Adnan Oktar

Muşrîk Mehdîyetê naxwazin, Yekîtiya Îslamê naxwazin. Tevî ku ew nexwazin jî, dê Xwedê ola rasteqîn belavî cîhanê bike.

Dema Îslamê dicehmînin, dema ku rewşa olê ji heyatê dixînin, wisa bawer dikin ku dibin herî xwedî teqwa. Ol ne dordarî ye, ol hêsanî ye.

Gelekî sosret e ku alimên Îslamê, şûna ku hewl bidin fîtne bisekine, şer raweste, şêweyeka ku Misilmanan bera hev didin bikartînin.

Bila dilê Selahedîn Demîrtaş rihet be, em teqez nahêlin ku kesek fîtika xwe lê bixe. Em ê wî destê ku dirêjî wî be bi dadê bişkênin.

Kurd şêr e, mêrxas e, merd e. Dema ku leşkerên xwe birîndar dibîne, wisa nahêle, digire û dibihere nexweşxaneyê

Em teqez destûrê nadin ku kesek destê xwe dirêjî Mescîdê Aqsa bike. Xerabûna Mescîdê Aqsa dê hinek beriya qiyametê pêk were.

Sedema ku em ki dijî serokatiyê ne ew e ku dê dêrî li federasyon û perçebûnê veke. Federasyonbûna wek Meksîka perçebûn e.

Dera ku ol lê serbest be, bereket tê wî welatî. Dema ku li Tirkiyê ol serbest be, dê nûr û bereket were Tirkiyê.

Ew ên paşverû nikarin wê ola ku wan afirandiye jî jiyan bikin. Pergalek ezîyetê wisa çêkirine ku, ne mumkun e têkeve nav jiyanê.

Ne tiştekî ku mirov bawerke ku bêjin serokatî dibe lê federasyon çê nabe. Pergala serokatiyê di dawiyê de teqez vediguhere federasyonê.

Misilman ango mirovê herî bikalîte herî paqij û baş. Misilmantî ne ew pergala tundrew ku paşverû qal dikin e.

Dema muzîk, xweşikî, şadî hebe îmana hin paşverûyan zehîf dibe. Ne normal e ku dema muzîk lêdikeve mirov Xwedê jibîr bike.

Tişta herî bibandor a ku li hember çalakiyên kolanan ên PKKê were kirin, girtina wan çalakvanan e û darizandin e.

Xwedê Quran bo ku mirov tengasiyê bibîne danexistiye. Îslam ola hêsaniyê ye. ger olê wek dijwarî bibîne, bi exlaqê muşrîkan nêz dibe.

Ji rûyê ola kal û bavên xwe ew e ku Îslama pak û paqij ji rûyê erdê rakin. Jiber ku ne li ser Quranê ne, Misilman li her derê tên çewisandin.

Divê ew kesên ku Misilmanan, bi mehzheban, bi koman û bi hukmên ku di Quranê de nîn in ve perçe perçeyî dikin, hesabê bidin Xwedê bifikirin.

Tişta ku di mezhebekê de helal e, di ya din de heram e. Ne gorî gotina Xwedê, gorî gotinên xwe helal û heramê diyar dikin.

Di Quranê de dibêje ku “Xwedê bo we dijwariyê naxwaze”. Yên paşverû tim dixwazin dijwarî hebe, seba wê heşa Quranê kêm dibînin.

Ew muşrîkên ku ji hunerê, ji nezaketê, ji paqijiyê fem nakin, bawer dikin ku dê cîhanê veguherînin.

Xwedê dibêje ku muşrîk kesên qirêj in. Ev ne qirêjiyek manewî ye, fizîkî ye jî. Mala wan, ew bi xwe, nêrîn û jiyana wan qirêj e.

Muşrîk li hember kufrê perçiqî ne. Her gav li hember wan belengaz, bêkarekter in û ji wan ditirsin.

Dema ku tu ji paşverûyan dipirsî; “Te ev yek ji ku derxist?” dibêjin “Me ji bav û kalên xwe wiha dît”. Ew gorî Quranê tev nagerin.

Ya hêja ew e ku mirov bi wijdanek azad Xwedê hez bike. Xwedê ji mirovan tiştên wiha dixwaze.

Ji ber gotin û vegotinên kêmaqil yên paşverûyan, li hember Îslamê hêrsek gewre pêk tê. Xebatên me vê hêrsê berheva dike.

Mezinbûna Xwedê kêfê dide bawermendan. Bawermend ji mezintiya Xwedê şad dibe.