Adnan Oktar

Ew kesên dibêjin her der tije nefret e, bila carekî jî peyva hezkirinê bilêvbikin ku mîna gopalê Hz. Mûsa hezkirin nefretê daqurtîne.

Dibêjin em aştîyê dixwazin em li dijî terorê ne, bila bona PKKya komunîst jî tiştekî bêjin. Bi piştgirîya PKKê ve aştî nayê xwestin.

Xwedê dibêje sebirkin, bona sebirkirinê divê cîh hebe ku em vê îbadetê pêk bînin. Bersiva baş a gotina nebaş sebir e.

Dewleta me zirar neda ti goristanan û dê nede jî. Baregehên çekî tên tunekirin. Bila dev ji propagandaya derew berdin.

Bila Pêşmerge û PKKê tevlihev nekin. PKK avabûneke kirêt e. Pêşmerge birayên me oldar in ku piraniya wan Nexşîbendî ne.

Hemanbûna nîşaneyan ne îspata Mehdiyetê ye. Kengî ku Yekîtiya Îslamê ava be, bi Îsa re nimêj bike û bibe pêşengê Misilmanan, em ê femkin.

Efûkirina û serbestberdana PKKyê kuştina leşker û polîsan e. dibêje “ em ê li başûrê rojhilatê dewleteke serbixwe ava bikin û Evdillah Ocalan jî bînin serî.” Piştî vê al, netewe û welat dê tu tişt nemine. Dê rûmet, heysiyet û namûs jî nebin e.

Dema ku tu diçî hecê, jin û mêr ligel hev îbadetê xwe dikin. Ew kesên ku dibêjin mêr nikare bi jinan re li heman deverê bimîne, bila vêya baş bifikirin.

Di cenazeyên PKKê de tu kes nagirî. Lê cenazeyên şehîdan de dibêjin “em şewitîn, agir ket û em mehf bûn” uslûbên bi vî rengî eyb û şerm in.

Em bi qanûn û hiqûqê li ba wan kesa nahêylin ku plana dabeşkirina Tirkiyeyê kiribin.

Hişyarbûneke mezin a manewî pêwîst e. Divê xetere bi her hêlê ve were dîtin. Tiştekî wisa tune ku PKK çek berde.

Em ê li Herêma Kurdan bihuştê bo kurdan avakin. Em ê Amedê, Mêrdînê, Sêrtê wek Parîs û Londonê bikin. Em ê bi zanist û dadmendiyê ve koka PKKê biqelînin. Li wir gefên PKKê namînin, em ê bi îzna Xwedê tirsa PKK nehêlin.

Dema ku dozgerê me dîl hatibû girtin, parvekirina wêneyê wî gelekî çirkîn bû. Divê doz li wan kesên parvekirî were vekirin.

Dema ku mijar cane kesekî be, divê demildest tevdîran hildin. Divê nehîştana ku bisekinin û ji xwe re bikin propaganda.

Kêşeya herî mezin a navbeyna komên Misilman jî heznekirin e. Hev û du bi gotinên negotî ve tawanbar dikin, bi çavê hezkirinê ve nanêrin.

Li hember reşekujan (terorîst) kerrbûn nabe. Lazim e dewlet hêza xwe bi qanûn û yasayî nîşan bide.

Tişta her baş a ku divê kesên Xwedêbawer hîn bin hezkirin e. Ji ber ku baweriya wan li Xwedê kêm e hez nakin. Eşqa bawermendan xurt e.

Heta ku talûkeya Komunîzmê nebînin, bela mezintir dibe. Tiştekî mirov paşguh bike nîn e.

Şûna ku bi şoreşgerî lîstinê ve şêweyek ji rastiyê dûr hil digirin, divê xebatên dij komunîst û Darwînîst werin kirin.

Ya ku dilrihetiyê bide birayên me yên Kurd giyanê Yekîtiya Îslamê ye. Divê her gav li Tirkiyê rihê Yekîtiya Îslamê zindî bimîne.

Divê em hewl bidin ku aştî, aramî û hezkirin li hemû herêmê belav be. Karê herî baş bo PKKê tobekirin û guherîn e.

Ew birayên me yên li Başûrê Rojhilat çalakiyên Rojbûna Pêxemberê me lidardixin karekî gelek baş dikin. Ew şêr in. Her zêde bin.

Pêwîst e ku mirov “ez” a di hundurê xwe de bibîne û binase. Bona ku îmenek rasteqîn û jidil çêbe, divê mirov xwe û hişmendiya xwe bizane.

Kesê ku hişmendiya xwe nizane, rasteqinên derve jî fem nake. Yê hişmendiya xwe dizane ji her tiştî nîşaneyên îmanê dibîne.

Hebûna îmana mirovan bala gelek alimên Îslamê nakêşe. Radibin hukmê Îslamê ji kesên nas nakin re vedibêjin.