Adnan Oktar

Ew kesên ku ji jinan re dibêjin kêmhebûnbi xwe kêmaqil in. Ewên paşverû heşa radibin olê hînê Xwedê dikin.

Têkilbûna kesên bêbawerî tiştekî talûke ye. Her mirov dê tik î tenê derkeve pêş Xwedê. Ji mirovan bandorbûn kêr nayê.

Divê em rûyê Îslamê yê ronak li wan kesên ku Misilmantîyê wek pergaleke rûgirtî, bêhezkirin, ji jinan dûr û tirsnak zanin nîşandin.

Divê em rûyê Îslamê yê ronak li wan kesên ku Misilmantîyê wek pergaleke rûgirtî, bêhezkirin, ji jinan dûr û tirsnak zanin nîşandin.

Dijwarkirina olê zordestî ye. Hay ji xwe tune ne vê zordestîyê dikin. Kesên olê dijawar dikin, olê bi berve dojehê dibin.

Elewî hezkirê Xwedê ne. Hz. Elî gelekî hez dikin. Elewî xwedî kesayeta mezin in. Nakevin nav dafikan.

Ew modaya zupetiyê ya di nav gencan de gelekî çîrkîn disekine. Bêhûde xwe qirêj dikin. Tinaz û qerf kirin hîç kêr nayê.

Dewsa ku Misilmanên tûndiyê bi kar tînin, perwerdebikin, tev ji holê radikin. Naxwe di nav wan de kesên maqûl jî hene.

Avakirina Kurdistaneke Stalînîst, komunîst û bêxwedê, tê wateya Kurdan bavêjin nav jîyanek dojehî. Kurd ji komunîzmê nefret dikin.

Ji nexweşiya heznekirinê bifilitin. Xwedê mirov bona ku bi nefretê bijîn neafirand. Di nav cîhanek reş û tarî de dijîn.

Şehîdbûna zarok û jinan van kesan eleqedar nake, tenê pereyê qezenc dikin bala wan dikêşe.

Hezkirin, huner, xweşikî nîmetên herî rind ên Xwedê ne. Ji nav jiyanê derxistina van nîmetan, welêt jî cîhanê jî reşerewş dike.

Hezkirin, huner, xweşikî nîmetên herî rind ên Xwedê ne. Ji nav jiyanê derxistina van nîmetan, welêt jî cîhanê jî reşerewş dike.

Ger huner û xweşikî dernekeve pêş, giyanê nefret û hêrsê belav dibe. Kalîteyek taybet a ruhê hunermendan heye. Dîvê bo civakê bibe mînak.

Çareseriya her cure tundiyê, perwerdeya hezkirinê ye. Hezkirin xala jiyanê ya cîhanê ye, ger hezkirin nebe, jiyan nabe.

Ger şîmaneya efûkirina kujerên Mehmetçîk hebe, dê bibe bobelatek mezin. Ew yek tê wateya serbestiya kuştinê, nayê qebûlkirin.

Yê ku biryara dewamkirin an nekirina pêvajoyê bide gel e. Tiştekî ku gel nexwaze teqez pêk nayê.

Pêxemberê me mirovekî gelekî qeşeng û şemildar bû. Ew xêzkirinên bi navê karîkatur ew kesên xêzkar bi xwe ne.

Gorî serdestiya nijadê tevgerîn bêexlaqî ye. Jiber ku li Rojhilata Navîn xebatên îmanê nin e, mirov xwe nijadperestiyê digirin. Ne pêkan e.

Ne mumkun e ku li Rojhilata Navîn pergalek gorî nijadê ava be. Nijadekî saf tune ye. Em hemû zarokên Hz. Adem in.

Her cureyê nijadperestiyê nebaş e. Kurd mirovên nola nûrê ne, em serfiraz in ku bibin rêveberê me. Ramana gorî nijadê perçebûn e.

Divê Kurd, Laz û Çerkes li her deverên Tirkîyê hebin. Ne rast e Kurd Kurdan birêve biherin. Dema Serokomarê me Kurd bû, em serbilind bûn.

Li herêmê xeynî Yekîtiya Îslamê ti çare bo miletekî tune ye. Divê Barzanî jî vê talûkeyê baş bibîne û xwe bi Yekîtiya Îslamê bigre.

Ger em perçebûnê qebûl bikin, em di bin zulma komunîst de binpêbûna birayên me Kurd ên ku çend salan hatin çewisandin jî qebûl dikin.

Ger perçebûn çêbe, avabûna Yekîtiya Îslamê nepêkan dibe. Jiber vê yekê em li Başûrê Rojhilat destûr nadin modelek komunîst wek Koreya Bakur