Adnan Oktar

Bikaranîna semyanê (ewrengî) şêweyeke teblîxê ye. Dema ku Melîkeya Sebeyê ewrengiya qesra Hz. Silêman dît îman pê anî.

Nêrînek gelekî şaş e ku mirov bêje bila Misilmanên berê xwe didin tundîyê bimrin. Divê pergala ku tundiyê dertîne were guherîn, kuştin ne çare ye.

DAÎŞ hukmên di pirtûkên hedîsan de disepîne. Kesên dixwazin tundî xelas be, bila bêjin ev hukum ne gorî Quranê ye.

Dema ku li pey Quranê neçin hişmendiya DAÎŞê pêş dikeve. Bingeha tundiyê xurafe ne. Çareserî berdana xurafeyan peyçûna Quranê ye.

Bidawîbûna tundîya DAÎŞê bi peyçûna Quranê ve mumkûn e. Hukmê Xwedê tunebûna “di olê de zordarî” ye. Di Quranê de fişarî û zorandin nî ne.

Ew tundiya ku DAÎŞ dike di Quranê de tune ye, lê di hedîsan de heye. Tiştekî neyê femkirin nî ne. Çareserî qebûlkirina têrkirina Quranê ye.

Dema ku dibêjin Quran nayê femkirin, wê hingê deriyê xurafe û şirkê heta dawiyê vedikin. Quran aşkere, fembar û têra xwe ye.

Misir, Iraq û Sûrî, her der bûya gola xwînê. Hin alim hê dibêjin “li ku dijwarî heye, decalîyet li ku ye?”

Ew kesên ku îmana wan qels e, hêz û quwetê li cîhên wek Amerîka û Îngilîstanê digerin. Xwedîyê hêz û quwetê Xweda ye.

Em dizanin ku DAÎŞ li ser çavkaniyên kevneşopî ye û di rêyek şaş de ye, heta ku ev agahîyên di van çavkaniyan de hebin tundî nasekine.

Îslama di Quranê de hêsan e. Ya dijwar ew pergala ku paşverû derdixin, û dûrê aqil û ne gorî olê ye.

Îdeala me Yekîtiya Îslamê heye. Hemû alema Îslamê bin azarê de ye. Ger Tirkîye jî perçe be, Yekîtiyê ava nabe. Gunehê wê stûyê her kesî ye.

Xwedê di Quranê de dîbêje dê Îslam bibe serdestê cîhanê. Armanc serdestîya Quranê ye, amûr jî Mehdî û şagirtên wî ne. Armanc girîng e.

Îdeala me Yekîtiya Îslamê heye. Hemû alema Îslamê bin azarê de ye. Ger Tirkîye jî perçe be, Yekîtiyê ava nabe. Gunehê wê stûyê her kesî ye.

Ew kesên ku dibêjin Kurd û PKK heman in, Kurdan baş nanasin. Şêweya PKKê ya bêxwedê û jiyana exlaqî ya Kurdan jev cuda ne.

Ez dostê Kurdan im, dijberê PKKê me. Ustadê min Kurd e. Kurd ango nûr . Ya qirêj PKK ye.

Misilmanên ku kemaliya ezmûnê fem dikin, dilgeş dibin. Dijwarî dibe para her kesî lê belê dijber vê tênagên. Bawermend jî rêya xwe didomînin

Zanist rêya femkirina hunera Xwedê ye.

Bêhna ku Xwedê daye hildidin, dîmenên ku Xwedê nîşan daye dibînin, heza ku Xwedê daye dikin lê belê naxwazin Xwedê bibîr bînin.

Hin mirov wisa zanin ku ger bawer neke jî tiştek nabe. Berî her tiştî nankoriya nîmetên Xwedê dikin, berdêla wê jî heye.

Di orjînala Îstîklal Marşiyê de ji bo gelê me tê gotin. Ya ku tê armanckirin miletê Îslamê ye. Hemû Misilmanên Kurd, Ereb, Tirk û Çerkes in.

Her mirov tenê di hundurê mêjiyê xwe de dijî, nikare derkeve derve. Mal û kulîlk û yat û maşîne û kinc hemû di hundurê mêjî de tên afirandin.

Erênî û jidiliya ramankirinê gelekî girîng eger mirovek tenê jiyana pîrehevonekekî binêre dê bêşert û bêmerc bawer bike.

Zanyarî û bawerîyek baş bi rihekî jidil ve tê bidestxistin. Divê bawermend ewilî nîşaneyên hebûna Xwedê bi baldarî bifikire.

Îngilîstana kûr û Amerîka dixwazin ji nû ve li herêmê nexşeyê çêkin. Dixwazin PKKya komunîst xurt bikin û Misilmanan biçewisînin.