Adnan Oktar

Em di heyama fesadiya herî mezin a axîrê zeman de ne. Xwedê kesek şandiye ku fesadî ji holê rakiriye, dê di vê heyamê de jî Mehdî bike.

Ya ku em fem dikin, li herêmê paqijkirin PKKê, rabûna zordestiya çekê ya li ser eniya gel e, wê hingê çareserî pêk tê.

Qaşogiravî PKK Amerîkayê emperyalist dibîne, lê belê Amerîka çi bêje wê yekê dike.

Ger yekî birîndar hebe, mirov bîrdoziya wî/ê dide aliyekî û derman dike. Tirkiye di vê mijarê de li ser rêya rast e.

Di daxuyanîyên dema ku şehîd tên de divê peyvên xembûn û êşê neyên bikaranîn. Bila bêjin; “Gihîşt şerefa şehîdbûnê em şad bûn”.

Ew tundiya ku DAÎŞ dike di Quranê de tune ye, lê di hedîsan de heye. Tiştekî neyê femkirin nî ne. Çareserî qebûlkirina têrkirina Quranê ye.

Bawermend ji bo Xwedê dijî û ji bo rizayê Xwedê jî dimrin. Ger mirov bo rizayê Xwedê nejî, jîyan wek cehnemê dibe. Her tişt bo rizayê Xwedê ye. Bihuşt jî bo rizayê Xwedê xweş e.

Kurd gellekî merd in. Xweparastina taybetmendiyên xwe û zimanên xwe baş e. Ev dewlemendiyê. Başiyê lê belê em li Tirkiyeyê dijîn. Zanîna tirkî ji aliyê hemû kesî ve, bo sîstemê, bo hizûra me û bo bextewariya me gellekî baş e. Nîmetek e.

Dibe ku di sêrî de kêmaqiliya kufrê neyê femkirin, lê belê xerabiya nêrîn û axavtina wan derbarê wan de ramanekî ava dike.

Bo desthilatiya exlaqê Îslamê, rêya herî xweş, belavkirina hezkirina Xwedê û rastiyên îmanê vegotin e.

Çawa ku mirov serokên mafyayê vexwîne dîlanekê dibe tiştekî nebaş, dawetkirina PKKê bo şahiyên biharê jî wisa nebaş e.

Rihetiya Kurdan me kêfxweş dike. Heta ku nexwazin Tirkiyê perçe bikin, dikarin li Sûriyê û Iraqê her tiştî ava bikin

Ji bo birayên me Kurd jî, bo me hemûyan jî, bo cîhanê jî cîhê rizgarbûnê Îtihadê Îslam e.

Kurd gellekî merd in. Xweparastina taybetmendiyên xwe û zimanên xwe baş e. Ev dewlemendiyê. Başiyê lê belê em li Tirkiyeyê dijîn. Zanîna tirkî ji aliyê hemû kesî ve, bo sîstemê, bo hizûra me û bo bextewariya me gellekî baş e. Nîmetek e.

Giyanê mirovan bo hêrsê jî bo hezkirinê jî guncav e. Bo girînê jî bo kenê jî guncav e. Divê şûna hefretê hezkirin were bijartin.

Li gelek deverên cîhanê bo tiştên gelekî beredayî pere tên serfkirin, ji pere xerckirina bo penaberan direvin, şermek mezin e.

Heya ku îman nebe, eşq û hezkirin nebe xweşikî nabe. Teqez divê eşq hebe, hezkirin hebe.

Bila ti kes xwe kone nehesibîne, bila ti kes jî bêhna Tirkiyê teng neke. Ger kesek rabe û welêt perçe bike, dê bersiva xwe dadî jî bibine.

Tenê Hezretî Mehdî ye ku dê hezkirinê, dilovaniyê, biratiyê dîsa fêrî mirovahiya ku hîn bûye ku xeynî tolhildanê ti rê tune ye, bike.

Ger ya tê mexderê rawestîna çekê be her kes dixwaze, lê belê ger li Başûrê Rojhilat serdestiya PKKê zede be, ti bextewariya wê yekê tune ye

Rand Paulê ku bi sere xwe soza dewletbûnê daye kurdan, çima ji Îranê daxwaza axê nake? Ew Tirkiyê gelekî şaş nas dikin, bila me neceribînin.

Ger bi dil û can dixwazin tundiya li ser jinan xelas be, bila ewilî pergala Darwînîst û mteryalîst bidin sekinandin û hezkirina mirovî were fêrkirin.

Ger planek yekî hebe bila demildest derkevin holê, bil bibînin ku çit ê sere kesên Tirkiyê perçe dikin. Van hêj jî Tirkiye nas nekiriye.

Pergala serokatiyê xwe bi serê xwe dixwe, her gav di nav hev de asê dimîne. Li Meksîkayê mafya serdest e.

Di hundirê dewletê de hin karmendên ku bi aşkere propagandaya PKKê dikin hene. Ev kesan perçebûnê diparêzin, divê tevdîr bên girtin.