Yumurta Hücrelerinin Sergiledikleri Şuur

Rahim duvarIna yerleşme hazIrlIğI yapan hücreler genetik olarak anneden farklI oldukları halde bunlarIn nasıl olup da vücuda nakledilen bir organ veya doku gibi reddedilmediği uzun zamandIr çözülemeyen bir sIrdIr. Bunun cevabInI "Yaşamın Başlangıcı" adlı kitabın yazarı R. Flanagan şöyle vermektedir:

Hücre kümesinin "evrensel bir şifre" olarak nitelendirilebilecek özel sinyaller yaydIğInI söyleyebiliriz. Bu şifre tüm insanlar için aynIdIr ve aynI şekilde annenin hücreleri de bir zamanlar henüz küme halindeyken kendilerini bu şifreyle ifade etmişlerdir. Bu nedenle annenin hücreleri yeni gelenlere karşI bir savunma oluşturmaz, çünkü onlar biyolojik olarak bedene yerleşen bu hücre kümesini bir düşman değil evrensel bir dost olarak görürler.29

Burada çok önemli bir noktaya dikkat çekmekte yarar vardIr. Flanagan'In ifade ettiği şekilde bir hücre topluluğunun "evrensel bir mesaj" yollamasI ve başka hücre topluluklarInIn bu mesajI anlayarak, karşIlarInda bir düşman değil dost olduğunu "anlamasI" çok büyük bir mucizedir. UnutulmamalIdIr ki, burada söz konusu olanlar şuurlu insan topluluklarI değil, eli, gözü, kulağI, beyni olmayan, şuursuz atomlarIn, moleküllerin, proteinlerin birleşiminden oluşmuş, gözle görülemeyecek kadar küçük hücrelerden oluşan topluluklardIr. Kuşkusuz hücrelerden böyle bir şuur gösterisi beklemek, son derece büyük bir mantIk bozukluğu olacaktIr.

Bu noktada karşImIza çıkan gerçek açIktIr: Embriyonun anne rahmine rahatlIkla yerleşip, en güvenli olacak şekilde varlIğInI sürdürebilmesi, embriyoyu da, anneyi de, anne bedenindeki savunma sistemini de yaratan Allah'In rahmeti ile gerçekleşir.

Kıyamet saatinin bilgisi, şüphesiz Allah'In KatIndadIr. Yağmuru yağdIrIr; rahimlerde olanI bilir. Hiç kimse, yarIn ne kazanacağInI bilmez. Hiç kimse de, hangi yerde öleceğini bilmez. Hiç şüphesiz Allah bilendir, haberdardIr. (Lokman Suresi, 34)