Adnan Oktar

Îngilîstana kûr û Amerîka dixwazin ji nû ve li herêmê nexşeyê çêkin. Dixwazin PKKya komunîst xurt bikin û Misilmanan biçewisînin.

Ya ku li herêmê kuştin fêrî komên din kiriye PKK ye. Tundiya ku wek şêweyekî digirtin li wan vegeriya.

Kufur bi ti awayî biser nakeve. Heq dê teqez biser keve. Temenê decalîyetê 40 sal e. PKK tevgerek decalî ye, temenê xwe dîtîye.

Amerîkaya kûr hînî kujeriya xwe bûye, wisa hedizane ku dê Tirkiyê jî bi DAÎŞê re bide şerkirin. Ew baweriya gelê me nizane, em nahêlin.

Tişta herî bibandor a ku li hember çalakiyên kolanan ên PKKê were kirin, girtina wan çalakvanan e û darizandin e.

Ne ku bi sedan parastvanan ve li herêmê bigerî, ya girîng ew e ku her kes û welatiyên ji rêzê jî di bin ewlehiyê de bin.

Dewlet wan kesên ku bi çeka xwe gefan li gel dixwe, digire û cezayê dadî çibe didê. Ger ev neyê kirin, ne mumkûn e ku ewlehî çêbe.

Berhevkirina çekên wan kesên ku berê çeka xwe dide gel, berpirsyariya dewletê ye. Divê ev zordariya li herêmê li ser gel were rakirin.

Bi bombekirinê ve aştî nayê Rojhilata Navîn. Divê Amerîka baş li pey Încîlê biçe. Di Încîlê de hezkirin heye, ne bombekirina mirovan.

Amerîkaya kûr dixwaze li herêmê dewletek komunîst ava bike. Vê modelê tim dixwazin. Komunîstan ewilî xurt dikin piştre jî diçewisînin.

Dewlet teqez nakeve nav neçariyê. Ji destê wan kesên li hember dewletê xwedî çek in, çeka wan girtin karê dewletê ye.

PKK xayîn e, qeleş e. Dibe ku Barzanî bikujin. Divê ji bo parastina Barzanî zêdetir baldar bin.

PKK û dewleta kûr ji nêz ve di nav hev de ne. Îroj jî ev bihevrebûn aşkere ye.

Bi ti awayî derdê Tirkiyê ku li ber Amerîkayê şîrîn be tune ye. Bila ti kes kujeriyê teklîfî Tirkiyê neke.

PKK bo ku Amerîkaya kûr piştgiriya wan dike bila bêhûde dilşad nebe. Rewşa wan komên li Nîkaraguyayê û hwd ku dihatin destekkirin li hole ye.

Kurd û Tirk hemû birayên me aştiyê dixwazin, lê belê PKKya ku di dest de çek heye, behsa aştiyê bike qîmeta wê tune ye. Ew aştiyê naxwazin.

Bila Amerîka radestî Xwedê be, bila perwerdeya Darwînperest-Madepereset rawestîne. Dema ku amerîka oldar bû gelekî zengîn bû, dema ku dest ji oldarîyê berda, feqîr bû.

Di nava ramana PKKê de dilpakî, dilovanî, hezkirin tune ye, xofa Xwedê, hezkirina Xwedê tune ye, zanistî û huner tune ye. Tenê tundî û tirs heye.

Dewleta kûr a Amerîkayê li Rojhilata Navîn tundiyek wisa mezin pêk anî ku, wan sepandinan tundiyek mezintir derxist hole.

Operasyona ku artêşa me li dijî PKKê kiriye, gelekî rast e û di cîh de bûye. Leşkerên me nûr in. Hemû jî zarokên Hz. Muhammed ên wek nûrê ne.

Gelê Amerîkayê jî Îsraîlê jî gelekî xweşik û xûyşîrîn in. Em li dijî polîtîkayên tundrev ên dewletên kûr in.

Amerîkaya kûr biheter bêexlaqîyên PKKê wek tune dibîne. Ti ferqa PYDê ji PKKê tune ye.

Ji bo ku Amerîkaya kûr dixwaze, kêrî hîç Misilmanekî nayê ku kujerîyê bike.

Ger hêza Amerîkayê têr dike bila bi PKKya ku bi deh hezaran leşker û polîsê me şehîd kiriye re têkil be.

Ger Îran aşkere an jî veşarî bi Barzanî re pev biçe dê têkeve rêyek şaş. Serkevtî jî nabin, lewre bila dev jê berdin