Adnan Oktar

Êşên Kurdan gelek in. Bi salan ji hêla dewleta kûr hatin çewisandin niha jî decalîyet bûye bela serê wan. Di her tiştê baş de dor a wan e.

Rizgarkirina herêmê ji destê PKK têr nake. Em alîkarîyeke aborî a mezin bidin Kurdan, bila hîç mexdûrîyeteke wan nemîne

Em divê alîkarîya birayên xwe Kurd ku li #Cizîr û #Sûr ji ber terorê mexdûr in bikin. Bila bo me rê hwd neyên çêkirin, bila ew rehet bin.

Divê em bi her awayî pêk bînin ku birayên me Kurd rihet bin. Bila TOKÎ taxên nû ava b,ke, bila birayên me Kurd kêfxweş bin.

Bila rêya me pirên me nebin lê bila her tiştê zarokên Kurd hebin, bila canên me Kurd zivistanê li derve nemînin. Bila her tiştî ewilî bidin wan.

Di her hêla jiyana Pêxemberê me de exlaqekî bilind heye. Efûkirineke ecêb û aramîyeke mezin heye.

Dema ku em dibêjin dê Mehdî olê hêsan bike, tê wateya peyçûna helal û heramên Quranê, û rakirina hukmên di Quranê de tune ne.

Ji ber ku çav û rûyê mirovekî dişibe Mehdî, ew nabe Mehdî. Mehdî ew kes e ku Yekîtiya Îslamê ava dike û Hz. Îsa li pey nimêj dike.

Îslama di Quranê de hêsan e. Ya dijwar ew pergala ku paşverû derdixin, û dûrê aqil û ne gorî olê ye.

Geşa Demîrtaş, qedirgirtina wî ya jinan baş e, di bin bandora PKKê de bûn mirov aciz dike. Ger sîya PKKê nebe, dê bibe pêşengekî mezin.

Hezkirin, huner, xweşikî nîmetên herî rind ên Xwedê ne. Ji nav jiyanê derxistina van nîmetan, welêt jî cîhanê jî reşerewş dike.

Ger em perçebûnê qebûl bikin, em di bin zulma komunîst de binpêbûna birayên me Kurd ên ku çend salan hatin çewisandin jî qebûl dikin.

Kurdên oldar, Ereb û Tirkmen hemû li ber hedefa PKKê ne. Bila Tirkiye gelê herêmê bêxwedî nehêle.

Gerî exlaqê Anadolê nefesihe. Hin kes dixwazin exlaqê xwe yî sivik têxe nav gelê Anadolê, divê destûrê nedin wan.

Gelek mirov ketine nav belaya heznekirinê. Ji kesî heznekirin belayek mezin e, ew jî cureyekî nexweşiyê ye.

Heta ku PKK venegere îmanê dê serê wan ji belayan nefilite. Ger naxwazin di nav behra belayan de bixeniqin, bila werin ser îmanê û tewbekin

Avabûnên wek PKKê li nav civakên bêvîn bêhewl û bêhêz xurt dibin. Ji ber vê yekê, divê gelê me biryardariya xwe nîşan bide.

Her mirov tenê di hundurê mêjiyê xwe de dijî, nikare derkeve derve. Mal û kulîlk û yat û maşîne û kinc hemû di hundurê mêjî de tên afirandin.

Rêxistineke çekdar a Marksîst, Lenînîst û Stalînîst ne xwedî têgeya aştî û aramiyê ye. Di vê avabûnê de her cureyê zordarî û zordestiyê heq e.

Bila her mirov di her fersendê de bi hincetekê ve qala hezkirinê bike.

Paşve avêtina deynê wan birayên me li cîhê pevçûnan têr nake divê hemû bên dayîn, xanîyên baxçe mezin û eşyayên pêwîst werin dayîn.

Di vê zivistanê de zarokên Kurd bi şimik û pêlavên lastîk ve digerin berpirsyarîya me hemûyan e. Divê alîkarîyeke gelemperî bê kirin.

Xweşikîya jinan huner e. Xweşikîya jinan tenê nayê wateya şehwetê. Şehwet tenê dema ku jin dixwaze û teslîm dibe pêk tê.

Divê heznekirin wek bobelatek civakî were dîtin û demildest tevdîr bên hildan. Divê gencên ku hezkirinê dizanin werin gîhandin.

Ewqas ji hezkirinê dûr mezinbûna mirovan talûkeyek mezin e. Xeynî min û hevalên min hema bêje ti kes qala hezkirinê nake.