Adnan Oktar

Çareseriya her cure tundiyê, perwerdeya hezkirinê ye. Hezkirin xala jiyanê ya cîhanê ye, ger hezkirin nebe, jiyan nabe.

Xwedê di Quranê de dîbêje dê Îslam bibe serdestê cîhanê. Armanc serdestîya Quranê ye, amûr jî Mehdî û şagirtên wî ne. Armanc girîng e.

Hezkirina girêdayî berjewendîyan wek taybetîyek heywanî ye. Mirov bona hezkirinê her cure fedakarîyê dike, dikeve her talûkeyê.

Muzîk xweşikî ye. Di hemû gerdûnê de pêlawazî (rîtm) heye. Giyan ji rîtm û muzîkê kêf digire.

Avakirina dewletek komunîst li herêmê, hedefgirtina hemû alema Îslamê ye. Ger kesek bihemikîne dê poşman be.

Em dizanin ku DAÎŞ li ser çavkaniyên kevneşopî ye û di rêyek şaş de ye, heta ku ev agahîyên di van çavkaniyan de hebin tundî nasekine.

PYD û PKK wek hev in. Avabûneke ku her tim şerê leşker û polîsên Tirk kirî ye. Li ser sînorê me avabûneke wiha nayê paşguhkirin.

Ji bo femkirina hezkirinê, divê mirov bizane ku her kes tecelîyek Xwedê ye. ger tu wek goşt bibînî, hezkirin nabe.

Laz Kurd Ereb û Ermen her yek xweşikiyek cuda ye. Pê nabin hema yekî jî hez bikin. Ev nêrînek qirêt e.

Ew tundiya ku DAÎŞ dike di Quranê de tune ye, lê di hedîsan de heye. Tiştekî neyê femkirin nî ne. Çareserî qebûlkirina têrkirina Quranê ye.

DAÎŞ hukmên di pirtûkên hedîsan de disepîne. Kesên dixwazin tundî xelas be, bila bêjin ev hukum ne gorî Quranê ye.

Çekên di destê DAÎŞê de ji Amerîka, Germanya û hwd ne. Rewşeke ku Tirkiye çekan bide DAÎŞê tune ye.

Bi koordînatên ku YPG dide ve bombekirina herêmê kujerî ye. divê kesek nebe hevkarê vê kujerîyê.

Îdeala me Yekîtiya Îslamê heye. Hemû alema Îslamê bin azarê de ye. Ger Tirkîye jî perçe be, Yekîtiyê ava nabe. Gunehê wê stûyê her kesî ye.

Başiya ku hezkirinê cara ewil derxistiye holê fedakarî ye. Ger navbeyna welatan de hezkirin çê be, dê aştî û aramiya rasteqîn bibe.

PKKî bona ku bigihîjin armanca xwe perwerdeyeke berfireh distînin. Xelet be jî îdealekê wan heye. Îdeala piraniya ciwanên me jî tune ye.

Bengî hestekî taybet î mucîzewî ye. Divê bi parastina îman, saxî, namûs û jiyana civakî ve mirov werin hezkirin.

Dujminiya Mûseviyan nexweşiyek derûnî ye. Zarokên Hz. Yaqup emanetê me yên Xwedê ne. Nefret ne exlaqekî gorî Quranê ye.

Îdeala me Yekîtiya Îslamê heye. Hemû alema Îslamê bin azarê de ye. Ger Tirkîye jî perçe be, Yekîtiyê ava nabe. Gunehê wê stûyê her kesî ye.

Ji ber tunebûna hezkirinê, hema hema li her welatî her kes dixwaze jev perçe bin. Em dixwazin bi hezkirin nêz bin û bi hev re xweş bijîn.

Ew kesên ku Kurdan û gelên din bona hilbijartina wan kêm dibînin xwe bi xwe rûreş dikin.

Di hezkirinê de bazarî nabe. Xwedê dibêje qencîyê li xêrnexwazan jî bikin wê hingê hûn ê dostanîyê bibînin.

Şêweya ku ji %50yê welêt nabîne kêr nayê. Ew jî mirovên vî welatî ne, ger bi zarşîrînî û devkenî nêzîk bin her kes ê rihet be.

Ger ji %50yê welatekî aram û dilşad nebe ev ne tiştekî kêfxweşî ye. Divê havirdor jî em jî aram û dilşad bin.

Divê were nîşandan ku di mijara azadî, demokrasî û aştîyê de biryardarî heye. Divê teqez li wî ji %50yê din xwedî derkevin.