Adnan Oktar

Ger pirsgirêkeke birayên me yên Kurd çêdibe, bila ji me re bêjin em têxin rojevê. Em dixwazin ku bila ew dilrihet bijîn.

Gencên Kurd ên welatparêz ji bêzarbûna destê dewleta kûr a kevn mafdar in. Lê belê bi zêdetir hezkirin û azadî ve ev yek tê telafîkirin.

Derbasî be bo HDPyîyan. Bila êrîşker demildest were desteserkirin. Gulekirina tabela û sazîyê qehpetî ye.

Dema ku tu diçî hecê, jin û mêr ligel hev îbadetê xwe dikin. Ew kesên ku dibêjin mêr nikare bi jinan re li heman deverê bimîne, bila vêya baş bifikirin.

Berê, dema ku digotin Ermen, Kurd û Elewî, wek çêr dihat dîtin. Ev yek bê exlaqiyek mezin e. Hemû jî mirovên wek nûr in.

Kurd, Elewî, Zaza û gelek mirovan di rûyê hin kesên be exlaq de gelek êş kişandin. Lê belê ne tene komekî, pirsgirêkên her kesî hene.

Bila Pêşmerge û PKKê tevlihev nekin. PKK avabûneke kirêt e. Pêşmerge birayên me oldar in ku piraniya wan Nexşîbendî ne.

Dewleta me zirar neda ti goristanan û dê nede jî. Baregehên çekî tên tunekirin. Bila dev ji propagandaya derew berdin.

Kurd mirovên torin, dilovan û xwedî wefa ne. Dewleta kûr a berê gelekî zordarî li wan mirovên ronak kir. Hêrseke bêhûde derket holê.

Pêwîst e ku mirov “ez” a di hundurê xwe de bibîne û binase. Bona ku îmenek rasteqîn û jidil çêbe, divê mirov xwe û hişmendiya xwe bizane.

Bi gotina Ewrûpa kûr ve em welatê xwe perçe nakin. Ger planeke wan hebeî bila li welatê xwe bisepînin.

Ya ku dilrihetiyê bide birayên me yên Kurd giyanê Yekîtiya Îslamê ye. Divê her gav li Tirkiyê rihê Yekîtiya Îslamê zindî bimîne.

Ger em perçebûnê qebûl bikin, em di bin zulma komunîst de binpêbûna birayên me Kurd ên ku çend salan hatin çewisandin jî qebûl dikin.

Divê Kurd, Laz û Çerkes li her deverên Tirkîyê hebin. Ne rast e Kurd Kurdan birêve biherin. Dema Serokomarê me Kurd bû, em serbilind bûn.

Rexneyên dostan nîmet e. Noş e. Bihecîhek desthilatdaran a bîrdozî heye, ev yek bi saya xebatên me yên zanistî ava bû.

Pesindana kujer û kesên terorê teşwîq dike suc e. Pesendkirina Ocalan jî suc e. Ev yek heqaretek li hember hemû gelê me ye.

Ger êrîşî leşkerekî bikin, xwîna ewladekî me birijînin, tikilî hemû artêşa me dibe. Divê ev yek ji PKKê re neyê hîştin.

Hin alîgirê rêxistina Gulen dixwazin hemû gelê me qir bikin. Ev yek bêwijdaniyeke gelekî mezin e.

Divê teqez destûrê nedin wan Waliyên ku li herêmê ne ku rêzê li Kurdan nagirin. Ti mezintiya wan li ser gelê herêmê tune ye.

Bila ti kes li Başûrê Rojhilat rûyê kevn ê dewletê li gelê me nişan nede. Birayên me hezkirinê, rêzdîtinê, xweşikiyê zêde zêde heq dikin.

Gotina “qantiran xwe kuştîye” tê wateya li hişê gel tinazkirinê. Divê êdî li Tirkiyê mantiqên wiha neyên bihîstin.

Di dema nimêjan de di mizgeftên deh hezar kesan de deh kes jî nabin. Divê em êdî fem bikin ku îmana gel qels dibe.

Pêxemberê me dibêje nimêj ronahiya çavan e. girîng e ku mirov ji nimêjê tahm hilde û nimêjke. Dema tahm tune be şeytan her gav weswese dide.

Bo ku PKK dest ji çekan berde, dive avabûna xwe bîrdozî bi giştî biguhere. Ev yek jî tenê bi perwerdeya dij ve guncav e.

Ger Şiî Sûniyan, Sunî jî Şiîyan wek bêxwedê bibîne, bobelatek zaf mezin e. Gelek Misilman, ji cimaetek din bûnê jî hêrs dibin.