Adnan Oktar A9 TV; 23 may 2016

Möminin itaətkarlığı, həlimliyi cənnətdə də davam edir. Çünki müttəqidir. Allahdan nə xeyir gəlsə ona razıdır, qənaətkardır. Münafiq qənaətkar deyil.

Münafiq üçün hər şey problemdir. Yola çıxması bir problemdir, yemək yeməsi bir problemdir, geyinməsi problemdir, həyatı özünə zəhər edər. Möminlərə də bu pisliyi bulaşdırmağa çalışar.

Allah yolunda mübarizədə fədakar olmalısan. Məsələn, əsgər ac, susuz olur, cınqırını çıxarmır, fitnə çıxartmır, lakin münafiq çıxardar. Münafiqin ən kiçik bir şeyə dözümü yoxdur. Hər şey onun dediyi kimi olsun istəyər. Mömin belə deyil, necə ortalıq sakitləşəcəksə, necə mühit hüzurlu olacaqsa ona görə hərəkət edər.

Münafiqdən narahat olmaq yersizdir. Münafiq Allahın aciz bir quludur, Allah yaradar onu. Kafirdən də narahat olmağa ehtiyac yoxdur, kafirin heç bir gücü yoxdur. Güc sahibi olan Allahdır.

Cənnət şərtləri möminə görədir. Münafiq də tam cəhənnəm əhlidir. Cəhənnəmdə həmişə narahatdır. Orada da yenə öz aləmində pislik edəcək mövzu tapır, onu oraya atmağa səbəb olan digər münafiqləri axtarır.

Münafiq cəhənnəmdə belə fitnə axtarır, həmişə narahatdır və heç vaxt Allaha sığınmaz. Allah o anarxist ruhunu, o dəli ruhunu, həmişə narahat olan ruhunu ən narahat halda tutar cəhənnəmdə. Mömin də dünyada rahat olduğu üçün, cənnətdə ən rahat halda yaşayır, heç narahatlıq yaşamaz.

Münafiq dünyadakı narahatlığın minlərlə mislini cəhənnəmdə yaşayar. Mömin də rahatlığın minlərlə mislini cənnətdə yaşayar, tam əksidir.

Münafiqlər özləri üsyankar olduqları üçün, möminlərin itaətkar olmasının gözəlliyini anlaya bilməzlər.

Quranda, münafiqlər möminləri ağılsızlıqla ittiham edirlər. Münafiq özü anarxist ruhlu olduğundan, onu üstün görür. Möminin itaətkar olmasına da heyrətlənir; "o ağılsızlar kimi mi iman gətirəcəyəm?" deyir. Halbuki itaətkar olmaq, həlim xasiyyətli olmaq, həlim olmaq gözəldir.

Münafiq müsəlmanların yanında müvəqqəti qalar. Özünü təhlükəsizlikdə hiss etməz. Çünki müsəlmanlara düşmən olduğu üçün, kinli olduğu üçün, nifrət etdiyi üçün müsəlmanlardan özünü təhlükəsizlikdə hiss etməz. Küfrdə özünə yer axtarar.

Münafiqdə ən böyük qorxu gələcək qorxusudur. Hər cür pisliyi bunun üçün edər. Müsəlmanların yanından qaçmasının səbəbi də odur.

Mömin həmişə dürüstlüklə, səmimiyyətlə, yaxşı niyyətlə, təvazökarlıq, məzlumluq və həlim xasiyyətlə, yəni həlimlik və itaətkarlıqla yaşayar. Münafiq tam əksidir. Üsyankar, asi və anarxist ruhludur.

Münafiqlərlə əlaqədar ayələr möminə təsir edər. Bu insana təsir edirsə, o, münafiq ola bilməz. Lakin münafiq bu ayələrə gülər, bu ona heç təsir etməz. Vecinə də almaz, azğınlığı, şeytanlığı daha da artar. Təcavüzkarlığı, kini daha da artar.

Münafiqə nə cür yaxşılıq edilsə də, hansı imkan verilsə də, bundan əxlaqsızlıq və pislik məqsədiylə istifadə edər. Mömin də həmişə xeyir və gözəllik məqsədiylə istifadə edər. Kiçicik bir şey versən belə mömin xeyirə istifadə edər.

Mömin metafizikdir. Bir insan həqiqi imana çatdığında, səmimi olduqda qəribə şəklə bürünür. Mələkdən üstün olur. Məsələn, duası qəbul olur. Belə səmimi möminlər 11 nəfər olsalar dünyaya hakim olurlar. Vəzifə verilibsə öldürə bilmirlər. Bu çox qəribədir. Xüsusi olaraq qorunur. Təsir gücü çox yüksək olur. Onun olduğu yerdə insanlarda heyrətamiz iman coşğusu, yüksəlməsi olur.

Mömin öz-özündən şübhələnməlidir, münafiq əlamətini özündə axtarmalıdır. Çünki bu möminə təsir edər. Münafiq onsuz da ayələrlə istehza edər. Mömin özünü düzəldər; "Aman-aman. Allah qorusun, bənzəmək vəziyyətində qala bilərəm, bənzəyə bilərəm" deyə çox qorxar.

Qəlbində xəstəlik olan da münafiqə bənzəyər. "Aman" deyər, "mən bu xəstəliyi dərhal sağaldaram". Münafiq əlaməti meydana çıxar, "aman, dərhal xilas olum" deyər mömin. Buna görə də, bu ayələr biz möminləri maraqlandırar. Kafir, münafiq gülüb keçər, vecinə belə almaz.

Münafiqlərin möminlərə etdikləri əxlaqsızlıq, şərəfsizlik, kobudluq, pislik, nadanlıq, eqoistlik onların cəhənnəmini genişləndirər. Mömin bundan qazanclı çıxar; kafir, münafiq itirər. Amma çox böyük itkiyə uğrayar.

Münafiq özünü yüksək gördüyü üçün, möminləri ağılsız və zəif imanlı zənn edir. Möminlərin asi olmaması, həyasız olmaması, təcavüzkar olmaması, oyunbaz və ya yalançı olmaması münafiqə qəribə gələr.

Münafiq həyasız, əxlaqsız, şərəfsiz olduğu üçün möminlərin özünə bənzəməməsi onu qəzəbləndirər. Həmçinin müsəlmanlardan buna görə nifrət edər. Onları həmişə ağılsız görər, özünü çox ağıllı görər. Bu, şeytandan aldığı ilhamdan qaynaqlanar.

Münafiqin hədəfi həmişə boşdur. Boş düşüncələrlə, boş məlumatlarla məşğul olar, boş şeyləri oxuyar, təqib edər, sonunda da cəhənnəmin dibinə düşər. Mömin həmişə hikməti, əsas olanı, həqiqi məlumatı axtarar. Quranla uyğun olan məlumatı axtarar.

Həya mömində olar, münafiqdə həya olmaz. Olduqca arsız və utanmazdır. Mömində xəcalət hissi var, həya var. Münafiqdə insani heç bir incəlik və ifadə olmaz. Sifətində, davranışında heyvani ifadə olar.

İslamın hakimiyyəti üçün təlaşlanmağa ehtiyac yoxdur. Allahın planlaşdırdığı bir sistem var, o yavaş-yavaş irəliləyir. Hakimiyyət bizə doğru gəlir, biz hakimiyyətə doğru gedirik.

İngiltərə dərin dövləti olduqca zavallı təşkilatdır. Yəni zavallının zavallısıdır. Şeytan olduqca gücsüz varlıqdır. Heç birini gözdə böyütməyə ehtiyac yoxdur. Gözdə böyüdüləcək olan, böyük olan, ən böyük olan, sonsuz böyük olan Allahdır.

Allah insanların böyük hissəsini çirkin yaradır, bəzilərini qısa boylu yaradır, bəzilərini artıq çəkili yaradır. Bu, insanların azmasına mane olar. Çox gözəl insan nadir olur, onlarda da bir çox xəstəlik, dərd olur. Ən gözəl insanın belə ömrü çox qısa olur. Yəni böyük imtahan mühiti var və bu mükəmməl işləyir.