Adnan Oktar A9 TV; 11 iyun 2017

İnsanlar qanunlar çərçivəsində başqasının azadlığını, xoşbəxtliyini qəsb etməyəcək şəkildə mümkün qədər azad olmalıdırlar.

Uşaqlarla ağıllı insan kimi danışmaq lazımdır. Uşaqlar da ağıllıdır, hörmət edərək, dəyər verərək danışılsa müsbət təsir yaranar.

Qarşındakı insan səmimi olmaya bilər, lakin mömin olaraq sən səmimi olmaqla məsulsan. Səmimi insan çox azdır. Onsuz da insanların bədbəxtliyinin səbəblərindən biri də budur, səmimi insan tapa bilməmələridir.

Zər aləmində insanların hamısı bir anda yaradılmışdır və bütün insanlar orada Allaha söz vermişlər. Zər aləmində insanlar söhbəti anlayır, mühakimə edib qarşılıq verirlər. Hələ kainat yaradılmadan bütün insanlar mövcud olmuşdur. İbtidai insan yoxdur.

Mövcudluğunu dərk edən insan, ruhundan xəbərdar olan insan Allaha qəti şəkildə iman edər.

Hər insan hər mühitdən, hər düşüncədən insanla görüşər, danışar, fikir alar. Bunu anormal qarşılamaq çox yanlışdır.

Əziyyət və çətinlik yaşamayan insanlar dərinlik qazana bilmirlər. Asan qəflətə qapılırlar. Çətinliklər insana dərinlik bəxş edir.

Dünyada hər şey mükəmməl olsa insanların böyük hissəsi çirkin, təcavüzkar əxlaq göstərər. Allah dünyanın çatışmazlığını həmişə göstərir.

Cəmiyyətin bəzi qanunları insanları mərhəmətsizcə əzir. Quranın gözəlliyi ilə yaşamır, şirk sisteminin bir-biri ilə ziddiyyət təşkil edən fəlsəfəsi ilə boğuşurlar.

İnsanların çoxu bir-birindən fərqli fikirdəki kəslərin dostluq qurmasına təəccüblənirlər. Halbuki dostluq və yoldaşlıq təbii olandır, gözəldir.

Mən insanlarda səmimiyyəti axtararam. Səmimi olan insan çox dərin insandır, həm şəxsiyyəti, həm də rəftarı mükəmməldir.

Ədalət vicdana görə müəyyən edilər. Hər kəs vicdanına üz tutarsa, ədalət mükəmməl hala gələr. Vicdanın önünə maneə qoymamaq lazımdır.

Münafiq zəhər saçan əqrəb, ilan kimidir. Bunları zərərsizləşdirmək, zəhərini axıtmasının qarşısını almaq lazımdır. Bu da ağıllı izahatla olar. Münafiqi zərərsizləşdirmək, əxlaqsızlığını, namərdliyini və oyunlarını ifşa edərək özünü tərpənəməyəcək hala gətirməklə olar.

Kədər kimi Qurana uyğun olmayan vəziyyətdə orqanizm daxilən çökər və müdafiə sistemi işləməz hala gələr. Mömin bu ruh halından Allaha sığınmalıdır.

Uşaqlara məktəbi sevdirə bilmək üçün niyə təhsil aldıqları, oxumağın onları necə keyfiyyətli və gözəl hala gətirəcəyi izah edilməlidir.

Həmişə haqlı çıxmağa çalışmaq müəyyən mənada ağıl xəstəliyidir. İnsanın özünü belə alçaldıcı hala salmaması lazımdır. Hər zaman qarşısındakının da haqlılıq payı olduğunu bilmək və doğru olana tabe olmaq əhəmiyyətlidir.

İçində olduğumuz Axırzamanda dəccaliyyətin həmləsi şiddətlidir. Dəccaliyyət insanlar üzərində ağır təsir yaradır, şeytanın da təsiri ilə güclü maqnit sahəsi yaradır. İnsanlar laqeyd, az düşünən, içinə qapalı hala gəlirlər. Bu xarakteri mütləq dəyişmək lazımdır.

İnsanlar cənnətin möhtəşəmliyini görsələr dünyada yaşamaq çox çətin hala gələr. Allah insanlara mərhəmət olaraq hal-hazırda cənnəti göstərmir.

Münafiq ucsuz-bucaqsız azad yaşadığını, istədiyi kimi İslama hücum etdiyini düşünər, halbuki təkcə taleyindəki hücumu edə bilər. Həmçinin münafiqin hər hücumu ilə müsəlmanlar heyrətamiz bərəkət qazanar. Müsəlmanların yeni üfüqlər qazanmasına vəsilə olarlar. Münafiqlər olmasa müsəlmanlar içinə qapalı və tənbəl ola bilər. Məsələn, Peyğəmbərimiz (s.ə.v) dövründə hər münafiq hücumu ilə səhabələrin həm Peyğəmbərə bağlılıqları artdı, həm mübarizə əzmləri artdı, həm də tədbir alma cəhətləri inkişaf etdi daha çevik hala gəldilər.

Bədiüzzaman Səid Nursi həzrətləri, hz. Mehdinin zühur edəcəyi tarixdən, ortaya çıxacağı yerə qədər çoxlu təfərrüat bildirmişdir.

Bütün saxta mehdilərin yolu qapalıdır, müvəffəqiyyətsiz olurlar. Mehdiyyətin dəlili müvəffəqiyyətdir. İslam aləmini birləşdirən və hz. İsa ilə namaz qılan insana “Allahualəm Mehdi” deyə bilərik.

Müsəlman təkcə Allahın rizası üçün hərəkət edər.

Şeyx Nazim hocamızın övladları tərtəmizdirlər, nur kimi insandırlar.

Allaha təvəkkül edən, dünya hərisliyi etməyən insanı Allah gözəlliklə yaşadar. Dünyada vəzifəsini müvəffəqiyyət ilə yerinə yetirib gözəlliklə axirətə gedər.

Beyindən kənarda mütləq səssizlik və zülmət qaranlıq var. İşıq və səs beynin, yəni ruhun şərhidir. Bəziləri maddənin əsli mövzusunu düşünməkdən qaçırlar və bu mövzuda beyinlərini keyidirlər. Allahın ruhunu görən belə etməz.