Adnan Oktar

Hezkirin ne tiştekî mirov jê têr be ye. Nîmetekî mezin e ku Xwedê axret û îman ewqas mezin afirandiye.

Xwedê bona ku em di warê wêrekî, dilovanî, û hezkirinê de pêş bikevin em têra dilê xwe serbest berdane. Ev jî bo me nîmet e.

Ew kesên nizanin bi hezkirinê ve li Kurdan binêrin di rêyek şaş de ne. Qala pereyê ceyrana wan gelekî şerm e, ew pere li wan helal be.

Divê mirov gelekî ji Xwedê hez bike, divê hezkirin teqez neyê berdan.

Ruhê her mirovî dost û hezkerekî digere. Hezker çawa dibe? Efûker, dilovan, hişmend, dilnerm, parseng û levkirî dibe.

Hêr tenê zirarê dide me, dexesî tenê dibe sebeba zirarê, efûkerî û hezkirin dostên mirovan zêde dikin.

Ya duyem jî ew e ku em ê ruhên din xwe bidin hezkirin, em ê ji ruhê xwe re bêjin ku hêrs û dexesî xeynî belayê ti tişt nîn e.

Em bona hezkirinê hatin afirandin, hêrs, şer tiştên çirkîn in. Em wek bawermend divê ruhê xwe têxin xizmeta bextewariya ruhên din.

Bawermen tim bi çavê baş bawermendan dinêre. Ger misilman bi çavê reş birayê xwe binêre, Xwedê neke, mirovan nêzî dojehê dike.

Ji hev hezkirin û biratiya bawermendan gelekî munafiqan aciz dike. Ji ber ku munafiq xwe mezin û bilind dibîne, tim dixwaze tenê bimîne.

Eger li hember wan kesekî ku wê bengiyê hilde tune be jin teqez bengiya xwe pêşkêş nake. Gelek mirov hay ji wê bengiya kûr tune ne û wisa dijîn.

Di cîhanê de gelek jin hene ku kesekî wan bengiya xwe jinanî lê nîşandin tune ne. Bona ku jin bengiya xwe jinanî nîşan bidin, kesên têgihiştî ku wan fem bikin lazim in.

Bona femkirina Quranê ne pêwîst e mirov bibe zanist, yên jidil hêsanî Quranê fem dike.

Dema ku dibêjin Quran nayê femkirin, wê hingê deriyê xurafe û şirkê heta dawiyê vedikin. Quran aşkere, fembar û têra xwe ye.

Di Quranê de zordarî nî ne. Zordarî li kesên ku naxwazin bibin misilman, nimêj bikin an jî oldar bin nayê kirin. Wê hingê munafiq dibin.

Xwedê di Quranê de qisseyan bo ku em têkilîya wan û jiyanê çêkin dide. Gelek kes wek mijarek demborî dibîne.

Bi her zimanî Quran heye, divê Qurana bi Kurdî jî hebe. Bi her zimanî çapkirina Quranê ya dîyanetê xweşikî ye.

Di Quranê de jin her gav takemaf in, jin her gav tên parastin, her gav qedrê wan tê girtin.

Di ayetên Quranê de herî zêde bedewiya jinan tê pesinkirin, ev yek jî hêjabûna jinan û mezinbûna jinan nîşan dîde.

Xeynî Quranê helalî û heramî nabe.

Tenê gilîyekî Bedewê Cîhanê Pêxemberê me li Misilmanan hebû, dibêje Quran tik û tenê hîştine. Belaya li serê Misilmanan ev e.

Di jiyanê de sepandina Quranê hunerek e. Mirovê hişmend Quranê baş fem dike û bi awayekî li jiyana xwe dike. Wek mînak, dê dilnizmî çawa be? Xwemezinkirin dê çawa rabe? Dê hezkirin çawa were jîyîn?

Kalîte dergehekî mezin e ku di nav huner, hezkirin, evîn û qedirgirtinê de ye. Kesên bi xwarin û kincan ve quretiyê dikin ne kalîte ne.

Kalîte ruhekî bilind e ku bona xatirê Xwedê, mirovên xwedî wîjdan û xwedî hezkirin dide hewandin.

Li gund kalîteyeke baş heye, dema mêvan tên her derfetan dixin xizmetê, gelekî baş diezmînin. Ev exlaqekî xweş e.