Adnan Oktar

Hezkirin, huner, xweşikî nîmetên herî rind ên Xwedê ne. Ji nav jiyanê derxistina van nîmetan, welêt jî cîhanê jî reşerewş dike.

Ne mumkun e ku li Rojhilata Navîn pergalek gorî nijadê ava be. Nijadekî saf tune ye. Em hemû zarokên Hz. Adem in.

Het is voor een schip niet mogelijk om zonder een kapitein te varen. Golven zouden het van alle kanten raken. De islamitische wereld is op dit moment net als een schip zonder kapitein. Het loopt vast op de rotsen en vervolgens wordt het gevangen door een storm; het is in puin.

Di pergala ortodoksî ya kevneparêz de mirov her gav helwestên ecêp nîşan didin, nayê femkirin ku kengî dost in an ne dost in, ne wefadar in.

Ew modaya zupetiyê ya di nav gencan de gelekî çîrkîn disekine. Bêhûde xwe qirêj dikin. Tinaz û qerf kirin hîç kêr nayê.

Dewsa ku Misilmanên tûndiyê bi kar tînin, perwerdebikin, tev ji holê radikin. Naxwe di nav wan de kesên maqûl jî hene.

Tiştên ku gel aram dikin ne tenê rê û pir in. Gel kalîte, huner, zerafet û ewlekirina dadê dixwaze.

Avakirina Kurdistaneke Stalînîst, komunîst û bêxwedê, tê wateya Kurdan bavêjin nav jîyanek dojehî. Kurd ji komunîzmê nefret dikin.

Ji nexweşiya heznekirinê bifilitin. Xwedê mirov bona ku bi nefretê bijîn neafirand. Di nav cîhanek reş û tarî de dijîn.

Li cîhê ku PKK li Başûrê Rojhilat jiyanek dojehî nîşanî gel dide, daxuyanîyên ne rasteqîn û xweşbînî ne tiştekî aqilmendî ye.

Ne mumkun e ku li Rojhilata Navîn pergalek gorî nijadê ava be. Nijadekî saf tune ye. Em hemû zarokên Hz. Adem in.

Kurd berbext in, torin in, xwedî rûmet in, merd in mêrxas in. Teqez ne mîna avabûneke xayîn wek PKKê ne.

Muşrîk civateke wisa ne ku olê bikar tînin, xwe wek oldar nîşan didin, fîtne derdixin, hesûd in û bindestan diçewisînin.

Li herêmê qaşogiravî dadgehên PKKê hene gel didarêzin. Ne bi 500 parastvanan ve biçî herêmê, bi awayekî ewle jîyîna gel girîng e.

Ne mumkun e ku li Rojhilata Navîn pergalek gorî nijadê ava be. Nijadekî saf tune ye. Em hemû zarokên Hz. Adem in.

Dujminiya Mûseviyan nexweşiyek derûnî ye. Zarokên Hz. Yaqup emanetê me yên Xwedê ne. Nefret ne exlaqekî gorî Quranê ye.

Di pergala ortodoksî ya kevneparêz de mirov her gav helwestên ecêp nîşan didin, nayê femkirin ku kengî dost in an ne dost in, ne wefadar in

Ne aboriya gelekî, rûmet û xeysiyeta wî girîng e. Dema ku mijar were ser welêt, mirov can û male xwe bo rizayê Xwedî fîda dike.

Bila Pêşmerge û PKKê tevlihev nekin. PKK avabûneke kirêt e. Pêşmerge birayên me oldar in ku piraniya wan Nexşîbendî ne.

Dozgerê me Mehmet Selim Kiraz di nav mercên dijwar de jîyîbû û kesekî qedirbilind bû. Xwedê meqamê herî baş da wî.

PKK aniha bûye bela serê Pêşmergeyan jî. Dê Xwedê wan jî di demek nêz de ji vê belayê rizgar bike.

Decaliyetek heye ku zanistê bikar tîne û Xwedê înkar dike. Şûna ku bersivê bidin vê decaliyetê, li dibistanan pergala înkarê tê hînkirin.

Birayên me yên Kurd kesên ewledar in. Lê belê ti têkiliya PKKya komunîst, bêxwedê û bêkitêb bi ewlehdaiyê re tune ye.

Dewleta kûr a cîhanê, ne Kurdan hez dike ne jî Ereban. Ew di wê fikrê de ku divê herêm bi gelek caran ava be û hilweşe.

Kevirkirina xaniyên malbatên terorîstan çiqas şerm û nebaş e. hedefgirtina dê û bavên wan ên kal û pîr bêwijdaniyek mezin e.