Adnan Oktar

Ew kesên ku Yekîtiya Îslamê armanc dikin, nikarin bi siyasetê biserkevin. Divê çalakiya kesên Îslamê belav dikin xurtkirina îmanê be.

Dema ku gotineke ne ji Quranê were bilêvkirin mirov pey naçe. Meriv nabêje aliman wisa gotîye. Di Quranê de çi hebe ew girîng e.

Dema ku mijar cane kesekî be, divê demildest tevdîran hildin. Divê nehîştana ku bisekinin û ji xwe re bikin propaganda.

Dema ku dozgerê me dîl hatibû girtin, parvekirina wêneyê wî gelekî çirkîn bû. Divê doz li wan kesên parvekirî were vekirin.

Heke bi tenê hezkirina xwedê bibe, dê cih nîn be ku wê hezkirinê bijîn. Ji ber ku tirsa ji xwedê tune ye, bêolî dê hakimê cihanê be.

Dema ku em dibêjin dê Mehdî olê hêsan bike, tê wateya peyçûna helal û heramên Quranê, û rakirina hukmên di Quranê de tune ne.

Dema Îslamê dicehmînin, dema ku rewşa olê ji heyatê dixînin, wisa bawer dikin ku dibin herî xwedî teqwa. Ol ne dordarî ye, ol hêsanî ye.

Dema ku Pêxemberê me li neynikê dinêrî, digot; “Xwedayo, exlaqê mîn jî wek xuluqandina min xweşik bike!”

Di dema nimêjan de di mizgeftên deh hezar kesan de deh kes jî nabin. Divê em êdî fem bikin ku îmana gel qels dibe.

Wisa zanin ku ger xweserî be dê wek Belçîka û Elmanyayê be. PKK xweserîyê bona avakirina dewleta komunîst wek pêngavekî dibîne.

Kesên ezperest kirêt dibin. Mirov dema ku dilnizim be xweşiktir dibe.

Mirov wisa hatiye afirandin ku ger jidil be rihet e. Tolhildan, hêrsbûn û nejidilbûyîn mirovan perîşan dike. Ya herî baş mirov efûkar be.

Ne guncav e ku mirovên perjewendperest jidil bin. Dema ku jidilî nebe, îmana kûr jî nabe.

Ger AK Partî û PDKê tifaq bikirana, gelê me ji vê yekê aciz nedibû. Gunehê me ji Misilmanên mazlûm tê.

HDP bo Kurdî ne jidil e. Ziman û ol HDPê têkil nake, ya rast armanca wan bi van mijaran ve perçebûnê pêk bînin.

Li alîyekî xurafeyan vedibêjin li aliyê din jî her gav Darwînîzmê pesin dikin. Ji ber vê yekê gelek kes ji olê dûr disekinin.

Bi çekê lîstik nabe. Zilam hînê kuştinê bûne. Heta ku PKK ji herêmê neyê derxistin, hilbijartinek adilane nayê kirin.

Bi şêwaza medreseyê ve ne mumkun e ku mirov li hember decaliyetê bi ser bikeve. Divê bi zaniest hişendî û îmanê ve têkoşîn hebe.

Bila nehêlin ku PKK li herêmê li ser gel zordestiyê bike. Divê em bibînin ku ewlehiya gel rêk û pêk hatiye kirin.

Heta ku ewlehiya hilbijartinê nebe, zordestiya li ser welatiyan ranebe hilbijartinek hevseng nabe. Di mercan de hilbijartinek dadmend nabe.

Ew kesên ku zêde zêde maf didin mêran û jinan bi qedexeyan ve binpê dikin olê şaş dizanin. Di Quranê de azadiya jinan heye.

Xwedê dibêje ku em tenê ji Quranê berpirsyar in. Kesên xwedî raman, ji Quranê şîretan digire.

Divê wîjdana mirov her gav mirov rexne bike. Ger mirov xwe rexne neke nikare karên baş bike, dê karên bêhûde bike.

Bo ola Îslamê pergalek wisa anîne ku pêşçavbûna jinan, bihîstina dengê jinan, bêhna xweş a jinan asteng dikin. Ev ne ol e.

Ji bo rûyê jinan, milê jinan, dengê jinan, bêhna jinan û cîhê jinan dibêjin avretê jinê. Di Quranê de ev tune. Li Hecê hevre îbadet dikin.