Adnan Oktar

Mirov hêjar hatîye afirandin. Entrîka, kîn û hêrs ne ew barên in ku mirov ji bin rabin. Jidilî firehiyek bêhempa ye.

Ger mirov carekî Quranê jidil bixwîne, fem dike ku Xwedê çi dixwaze. Quran hêsan e, fembar e, têrker e.

Heynî Îslama Nûjen, ne pêkan e ku exlaqê Îslamê bibe desthilatê cîhanê. Xwedê zordariya paşverûtîyê nake desthilat.

Xwedê di Quranê de qisseyan bo ku em têkilîya wan û jiyanê çêkin dide. Gelek kes wek mijarek demborî dibîne.

Yên ku dibêjin em bidin û bila biçin, bila teqez vêya jibîrkin, kesek destûrê nade vê yekê. Ev gel teqez nahêle Tirkiye were perçekirin.

Dewleteke oldar ku li Iraq û Surîyê were avakirin, yan jî pergaleke ku Kurdan aram bike dê me şad bike. Em naxwazin Kurd bên çewisandin.

Nêrînek gelekî şaş e ku mirov bêje bila Misilmanên berê xwe didin tundîyê bimrin. Divê pergala ku tundiyê dertîne were guherîn, kuştin ne çare ye.

Amerîkaya ku li herêmê PKKya komunîst xurt dike hay jê nî ne ku belayek çawa hildide serê xwe. Bi destê xwe canewaran dihewînin.

Em Kurd, Tirk û Ereb dê hemû di nava Misilmantiyê de bihelin. Em hemû birayên Misilman in.

Em Başûrê Rojhilat a azad dixwazin. Em dixwazin ku zordestiya PKKê li herêmê li ser birayên me Kurd rabe.

Em ji PKKê re nabêjin tu çima bûyî komunîst, em dibêjin çima tundiyê dikî, çima nahêli fikrên cuda jî bên vegotin.

Muşrîk civateke wisa ne ku olê bikar tînin, xwe wek oldar nîşan didin, fîtne derdixin, hesûd in û bindestan diçewisînin.

Ger perçebûn çêbe, avabûna Yekîtiya Îslamê nepêkan dibe. Jiber vê yekê em li Başûrê Rojhilat destûr nadin modelek komunîst wek Koreya Bakur.

Ger em perçebûnê qebûl bikin, em di bin zulma komunîst de binpêbûna birayên me Kurd ên ku çend salan hatin çewisandin jî qebûl dikin.

Her cureyê nijadperestiyê nebaş e. Kurd mirovên nola nûrê ne, em serfiraz in ku bibin rêveberê me. Ramana gorî nijadê perçebûn e.

Em ê hemû hewla xwe bo rawestandina xwînê bidin. Xwedê bi xêr û silamet derbasbûna vê heyamê nesîb bike, gîhiştina Mehdî û Îsa nesîb bike.

Em nefsa xwe digirin û tînin rê, û wisa xizmeta mirovê di ruhê me de ye dikin, teqez em teslîmê xweperestiya nefsa xwe nabin.

Pirsgirêka herî mezin a cîhanê qelsbûna îmanê û bêîmanî ye. Lê belê gelek mela li ser vê yekê nasekinin, ol bi teknîkî tê vegotin.

Divê ewilî bêjin ji vir derkevin û piştre jî wir bikin deşteke rast. Ger heya sibehê bibe deşt, pirsgirêk bi temamî tê çareserkirin.

Di hemû çavkaniyên sahîh de Mehdîyet bi berfirehî hatiye vegotin. Pêxemberê me dibêje bi Mehdî ve mizgîndar bin, qala Mehdî bikin.

Çawa ku hezkiriyên me ji bo me çîle bikêşe xweşa mirov diçe. Xwedê jî dixwaze ku em çîle bikêşin û Wî hez gelekî bikin.

Hêvîkirina Demîrtaş ku li dijî PKKê bi serkeve ne tiştekî rasteqîn îrtaş de biçin. Divê PKK bêbandor be

Xwedê cîhan wek alemek metafîzîk afirandiye. Xwedê jiyanek jirêzê û monoton hez nake. Îslam dê piştî çîleyek mezin bibe desthilatdar.

Tişta ku PKK ji çareserîyê fem dike, li Başûrê Rojhilat xweserî ye, serbestbûna Ocalan û seroktîya wî ye. Gelê me jê re got na.

Nikarin ji PKKê re bêjin komunîst û stalînîst, dibêjin Zerdeştî. Divê mirov ya rast bêje. Divê bi aşkere bêjin bêxwedê, stalînîst û komunîst.