Adnan Oktar

PKK û rêxistinên din ên komunîst bi xebatên fikrî dikarin têk biçin. Bi deng nekirinê nabe, divê li dijî van îdeolojiyan xebatên fikrî bê kirin.

Heke Tirkiye wek Swîsreyê be û kesên li hemberî me rêz li dewletê bigre dê xweserîtî ne pirsgirêk be. Lê xetereya Stalînîst heye.

Ocalan dixwaze li başûrê rojhilatê dewleteke komunîst ava bike û bibe serokê wê. Ew dixwaze bibe Stalînê sedsala îro. Ew aştiyê naxwaze.

Ger xweserîtî bibe dê hakimiyeteke Marksîst û stalînîst bibe. Ji ber ku dixwazin vê pergalê li Tirkiyeyê belav bikin gelê me li dijî vê yekê ye.

Kurd ger li dû rêberekî oldar wek Barzanî biçin û li Iraq û Sûriyeyê dewletekê ava bikin dê tu kes ji vê rewşê aciz nebe. Tirkiye dabeş nabe

Heke pergaleke ne li dijî ol be, li gor çanda Kurdan be û li Iraq û Sûriyeyê dewleta Kurdan bê avakirin emê kêfxweş bin.

Emê ji canê xwe bihurin jî dîsa destûrê nadin rejîmeke Stalînîst a zordar rê li ber yekîtiya Îslamê bigre, li herêmê ava bibe.

Divê seferberî bê îlan kirin û kêmtirîn 2 milyon kes hildin leşkeriyê û bên çekdar kirin. Divê ev wek hêzeke pêximker demildest bê kirin.

Heke gef û zexta PKKê ji ser HDPê rabe, dê gelek kesên di nav HDPê de siyaseteke baş bimeşînin û bi ser bikevin.

Dema bawerî û tewekul bi Xwedê nîn be, helwesta mirov pir balkêş dibe. Hin kes bawerî bi tu kesî nahînin û wek dînan dijîn.

Li dijî PKKê bi çek û tivingan tiştêkî nayê kirin. Dê PKK bi têkoşîna fikrî têk biçe. Bi ramanê nebe nabe. Divê xebatên zanistî bên kirin.

Li pey şehîdan mirov bi hezkirin û xofa Xwedê digirî, ger bi xembarî bigirîn ne gorî olê ye.

Ger Amerîkaya Kûr li hember xwe biryardarî bibîne dê paşve gav bavêje. Divê Tirkiye li ber bêexlaqiyên dewleta kûr a Amerîkayê çik bisekine.

Dewleta kûr a Amerîkayê li Rojhilata Navîn tundiyek wisa mezin pêk anî ku, wan sepandinan tundiyek mezintir derxist hole.

Pirsgirêka herî mezin a cîhanê qelsbûna îmanê û bêîmanî ye. Lê belê gelek mela li ser vê yekê nasekinin, ol bi teknîkî tê vegotin.

Xwedê naxwaze mirov ezîyetê bikêşin. Îslam li ser însanan zordariyê nake.

Ew kesên ku dibêjin hela em perçekirina Tirkiyê biceribînin gelo çi be, dê poşman bin, kevir li ser keviran namîne.

Pirsgirêka herî mezin a cîhanê qelsbûna îmanê û bêîmanî ye. Lê belê gelek mela li ser vê yekê nasekinin, ol bi teknîkî tê vegotin.

Xwedê di Quranê de gelekî bal dikêşe ser nûwazeyên xuluqandinê yên gerdûnê. Li ser cîhanê perdeyek heye, ger ew rabe dê her kes şaş bimîne.

Dive bi welatparezî û ji bo riza Xwedê mirov bên teşwîqkirin. Ji bo tişt û berjewendiyên meddî teşwîqkirin ne tiştekî baş û rast e.

Cihûbûn ne sûc e. Heke Barzanî cihû be ev ne şerm e.

PKK di heyamên aştî û çareseriyê de bêtir xurtir dibe. Bêtir çek komdike û bêtir mîlîtan tevlî dibe.

PKKî bona ku bigihîjin armanca xwe perwerdeyeke berfireh distînin. Xelet be jî îdealekê wan heye. Îdeala piraniya ciwanên me jî tune ye.

Kurd dê tu carî pergala komunîst û Stalînîst qebûl nekin. Çima pergaleke ku azadî lê nine û bêhna xwînê ji her derê wê tê, bixwazin?

Rêxistineke çekdar a Marksîst, Lenînîst û Stalînîst ne xwedî têgeya aştî û aramiyê ye. Di vê avabûnê de her cureyê zordarî û zordestiyê heq e.