi narahat edir, onlara məxluq deyirik. Lakin fədakar, cəsur, səbirli, qətiyyətli olub igidlik etsələr, onlara heyran olarıq.

Gözəl olar, eqoist olar, heç bir faydası olmaz. Gözəllik eyni zamanda fitnədir. Gəncdir, gözəldir, lakin qürurdan, təkəbbürdən ötrü dəliyə dönər. Çirkin hesab edərsən, lakin dəlicəsinə bir şövqü olar. O gözəl dediyindən min dəfə artıq gözəllik verər sənə.

Allah eşqdir, Allah sevgidir. Allah sevilmək istəyir, sevmək istəyir, lakin əsil sevgi istəyir, robot kimi bir sevgi deyil. Yəni məcbur olduğu üçün deyil, qəlbən sevməlidir. Bunun üçün Allah ehtirası, eşqi yaratmışdır. Allah onsuz da qullarında yaşayar; məsələn, biz ehtirası yaşayırıq, bunun eynisini Allah yaşayar.

Allah eşqi çox sevər, ehtirası çox sevər. Mələklər də sevir, lakin bunu Allah kafi görmür. Çünki mələk sevməyə məcburdur. Lakin əzab və əziyyət içində olan insanın Allahı sevməsi, Allahın ən bəyəndiyi şeydir.

Allah şəhidliyi çox sevir, qaziliyi sevir. Gecə yarısına qədər təbliğ edilməsini bəyənir. Səylə Allah eşqinin axtarılması, Allahın çox sevdiyi şeydir. Bu zaman həmin eşqi və ehtirası Allah layiq olana verər.

Axirətdə bizim nə bilik səviyyəmizdə, nə də əxlaq anlayışımızda hər hansı dəyişiklik olmur. Sevgi anlayışımız, ehtiras anlayışımız necədirsə onunla gedirik. Buna görə də, bu təhsil, incə hadisələri görmə və analiz gücü çox əhəmiyyətli olur.

Həqiqi sevginin ola bilməsi üçün insanın qarşısındakının səmimiyyətini görməsi lazımdır. Səmimiyyəti görən qadın ehtirasla sevər.

AĞILIN, GÖZƏLLİYİN, SEVGİNİN MƏNŞƏYİ ALLAH QORXUSUDUR. Allah qorxusu olmasa əxlaq, ağıl da olmaz. Allahdan mütləq qorxmaq lazımdır.

İslamda musiqi, əyləncə, gözəllik, sevinc, iffət, təmizlik, ağıl, sevgi, ehtiras, yəni gözəl olan hər şey vardır.

Sevgini, ehtirası yaşaya bilməyənlər müsəlmanların arasındakı sevgini və ehtirası başa düşmürlər.

Müsəlman Allahın ruhu ilə, Allah sevgisi və Allah qorxusu ilə sevər və nəticəsində də gözəl əxlaq, sevgi və ehtiras ruhuna sahib olar.

Cəmiyyətlərdə hər atanın, ananın özünəməxsus bir din anlayışı olur. Gənclərin də özünəməxsus din anlayışları olur. Onlar bir-birləriylə ziddiyyət təşkil edir. O onu bəyənmir, o onu bəyənmir. Halbuki, hər kəs Qurana tabe olsa, onda vahid bir ümmət olarlar.