Adnan Oktar

Ya hêja ew e ku mirov bi wijdanek azad Xwedê hez bike. Xwedê ji mirovan tiştên wiha dixwaze.

Pêdaketina bi muşrîk, munafiq û ehlê kufrê de xêr e. Dixwazin ku têkoşîna zanistî demildest biqede, wê demê xêr û xêrat namîne.

Nîşaneyên ku Pêxemberê me derbarê Mehdiyetê de gotine, yek bi yek derketine û hêj derdikevin.

Kurd xwedî rûmet in. Bêexlaqî ye ku mirov çekê bikute serê wan û bi darê zorê reyên wan bistîne, bi zorê pere berhev bike.

Bila KCK û PKK bêterbiyatiyê nekin. Bila dev ji çeka ku dispêrin serê gel û bi zordetî partiya ku deng bidinê nîşandanê berdin.

Ew kesên ku Yekîtiya Îslamê armanc dikin, nikarin bi siyasetê biserkevin. Divê çalakiya kesên Îslamê belav dikin xurtkirina îmanê be.

Mirov jî wek maşînan in, gava ku hiş û raman bifesihe, hemû laş xerab dibe. Meriv bi îmanê û hezkirinê xweşik dibe.

Dema ku xayîntî û bêbextî li yekî/ê were kirin, Xwedê wî kesî xurttir dike. Kesên ku bi xayîntî û bêbextiyê re rûbirû bimîne nakeve astengiyê. Xurttir dibe.

Ew rewşa tirsnak a ku Alema Îslamê ketiyê, dê bi îzna Xwedê bi saya Mehdî were çareserkirin.

Divê ew kesên ku Misilmanan, bi mehzheban, bi koman û bi hukmên ku di Quranê de nîn in ve perçe perçeyî dikin, hesabê bidin Xwedê bifikirin.

Hêvîkirina Demîrtaş ku li dijî PKKê bi serkeve ne tiştekî rasteqîn îrtaş de biçin. Divê PKK bêbandor be

Bi aşkere xuya dike ku kujeriya li Sirûcê karekî ku Amerîkaya kûr, dewleta kûr û PKKê bi hev re organize kirîye ye.

Heta ku dev ji heteriya pergala serokatiyê bernedin, heta ku dijî PKKê biryardar nebin, bi hilbijartina pêşdem ve encam dernayê.

Divê ew kesên ku Misilmanan, bi mehzheban, bi koman û bi hukmên ku di Quranê de nîn in ve perçe perçeyî dikin, hesabê bidin Xwedê bifikirin.

Wisa zanin ku her mijar bi pevçûnan tê çareserkirin. Gengeşîya Îsraîl û Fîlîstînê jî bi dostanî û aştî tê çareserkirin.

Ew ên paşverû nikarin wê ola ku wan afirandiye jî jiyan bikin. Pergalek ezîyetê wisa çêkirine ku, ne mumkun e têkeve nav jiyanê.

Tişta ku di mezhebekê de helal e, di ya din de heram e. Ne gorî gotina Xwedê, gorî gotinên xwe helal û heramê diyar dikin.

Di Quranê de dibêje ku “Xwedê bo we dijwariyê naxwaze”. Yên paşverû tim dixwazin dijwarî hebe, seba wê heşa Quranê kêm dibînin.

Ew muşrîkên ku ji hunerê, ji nezaketê, ji paqijiyê fem nakin, bawer dikin ku dê cîhanê veguherînin.

Xwedê dibêje ku muşrîk kesên qirêj in. Ev ne qirêjiyek manewî ye, fizîkî ye jî. Mala wan, ew bi xwe, nêrîn û jiyana wan qirêj e.

Muşrîk Mehdîyetê naxwazin, Yekîtiya Îslamê naxwazin. Tevî ku ew nexwazin jî, dê Xwedê ola rasteqîn belavî cîhanê bike.

Muşrîk li hember kufrê perçiqî ne. Her gav li hember wan belengaz, bêkarekter in û ji wan ditirsin.

Ji ber gotin û vegotinên kêmaqil yên paşverûyan, li hember Îslamê hêrsek gewre pêk tê. Xebatên me vê hêrsê berheva dike.

Dema Îslamê dicehmînin, dema ku rewşa olê ji heyatê dixînin, wisa bawer dikin ku dibin herî xwedî teqwa. Ol ne dordarî ye, ol hêsanî ye.

Federasyon derîyê sîstemek wisa vedike ku yekcar pêşî li Yekîtiya Îslamê digire û ava nebe. Kesek nikare berdêla vê yekê bide.