Adnan Oktar

Gelekî şaş e ku mirov hêvî bike li ODTUyê genc xwe bi xwe biparêzin. Divê teqez hêzên ewlehiyê xwendekaran biparizin.

Tişta herî seza bo xwezaya mirov hezkirin e. Xwedê di Quranê de nîşan daye ku bi hezkirinê çareserî dibe. Bi çek û xwînê ve nabe.

Decaliyetek heye ku zanistê bikar tîne û Xwedê înkar dike. Şûna ku bersivê bidin vê decaliyetê, li dibistanan pergala înkarê tê hînkirin.

Gelek paşverû têgeha Xwedê ya exlaqê qebûl nakin. Di ayetê de jî dibêje; “Hûn ê ola xwe fêrî Xwedê bikin?”

Nîmet li cîhanê bona Misilmanan e, li axretê tenê bona Misilmanan e. Di nav sînorên helalîyê de hemû nîmet bona Misilmanan e.

Pêxemberê me di hedîsên xwe de derbarê axîr zeman de hurguliyên gelekî hêja dide. Ev hurgulî hemû der tên. Heşa hêj dibêjin derew e.

Di axîr zeman de heta derketina Mehdî, dê bûyerên mezin bodomin. Ji berk u derketina Mehdî nêz bûye, bûyer ê şaş bihêlin.

Dema ku gotineke ne ji Quranê were bilêvkirin mirov pey naçe. Meriv nabêje aliman wisa gotîye. Di Quranê de çi hebe ew girîng e.

Xort modernîteyê û şîrîntiyê dixwaz in. Gewrîyek heye û ciwan jî vê naxwazin. Gewrbûn baş nîn e. misilman divê dilşa û bikêf be.

Ew kesên ku dibêjin bila jin nekenin, azad nebin bona xwe jî her cure azadiyê maf dibînin. Ev nêzîkatîyek gelekî bêexlaq e.

Ger huner û xweşikî dernekeve pêş, giyanê nefret û hêrsê belav dibe. Kalîteyek taybet a ruhê hunermendan heye. Dîvê bo civakê bibe mînak.

Muşrîk ew kes in ku li ser navê Xwedê, pêvekan bi ola Xwedê ve dikin. Di alema Îslamê de niha gelek muşrîk hene.

Ol hêsanî ye. Xwedê radigihîne ku dê mirovan di hêsaniyê de serkeftî bike. Ew kesên ku jiyana bi ol nebaş dibînin, şaş dizanin.

Di gelek heyamên dîrokê de xwîn heye. Mirina Ermenan, mirina Tirk û Kurdan jî êş e. Mîna vê, reşerûpelên dîrokê gelek in.

Rêxistinek Marksîst û Lenînîst heye, ji 40 salan pêve perwerdeya bîrdozî dibîne. Heta ku vê bîrdoziya xwe bawer bikin, ka çima çekan daynin?

Di nav kelepora nîvco de bi hişmendiya kevneşop ve birêvebirina rewşê ne şêwazek baş e. Divê oldariya durist û jidil were pêşxistin.

Bi paşverûtiyê ve exlaqê Îslamê desthilat nabe. Tenê alema Îslamê tarûbar dibe. Dê Îslama hezker a Quranê desthilatê cîhanê be.

Di bihuştê de nîgar, muzîk û xweşikî heye. Xwedê ji me dixwaze ku em bi îman û hiş ve cîhanê jî wek bihuştê bikin. Bawermend dojehê naxwaze.

Di vê zivistanê de zarokên Kurd bi şimik û pêlavên lastîk ve digerin berpirsyarîya me hemûyan e. Divê alîkarîyeke gelemperî bê kirin.

Xwedê dibêje ku em tenê ji Quranê berpirsyar in. Kesên xwedî raman, ji Quranê şîretan digire.

Heta ku ewlehiya hilbijartinê nebe, zordestiya li ser welatiyan ranebe hilbijartinek hevseng nabe. Di mercan de hilbijartinek dadmend nabe.

Divê wîjdana mirov her gav mirov rexne bike. Ger mirov xwe rexne neke nikare karên baş bike, dê karên bêhûde bike.

Bo ola Îslamê pergalek wisa anîne ku pêşçavbûna jinan, bihîstina dengê jinan, bêhna xweş a jinan asteng dikin. Ev ne ol e.

Ji bo rûyê jinan, milê jinan, dengê jinan, bêhna jinan û cîhê jinan dibêjin avretê jinê. Di Quranê de ev tune. Li Hecê hevre îbadet dikin.

Bi şêwaza medreseyê ve ne mumkun e ku mirov li hember decaliyetê bi ser bikeve. Divê bi zaniest hişendî û îmanê ve têkoşîn hebe.