Adnan Oktar

Ew ên paşverû nikarin wê ola ku wan afirandiye jî jiyan bikin. Pergalek ezîyetê wisa çêkirine ku, ne mumkun e têkeve nav jiyanê.

Muşrîk Mehdîyetê naxwazin, Yekîtiya Îslamê naxwazin. Tevî ku ew nexwazin jî, dê Xwedê ola rasteqîn belavî cîhanê bike.

Xwedê dibêje ku muşrîk kesên qirêj in. Ev ne qirêjiyek manewî ye, fizîkî ye jî. Mala wan, ew bi xwe, nêrîn û jiyana wan qirêj e.

Bingeha sedema ku alema Îslamê evqas êşê dikêşe, dûrketina ji Quranê ye. Xwedê aramiyê nade wan kesên Quranê kêm dibînin.

Ol hêsanî ye. Xwedê radigihîne ku dê mirovan di hêsaniyê de serkeftî bike. Ew kesên ku jiyana bi ol nebaş dibînin, şaş dizanin.

Hîç ne normal e ku di meclîsê de jin gelekî kêm in. Divê herî kêm nîvê meclîsê jin be. Cîhê ku jin lê ye wek bihuştê ye.

Dema ku Pêxemberê me li neynikê dinêrî, digot; “Xwedayo, exlaqê mîn jî wek xuluqandina min xweşik bike!”

Di dema nimêjan de di mizgeftên deh hezar kesan de deh kes jî nabin. Divê em êdî fem bikin ku îmana gel qels dibe.

Şad dibin ku Şiî, Suniyan Sunî jî Şiîyan dikujin. Ev yek zulma ku paşverûtiyê derxistiye. Di Quranê de Şiîtî-Sunîtî tune ye.

Dinya xewneke pirr biqalîte ye. Em xewneke pirr tûj û hiş vekirî dibînin. Heke hûn baldarî lê binêrin, hûn ê fam bikin ku hûn li dîmenekî ku di mêjiyê we de ye temaşe dikin.

Dema ku mirov jidil be, nefsa mirov diweste lê belê wîjdan şad dibe. Dema ku tim jidil bî, îman kûrtir dibe.

Bo ola Îslamê pergalek wisa anîne ku pêşçavbûna jinan, bihîstina dengê jinan, bêhna xweş a jinan asteng dikin. Ev ne ol e.

Dema ku dibêjin Quran têr nake, nakokiya navbera mezheban derdixin. Bo tiştekî yek dibêje heram, yê din dibêje helal. Wê demê yek ol nabe.

Dema ku gotineke ne ji Quranê were bilêvkirin mirov pey naçe. Meriv nabêje aliman wisa gotîye. Di Quranê de çi hebe ew girîng e.

Dema ku dozgerê me dîl hatibû girtin, parvekirina wêneyê wî gelekî çirkîn bû. Divê doz li wan kesên parvekirî were vekirin.

Dema ku tu ji paşverûyan dipirsî; “Te ev yek ji ku derxist?” dibêjin “Me ji bav û kalên xwe wiha dît”. Ew gorî Quranê tev nagerin.

Ya hêja ew e ku mirov bi wijdanek azad Xwedê hez bike. Xwedê ji mirovan tiştên wiha dixwaze.

Divê ew kesên ku Misilmanan, bi mehzheban, bi koman û bi hukmên ku di Quranê de nîn in ve perçe perçeyî dikin, hesabê bidin Xwedê bifikirin.

Mezinbûna Xwedê kêfê dide bawermendan. Bawermend ji mezintiya Xwedê şad dibe.

Xwedê demildest belaya kesên ku bi pêxemberan de dikevin dide. Xwedê teqez mukafata kesên di rêya Xwedê de Îslamê dijîn dide.

Tişta ku di mezhebekê de helal e, di ya din de heram e. Ne gorî gotina Xwedê, gorî gotinên xwe helal û heramê diyar dikin.

Di ser mala Demîrtaş de girtin, xwe nezaniyek mezin e. Divê van kesan ji kar bigirin û ji Demîrtaş lêborînê bixwazin.

Di Quranê de dibêje ku “Xwedê bo we dijwariyê naxwaze”. Yên paşverû tim dixwazin dijwarî hebe, seba wê heşa Quranê kêm dibînin.

Ew muşrîkên ku ji hunerê, ji nezaketê, ji paqijiyê fem nakin, bawer dikin ku dê cîhanê veguherînin.

Ger wiha bêhurmet di ser mala pêşengê partiyekî de bigirin, dê sibê di ser mala her welatî de jî bigirin. Divê tevdîr were girtin.