Adnan Oktar

Kurd gellekî merd in. Xweparastina taybetmendiyên xwe û zimanên xwe baş e. Ev dewlemendiyê. Başiyê lê belê em li Tirkiyeyê dijîn. Zanîna tirkî ji aliyê hemû kesî ve, bo sîstemê, bo hizûra me û bo bextewariya me gellekî baş e. Nîmetek e.

Ti feydeya pergala serokatiyê bo pêşketina Tirkiyê tune ye, Lê belê dibe ku Tirkiyê têxe nav gengeşiyek mezin. Divê teqez nekevin nav vê rîskê.

Xwedê cîhanê bi hunermendan xweşik dike. Huner û muzîk xelata Xwedê bo mirovan e.

Bo desthilatiya exlaqê Îslamê, rêya herî xweş, belavkirina hezkirina Xwedê û rastiyên îmanê vegotin e.

Di her çîrokên Quranê de, ji bo îro, ji bo axretê hikmet û nîşane hene.

Çawa ku mirov serokên mafyayê vexwîne dîlanekê dibe tiştekî nebaş, dawetkirina PKKê bo şahiyên biharê jî wisa nebaş e.

Bo mêran kêf û şahiyê serbest dibînin, bo jinan jî her tiştî qedexe dikin. Evqas zordestiya li ser jinan bi ti awayî ne wijdanî ye.

Her misilman neteweperwerê Îslamê ye. Ez ne nijadperest im. Ji bo min Kurd, Laz, Çerkes hemû wekhev in. Mezintî bi teqwayê ve ye.

Ji bo birayên me Kurd jî, bo me hemûyan jî, bo cîhanê jî cîhê rizgarbûnê Îtihadê Îslam e.

Kurd gellekî merd in. Xweparastina taybetmendiyên xwe û zimanên xwe baş e. Ev dewlemendiyê. Başiyê lê belê em li Tirkiyeyê dijîn. Zanîna tirkî ji aliyê hemû kesî ve, bo sîstemê, bo hizûra me û bo bextewariya me gellekî baş e. Nîmetek e.

Bawermend ji bo Xwedê dijî û ji bo rizayê Xwedê jî dimrin. Ger mirov bo rizayê Xwedê nejî, jîyan wek cehnemê dibe. Her tişt bo rizayê Xwedê ye. Bihuşt jî bo rizayê Xwedê xweş e.

Desthilatiya exlaqê Îslamê, xelasbûna paşverûtiyê û gihîştina mirovan a aramîyê ye. Hatina şadî û xweşikiyê ye bo cîhanê.

Hin kesên xwedî hişmendiya dewleta kûr bo ku Başûrê Rojhilatê teslîmê PKKê bike her tiştî dikin. Gel destûrê nade vêya.

Êzidî, Kurd, Tirkmen û Ereb her kes ji zordariya PKKê bêzar bûne. Li dijî PKKê têkoşîna zanistî bo her Misilmanî ferz e.

Em ê li Herêma Kurdan bihuştê bo kurdan avakin. Em ê Amedê, Mêrdînê, Sêrtê wek Parîs û Londonê bikin. Em ê bi zanist û dadmendiyê ve koka PKKê biqelînin. Li wir gefên PKKê namînin, em ê bi îzna Xwedê tirsa PKK nehêlin.

Abdullah Ocalan malbatê qebûl nake, olê qebûl nake, rêvebirineke komunîst dixwaze. Em nahêlin ku li Rojhilatê Tirkiyê Koreya Bakur a nû were damezrandin. Ger tiştekî wiha pêk were dê belavî her derê be û dê Tirkiye jî biçe.

Di Îslamê de dilsozî, sadaqat heye. Lê belê di siyasetê de tune ye. Di heyama mehdiyetê de ev yek ê bi temamî durist be. Dilsozî û sadaqat ê jî durist be. Ligel me qedr û qîmeta mirovan tê zanîn.

Ma tank û topên Hz. Ûsiv hebûn? Na. Bi hezaran xwendekarên wî hebûn? Na. Pere û pûlên wî hebûn? Tune bû. Çi hebû? Dilsozî hebû. Ew mehdîyê wê heyamê bû. Xwedê ew bi ser xist.

Hevalên gelê Kurd yên rast bawermend in. Em ji hemûyan hez dikin. Em teqez destûrê nadin çekên PKKê. Ti eleqeya birayên me Kurd bi PKKya bê Xwedê û mafya re tune ye.

Şertê Cenabê Xwedê çi ye? Dibêje li hember êşê berxwe bide. Bo êş û kederê sebirke. Ger xwe wek êşkêş nîşan bide û ti êşê nekşîne, ti encam dernakeve.

Mirov tim tenê ne. kes ti kesî hez nake, bê heval in, bê dost in. Heçku evîn, hezkirin, rêzgirtin, qedirgirtin gelekî xweş e. Gelek însan qedrê hev nagrin, rêz nagrin, ev tiştekî tirsnak e.

PKK xwedîyê hişekî kuştinê ye. Ya ku em li hember disekinin ev yek e. Em ê gelê Kurd ji însafa PKKê re nehêlin.

Îslam xweştirîn tişt e. Tiştê herî bi qelîte û herî rast e. Wateya Îslamê ev e. Îslam di bêhempabûn, aqilanebûn rastbûn her tiştî de heye.

Çawa ku ti kes nikare tikilî xwekirin û tevgera mêran be, ti kes nikare tikilî kinc û kenên jinan jî be. Xwişk û birayên me Kurd gelek gelek êş kişandin. Li wan xwedî derketin deynê stûyê me ye.

Heta ku bersiva zanistî ya perwerdeya Darwînperest û madeperset neyê dayîn, heta ku rasteqîniyên baweriyê û mucîzeyên Quranê neyê dayî nifşên bi exlaq dernakevin