Adnan Oktar

Ruhê her mirovî dost û hezkerekî digere. Hezker çawa dibe? Efûker, dilovan, hişmend, dilnerm, parseng û levkirî dibe.

Hêr tenê zirarê dide me, dexesî tenê dibe sebeba zirarê, efûkerî û hezkirin dostên mirovan zêde dikin.

Ya duyem jî ew e ku em ê ruhên din xwe bidin hezkirin, em ê ji ruhê xwe re bêjin ku hêrs û dexesî xeynî belayê ti tişt nîn e.

Em bona hezkirinê hatin afirandin, hêrs, şer tiştên çirkîn in. Em wek bawermend divê ruhê xwe têxin xizmeta bextewariya ruhên din.

Bawermen tim bi çavê baş bawermendan dinêre. Ger misilman bi çavê reş birayê xwe binêre, Xwedê neke, mirovan nêzî dojehê dike.

Quran çavkaniya hezkirinê ye.

Hezkirin ne tiştekî mirov jê têr be ye. Nîmetekî mezin e ku Xwedê axret û îman ewqas mezin afirandiye.

Ji hev hezkirin û biratiya bawermendan gelekî munafiqan aciz dike. Ji ber ku munafiq xwe mezin û bilind dibîne, tim dixwaze tenê bimîne.

Xwedê bona ku em di warê wêrekî, dilovanî, û hezkirinê de pêş bikevin em têra dilê xwe serbest berdane. Ev jî bo me nîmet e.

Ew kesên nizanin bi hezkirinê ve li Kurdan binêrin di rêyek şaş de ne. Qala pereyê ceyrana wan gelekî şerm e, ew pere li wan helal be.

Eger li hember wan kesekî ku wê bengiyê hilde tune be jin teqez bengiya xwe pêşkêş nake. Gelek mirov hay ji wê bengiya kûr tune ne û wisa dijîn.

Di cîhanê de gelek jin hene ku kesekî wan bengiya xwe jinanî lê nîşandin tune ne. Bona ku jin bengiya xwe jinanî nîşan bidin, kesên têgihiştî ku wan fem bikin lazim in.

Gorî pere û berjewendiyan hezkirina mirovan gelekî biçûkî ye. Mirovên wiha him ji Misilmanan hez nakin him jî dixwazin ji wan sûd bigirin.

Xweşikbûna jinan, hezkirina jinan wek sûc dibînin. Tişta qedexe têkilîya jin û mêran a ne meşrû ye.

Werin em hezkirinê belav bikin. Di dibistanan de tenê carekî jî mamoste behsa hezkirinê bikin û bêjin bibin xwişk û bira, kesek ji bîr nake.

Her kes tenê bona xwe hezkirin û dilxweşiyê dixwaze. Divê Misilman bi hebûna Misilmanên din ve şad be.

Kêmkirina gengeşîya welêt ne dijwar e. Bi hinek hezkirin û dilovanî dê her kes xwe xweş hîs bike û çareserî pêk were.

Pejirandina mirovan a hezkirinê gelekî hêsan e. Hezkirinê nîmetê dinyayê yê herî şîrîn e. Hişmendîyek sereke nake rojevê loma tê jibîrkirin.

Di hezkirinê de bazarî nabe. Xwedê dibêje qencîyê li xêrnexwazan jî bikin wê hingê hûn ê dostanîyê bibînin.

Werin em helwesta dijber a alema Îslamê bo Rojava, helwesta bêkêr a Rojava bo alema Îslamê ji holê rakin.

Ez hemû mirovan bona Xwedê hez dikim. Ji olekî ji netewekî nefretkirin tiştekî gelekî biçûkxistî û çirkîn e.

Yekem çareserîya hemû pirsgirêkên cîhanê hînbûna hezkirinê ye. Her der çek û tûrên qûmê û têlên dirî ne. Çi evqas nayê parkirin?

Hezkirinê wek luks dibînin. Hebe jî nebe jî dibe bo wan. Dema hezkirin nebe, ne pêkan e ku mirov ewle bijî.

Em bêhûde qala hezkirinê nakin. Hezkirin şerdê yekem ê jîyanê ye. Jiber ku hezkirin tune ye hemû cîhan evqas êş dikêşe.

Bi berjewendîyê ve hezkirin nabe. Hezkirin li ser fedakarî ye. Li Anadolê ev rihê fedakar baş tê dîtin.