Adnan Oktar

Em di heyamên dijwar ên dawîn de derbas dibin. Berve 2021’an dê ev tiştên zor dê tevlî dîrokê bibin û dê wek bîranînekê di hişê me de bimîne.

Em dixwazin Kurd li ser erdnîgariyeke fireh di nav azadiyê de bijîn. Bi tilîl û govendan kêfxweş bin. Em li hemberî zilma komunîzmê bêdeng namînin.

PKK dê nirxên pîroz ên Kurdan tune bike û zilmê li Kurdan bike. Lê em destûrê nadin îdeolojiya wê ya komunîst.

Komunîzm pergaleke hov a wisa ye ku wek makîne û heywan li mirovan dinêre, manewiyeta însên tune dike û jiyana mirov serobin dike.

Em yekîtiya Îslamê dixwazin. Tirkiye ji bo yekîtiya Îslamê mînakeke baş e. Kurd, Laz, Tirk û Gurcî tev bûne yek.

Ew modaya zupetiyê ya di nav gencan de gelekî çîrkîn disekine. Bêhûde xwe qirêj dikin. Tinaz û qerf kirin hîç kêr nayê.

Dojeh bi zombîyên ku çav hene nabînin guh hene nabîzin ve tije ye.

Avakirina Kurdistaneke Stalînîst, komunîst û bêxwedê, tê wateya Kurdan bavêjin nav jîyanek dojehî. Kurd ji komunîzmê nefret dikin.

Ji nexweşiya heznekirinê bifilitin. Xwedê mirov bona ku bi nefretê bijîn neafirand. Di nav cîhanek reş û tarî de dijîn.

Avabûnên wek PKKê li nav civakên bêvîn bêhewl û bêhêz xurt dibin. Ji ber vê yekê, divê gelê me biryardariya xwe nîşan bide.

Heta ku PKK venegere îmanê dê serê wan ji belayan nefilite. Ger naxwazin di nav behra belayan de bixeniqin, bila werin ser îmanê û tewbekin

Gelek mirov ketine nav belaya heznekirinê. Ji kesî heznekirin belayek mezin e, ew jî cureyekî nexweşiyê ye.

Kurd, Elewî, Zaza û gelek mirovan di rûyê hin kesên be exlaq de gelek êş kişandin. Lê belê ne tene komekî, pirsgirêkên her kesî hene.

Desteka sîxuriyê nabe ku tu bêjî li vir Misilman hene têkevin û bikujin, berovajî vê, divê tu bêjî li vir sîvîl hene lê nexin.

Di hundirê dewletê de hin karmendên ku bi aşkere propagandaya PKKê dikin hene. Ev kesan perçebûnê diparêzin, divê tevdîr bên girtin.

Hin kes hene ku dibêjin “Jixwe Başûrê Rojhilat ji dest çûye”. Qebûlkirina radestbûnek bi vî awayî bê exlaqî ye.

Misilman dê hemû hêz û dildariya xwe ji Xwedê hez bike. Hezkirina Misilman a bo Mehdiyetê jî ji hezkirina Xwedê ye.

Daxwaza Xwedê eşq e. ji sebrê, teqwayê û êşê armanc eşq e. Hemi jî bo zêdetir ji Xwedê hezkirine.

Divê yên ku ji Xwedê hezdikin bona rizayê Xwedê têbikoşin. Kesê ku evîndar e dê hemû hêza xwe û hemû rihê xwe xizmetê evîdara xwe bike.

Dinya ne ev der e ku hezkirin lê bi awayekî rast tê jiyin. Cihê rast a hezkirinê axiret e.

Kesê ku ji Xwedê hezdike nikare bibêje “hin kes bo Xwedê hewl didin”. Dê di riya Xwedê de bi hemû rih û derfetên xwe bixebite.

Xwedê bo ku eşq baştir bê dîtin êşê dide. Mirov ji ber vê êşê hezkirina xwe ya bo Xwedê fam dike.

Ol hezkirin e, eşq e û bedewî ye. Ji ber ku hin kes vê nizane xwe davêje bîra reş û tarî ya Xwedênenasiyê.

Xwedê eşq û hezkirinê hezdike. Karê dinyayê, meqam û mevkî ne girîng e. Xwedê bi tenê hezkirinê dixwaze.

Ji bo famkirina ol divê em li welatên Îslamê nenêrin. Lewre piraniya wan welatan di nav şîrkê de ne û li gor rêbazên qur’anê tevnagerin.