Adnan Oktar

Xiristiyan, Ermen, Cihû xweşikîyên Tirkiyê ne. Bila perestgehên wan vekirî bin, em çinginiya zengilên dêran bibihîzin, hemû yên me ne.

Rihetiya Kurdan me kêfxweş dike. Heta ku nexwazin Tirkiyê perçe bikin, dikarin li Sûriyê û Iraqê her tiştî ava bikin

Bi helwesta li dijî Mehdiyetê ve serkeftin nabe. Ew kesên ku li hember Mehdiyetê ne, dê teqez têk biçin.

Dujminiya Mûseviyan nexweşiyek derûnî ye. Zarokên Hz. Yaqup emanetê me yên Xwedê ne. Nefret ne exlaqekî gorî Quranê ye.

PKK hewl dide ku dewletek Marksîst, Stalînîst ava bike. Divê her kes vê xetereyê bibine.

Ew êrîşên li Başûrê Rojhilat li xebatên hilbijartinê tên kirin, peyama PKKê bo alîgirên xwe ne ku xwe bihêz nîşan dide, divê destûrê nedin wan.

Bila guherînek bê kirin. Bila parlemen bibe cîhê hezkirin û dostaniyê. Bila hêrs û gengeşî asayî nebe.

Divê Demîrtaş destê xwe bide ser wîjdana xwe û axavtinên jidiltir bike. Ger desteka PKKê nebe, ne guncav e ku HDP ser bikeve.

Heta ku perwerdeya Darwînîst û materyalîst were kirin, li zanîngehan kes û komên tundparêz naqedin. Çareserî guherîna perwerdeyê ye.

Li Tirkiyê ji hêla huner û kalîteyê paşveçûn çêbû. Ev talûkeyek mezin e. Divê Wezareta Kalîteyê ava be û piştgiriya kalîteyê were kirin.

Li cîhê ku hezkirin tune be, têkçûn heye. Li cîhê ku hezkirin nebe, bêexlaqî heye.

Ger li cîhanê dijwarî û tengasî nebin, îmtîhan nebe hîç wateya lêmayîna cîhanê namîne.

Hîç kêfa min ji bê wefatî û nedilsoziyê re nayê. Ew exlaqekî gelekî kirêt e ku yek rab eli ser serkeftinên yekî/ê textê xwe ava bike.

Amerîkaya kûr dixwaze li herêmê dewletek komunîst ava bike. Vê modelê tim dixwazin. Komunîstan ewilî xurt dikin piştre jî diçewisînin.

Hêza Tirkiyê ya aborî û leşkeri têra avakirina Yekîtiya Îslamî nake, yek jî federasyon were dê perçebûnê çê be.

Heya ku îman nebe, eşq û hezkirin nebe xweşikî nabe. Teqez divê eşq hebe, hezkirin hebe.

Niha li cîhanê xwedîyê feqîran tune ye, Dema ku Tirkiye dibe yek wê hingê ji wan belengazan xwedî derdikeve. Ger Tirkiye bibe hêza mezin, xweserî hebe jî xem nake, lê belê aniha, dema ku rêxistineke Stalînîst heye xweserî perçebûn e. Xweserîya ku KCD qal dike ew e ku dibêje bila dewletek cuda hebe lê belê pereyê wê hûn bidin. Yanî di bin banê PKK de dewletek cuda. Navê perçebûnê kirine xweserî-xwerêvebirin. Kanton, xweserî û xwerêvebirin hemî perçebûn in, gel destûrê nade.

Em ê lîstika dewleta kûr a kevn ku birayên me yên Kurd ji me diqetand hilweşînin. Perçebûn na yekbûn bibe, dê alema Îslamê bibe yek.

Heta ku ezmûn nebe, ti wateya cîhanê namîne. Pêxember jî gelekî berfireh hatin ceribandin. Dijwariya ezmûnê kûrahiyê dide îmanê.

Ger ji bo ku Ocalan bê berdan û federasyon bibe wisa tevdigerin, dê gelê me vê yekê qebûl neke.

Perçebûna Tirkiyê tê wateya avabûna dewletek komunîst, û tê wateya qutbûna navbera Tirkiyê û alema Îslamê . Em vê yekê nahêlin.

Tim şêweyek cirnexweş nîşan didin, yek car gotina hezkirin û dilovaniyê nakin. Ji ber vê yekê, yên paşverû zirarek mezin didin Îslamê.

Ji ber gotin û vegotinên kêmaqil yên paşverûyan, li hember Îslamê hêrsek gewre pêk tê. Xebatên me vê hêrsê berheva dike.

Muşrîk li hember kufrê perçiqî ne. Her gav li hember wan belengaz, bêkarekter in û ji wan ditirsin.

Muşrîk Mehdîyetê naxwazin, Yekîtiya Îslamê naxwazin. Tevî ku ew nexwazin jî, dê Xwedê ola rasteqîn belavî cîhanê bike.