Adnan Oktar

Heya ku li dibistanan perwerdeya ku dibêje Xwedê tune ye bê dayîn dê dawî li tûndî û terorê neyê.

Îman biçe ku li wî derê rintir û baştir dike. Bêîmanî jî biçe ku dê li wî derê nexweş bike.

Misir, Lîbya, Sûrî, Iraq her dever tarûbar kirin. Tenê nekarîn Tirkiyê hilweşînin. Û em teqez nahêlin ku vê yekê pêk bînin.

Pergaleke ku zordestî li jinan dike dê bibe sedema bêyomî yê. Xwedê dê destûrê nede ku pergaleke wisa bi ser bikeve.

Ger xweserîtî bibe dê hakimiyeteke Marksîst û stalînîst bibe. Ji ber ku dixwazin vê pergalê li Tirkiyeyê belav bikin gelê me li dijî vê yekê ye.

Em bi qanûn û hiqûqê li ba wan kesa nahêylin ku plana dabeşkirina Tirkiyeyê kiribin.

Li dijî rêxistineke çekdar û Marksîst Lenînîst nikarî bi riya siyasetê bi ser kevî. Dive li dijî vê xebatên felsefî û ilmî bê kirin.

Heke Tirkiye wek Swîsreyê be û kesên li hemberî me rêz li dewletê bigre dê xweserîtî ne pirsgirêk be. Lê xetereya Stalînîst heye.

Ocalan dixwaze li başûrê rojhilatê dewleteke komunîst ava bike û bibe serokê wê. Ew dixwaze bibe Stalînê sedsala îro. Ew aştiyê naxwaze.

Kurd ger li dû rêberekî oldar wek Barzanî biçin û li Iraq û Sûriyeyê dewletekê ava bikin dê tu kes ji vê rewşê aciz nebe. Tirkiye dabeş nabe

Heke pergaleke ne li dijî ol be, li gor çanda Kurdan be û li Iraq û Sûriyeyê dewleta Kurdan bê avakirin emê kêfxweş bin.

Em dixwazin Kurd li Stenbolê, Îzmîrê li her derê li gor dilê xwe bijîn. PKK jî dixwaze wan bixe nav zilma komunîzmê û erdnîgariyeke asê.

Heke li herêmê dewleteke Stalînîst bê avakirin dê ev rê li ber Îslam û misilmanan bigire. Em li hemberî vê yekê bêdeng namînin.

Eger tu Darwînîzmê wek zanist nîşandî û dû re jî qala dîn bikî dê bandora wê olê nebe. Divê zanist bi awayekî rast bê vegotin.

Dibêjin ku aştî hatiye Rojhilatê Başûr, ti kes nikare biçe Rojhilatê Başûr xebatên çandî bike. Herêm ji dest çûye, hêj qala xweşikiyê dikin.

Divê li hember PKKê rasteqîn û hişmend tev bigerin. Bi nedîtina rastiyê ve û bi paşguhkirinê ve siyaset bi pêş ve naçe.

Xwedê leşker û polîsên me bisitirîne, aramî têxe dilê wan, tirs têxe dilê dijminan û dijmin helaq bike.

PKK sîh sal e di nav şert û mercên çetin de li çiya ye, ne ji bo aştiyê ye ku hin kes wisa bilêv dikin, ji bo preçekirina Tirkiyê ye, dev ji vê yekê bernade.

Yê xurt e û mezin Xwedê ye. Mirov acîz e û xizan e.

Em ji bo oldariyê tî û birçî ne. Ol tê wateya xweşikiyê. Em bo dostanî, biratî, qencî û hezkirinê dijîn.

Giyanê mirovan bo hêrsê jî bo hezkirinê jî guncav e. Bo girînê jî bo kenê jî guncav e. Divê şûna hefretê hezkirin were bijartin.

Îslam heq e, li ser pêyan dimîne lê belê pergalên zordariyê her gav winda dibin. “Tişta batil windabûyî ye” ev gotina Xwedê ye.

Kesê zordariyê digere, zordariyê heq dike. Ger tu zordariyê, belayê, xwînê bidî pêş, bela yê te bixeniqîne. Ger tu bi hezkirinê ve nêz bibûya, dê hezkirin ê bihata.

Dera ku ol lê serbest be, bereket tê wî welatî. Dema ku li Tirkiyê ol serbest be, dê nûr û bereket were Tirkiyê.

Navê pergala ku bi raman û hezkirinê ve derketiye mehdiyet e. Navê pergala tund û tirsê jî decaliyet e.