Adnan Oktar A9 TV; 23 may 2016

Münafiqə nə cür yaxşılıq edilsə də, hansı imkan verilsə də, bundan əxlaqsızlıq və pislik məqsədiylə istifadə edər. Mömin də həmişə xeyir və gözəllik məqsədiylə istifadə edər. Kiçicik bir şey versən belə mömin xeyirə istifadə edər.

Münafiqlərlə əlaqədar ayələr möminə təsir edər. Bu insana təsir edirsə, o, münafiq ola bilməz. Lakin münafiq bu ayələrə gülər, bu ona heç təsir etməz. Vecinə də almaz, azğınlığı, şeytanlığı daha da artar. Təcavüzkarlığı, kini daha da artar.

Mömin öz-özündən şübhələnməlidir, münafiq əlamətini özündə axtarmalıdır. Çünki bu möminə təsir edər. Münafiq onsuz da ayələrlə istehza edər. Mömin özünü düzəldər; "Aman-aman. Allah qorusun, bənzəmək vəziyyətində qala bilərəm, bənzəyə bilərəm" deyə çox qorxar.

Mömin həmişə dürüstlüklə, səmimiyyətlə, yaxşı niyyətlə, təvazökarlıq, məzlumluq və həlim xasiyyətlə, yəni həlimlik və itaətkarlıqla yaşayar. Münafiq tam əksidir. Üsyankar, asi və anarxist ruhludur.

Qəlbində xəstəlik olan da münafiqə bənzəyər. "Aman" deyər, "mən bu xəstəliyi dərhal sağaldaram". Münafiq əlaməti meydana çıxar, "aman, dərhal xilas olum" deyər mömin. Buna görə də, bu ayələr biz möminləri maraqlandırar. Kafir, münafiq gülüb keçər, vecinə belə almaz.

Münafiqlərin möminlərə etdikləri əxlaqsızlıq, şərəfsizlik, kobudluq, pislik, nadanlıq, eqoistlik onların cəhənnəmini genişləndirər. Mömin bundan qazanclı çıxar; kafir, münafiq itirər. Amma çox böyük itkiyə uğrayar.

Möminin itaətkarlığı, həlimliyi cənnətdə də davam edir. Çünki müttəqidir. Allahdan nə xeyir gəlsə ona razıdır, qənaətkardır. Münafiq qənaətkar deyil.

Mömin həlim olur, sakit, itaətkar və mehriban olur. Öz mənfəətini düşünmür. Məsələn, istidə də döyüşə gedə bilir və ya İslama xidmət edə bilir. Hava istidir demir. Sıxılsa da demir. Lakin münafiq deyər.

Münafiq özünü yüksək gördüyü üçün, möminləri ağılsız və zəif imanlı zənn edir. Möminlərin asi olmaması, həyasız olmaması, təcavüzkar olmaması, oyunbaz və ya yalançı olmaması münafiqə qəribə gələr.

Münafiq həyasız, əxlaqsız, şərəfsiz olduğu üçün möminlərin özünə bənzəməməsi onu qəzəbləndirər. Həmçinin müsəlmanlardan buna görə nifrət edər. Onları həmişə ağılsız görər, özünü çox ağıllı görər. Bu, şeytandan aldığı ilhamdan qaynaqlanar.

Münafiqin hədəfi həmişə boşdur. Boş düşüncələrlə, boş məlumatlarla məşğul olar, boş şeyləri oxuyar, təqib edər, sonunda da cəhənnəmin dibinə düşər. Mömin həmişə hikməti, əsas olanı, həqiqi məlumatı axtarar. Quranla uyğun olan məlumatı axtarar.

Həya mömində olar, münafiqdə həya olmaz. Olduqca arsız və utanmazdır. Mömində xəcalət hissi var, həya var. Münafiqdə insani heç bir incəlik və ifadə olmaz. Sifətində, davranışında heyvani ifadə olar.

Mömin vəlayət məqamını münafiqlər sayəsində alar. Peyğəmbərlərin dərəcələri münafiqlərə səbir və onlarla mübarizə sayəsində yüksələr. Zehni açar münafiq, mübarizə əzmini artırar, şövqü artırar, müsəlmanın çox diqqətli və gözüaçıq olmasını təmin edər.

Münafiq möminin çox gözüaçıq, diqqətli və çox etinalı olmasını təmin edər. Üfqünü açar. Mömin necə mübarizə aparacağını daha yaxşı görər, riski daha yaxşı qavrayar. İslamın, Quranın qiymətini daha yaxşı anlayar. Müsəlmanlara olan sevgisi daha artar.

Münafiq möminə güc verər, çeviklik verər, üfüq genişliyi verər. Başqa cür olduqda, mömində miskinlik olar, zəiflik olar.

Münafiq ayələrini həmişə möminlərə danışırıq. Mömin öz üstünə götürməsə bu münafiq əlaməti olar. Əgər götürsə bu da mömin əlamətidir. Çünki müsəlman nəfsini təmizə çıxartmaz. Nəfs həmişə pisliyi əmr edəndir.

Münafiqlərə aid ayələr, iman gətirənlərin qəlbində dərin təsir meydana gətirər, qəlbləri yumşalar. Münafiqlərin isə daxilən kinini və nifrətini artırar.

Münafiqlərə, küfr əhlinə aid olan ayələr əslində möminlərə aiddir. Bu ayələr küfr əhlinə və münafiqlərə təsir göstərməz. Möminə təsir edər. Möminin qəlbində dərin təsir meydana gətirər, imanını artırar. Münafiqin də kinini və qəzəbini daha da artırar. Mömin özünü düzəldər, kafir və münafiq daha betər hala gələr; daha hiyləgər, daha azğın olar, daha qəlbi qaralar.

İslamı yaxşı tanıyan biri həlim olmağın gözəlliyini bilər. Hz. İsa Məsih həlimdi. Hz. İbrahim (ə.s) həlimdi, Allah həlimliyini tərifləmişdir. Yəhya (ə.s) həlim övlad idi. Peyğəmbərimiz Rəsulullah (s.ə.v) həlim insan idi. Mömin həlim olmalıdır.

Münafiqlərin fitnələrinin Quran ayələriylə ifşa edilməsi onların zərərsizləşməsini təmin edər. Möminlər bunu mütləq etməlidir.

Mömini gücləndirən münafiqlərdir. Yoxsa möminin cənnətdəki mövqeyi yüksəlmir. Münafiqin ədəbsizlikləri, oyunları, hiyləgərlikləri, namərdlikləri, xainlikləri olmasa möminin mövqeyi müəyyən qədər arta bilər. Lakin münafiqlə çox yüksələr. Kafirlə bir yüksəlirsə münafiqlə milyon dəfə yüksələr. Çünki münafiq daha çox şiddətlidir.

Allah heç hiss etdirmədən həm əzər, həm də sevib dəstəkləyər. Quranda bunu çox vurğulayır. "Möminlərə heç gözləmədikləri yerdən ruzi verərəm, onları dəstəkləyərəm" deyir. Küfr əhli üçün də; "heç gözləmədikləri yerdən əzərəm" deyir.

Hiss etdirmədən küfrü əzmək, müsəlmanı dəstəkləmək çox çətindir. Bu da çox böyük sənətdir, Allahın gizli sənətlərindəndir. Bilinməyən sənətdir. Yaxşı düşünəndə heyrətamiz hadisədir.

Şeytan möminin oyuncağıdır. Şeytanlar hz. Süleyman (ə.s)-a xidmətçi olmuş vəziyyətdəydilər, nə deyirsə edirdilər.

Möminlərin bir-birini qırmasının səbəbi münafiqlərdir. Buna görə də, əsas əks qüvvə, şeytandan daha şiddətli olan münafiqlərdir.