Adnan Oktar

Divê em bi her awayî pêk bînin ku birayên me Kurd rihet bin. Bila TOKÎ taxên nû ava b,ke, bila birayên me Kurd kêfxweş bin.

Xwişk û dayîkên Kurd tim ciwanmerd in. Şewitandina mizgeftê teqez qebûl nakin. Hemû canên me ne.

Bila rêya me pirên me nebin lê bila her tiştê zarokên Kurd hebin, bila canên me Kurd zivistanê li derve nemînin. Bila her tiştî ewilî bidin wan.

Rizgarkirina herêmê ji destê PKK têr nake. Em alîkarîyeke aborî a mezin bidin Kurdan, bila hîç mexdûrîyeteke wan nemîne

Bila em di nav herîyê de jî bimeşin lê bila hemû derfet bona Kurdan werin vekirin, bila tiştekî nedin me lê belê bila hukûmet her tiştî bide wan.

Di vê zivistanê de zarokên Kurd bi şimik û pêlavên lastîk ve digerin berpirsyarîya me hemûyan e. Divê alîkarîyeke gelemperî bê kirin.

Mirovê destê wî/wê li xwîna Misilmanan gerîyabe dê heta hetê di dojehê de bimîne. Yê ku li dijî DAÎŞê têdikoşe bila bi îlm û îrfanê bike.

Terikandina canê me birayên me yên Kurd bo PKKê ne tiştekî ku wijdan qebûl bike ye.

Xwedîderketina gencên Kurd a Barzanî baş e. Em dixwazin Kurd azad û aram bin. Em dijî perçebûna Tikriyê ne.

Em ê lîstika dewleta kûr a kevn ku birayên me yên Kurd ji me diqetand hilweşînin. Perçebûn na yekbûn bibe, dê alema Îslamê bibe yek.

Divê Kurd, Laz û Çerkes li her deverên Tirkîyê hebin. Ne rast e Kurd Kurdan birêve biherin. Dema Serokomarê me Kurd bû, em serbilind bûn.

Divê qedrê hunermendan baş bê zanîn. Ji ber ku paşverû dixwazin her tiştê qenc wêran be, qedrê hunermendan jî nizanin.

Ji ber tunebûna hezkirinê ne bona Kurdan ne jî bona awareyên Sûrî dixwazin alîkarî bên kirin. Xwedê wan ji belayê xelaske.

Şehîdbûna zarok û jinan van kesan eleqedar nake, tenê pereyê qezenc dikin bala wan dikêşe.

Em ê hemû hewla xwe bo rawestandina xwînê bidin. Xwedê bi xêr û silamet derbasbûna vê heyamê nesîb bike, gîhiştina Mehdî û Îsa nesîb bike.

Bona ku bazirganên çekan dewlemend bin, veşarên çekan kêm bin li ser Rojhilata Navîn mîna baranê bombe dibarin

Di her hêla jiyana Pêxemberê me de exlaqekî bilind heye. Efûkirineke ecêb û aramîyeke mezin heye.

Hişê derewkaran ditevize, teqez hêz nake ku olekî ava bike. Belavbûn û nakokiyên mezin çê dibin. Di Quranê de nakokîyek jî tune ye.

Pêxemberê me mirovê herî şirîn, herî dilovan, herî aram, herî efûker, herî durist, herî jidil û herî dilfireh bû.

Dema mirov bi Quranê re têkildar be hişmendî pêş dikeve, Ji xeynî vê jîrbûn heye lê belê hişmendî nabe

Xwedê di Quranê de dîbêje dê Îslam bibe serdestê cîhanê. Armanc serdestîya Quranê ye, amûr jî Mehdî û şagirtên wî ne. Armanc girîng e.

Yên bawermend nîşanên veşarî yên Xwedê dibîne. Xwedê teqez alîkarê şopînerên xwe ye. Ev yarmetî mûcîze ye.

Ji ber ku em dizanin her tişt ji vîna Xwedê tê em evqas aram in. Xwedê rêya wan kesên li ser xêrê ne vedike wek mûcîze.

Dema ku qala Yekîtîya Îslamê dikin, mijar tê ser pêşengekî, mijar tê ser Mehdîyetê, gelek alim behsa Yekîtîya Îslamê nakin

Ger Misilman bibin yek ne teror dimîne, ne li ser xaka Îslamê bombe tên barandin ne jî feqîrî û tunebûn dimîne.