Adnan Oktar

Xwedê di Quranê de dîbêje dê Îslam bibe serdestê cîhanê. Armanc serdestîya Quranê ye, amûr jî Mehdî û şagirtên wî ne. Armanc girîng e.

Em divê alîkarîya birayên xwe Kurd ku li #Cizîr û #Sûr ji ber terorê mexdûr in bikin. Bila bo me rê hwd neyên çêkirin, bila ew rehet bin.

Bila rêya me pirên me nebin lê bila her tiştê zarokên Kurd hebin, bila canên me Kurd zivistanê li derve nemînin. Bila her tiştî ewilî bidin wan.

Di her hêla jiyana Pêxemberê me de exlaqekî bilind heye. Efûkirineke ecêb û aramîyeke mezin heye.

Îslama di Quranê de hêsan e. Ya dijwar ew pergala ku paşverû derdixin, û dûrê aqil û ne gorî olê ye.

Divê Kurd, Laz û Çerkes li her deverên Tirkîyê hebin. Ne rast e Kurd Kurdan birêve biherin. Dema Serokomarê me Kurd bû, em serbilind bûn.

Ger em perçebûnê qebûl bikin, em di bin zulma komunîst de binpêbûna birayên me Kurd ên ku çend salan hatin çewisandin jî qebûl dikin.

Di bihuştê de nîgar, muzîk û xweşikî heye. Xwedê ji me dixwaze ku em bi îman û hiş ve cîhanê jî wek bihuştê bikin. Bawermend dojehê naxwaze.

Terikandina canê me birayên me yên Kurd bo PKKê ne tiştekî ku wijdan qebûl bike ye.

PKK û dewleta kûr ji nêz ve di nav hev de ne. Îroj jî ev bihevrebûn aşkere ye.

Ger hûn ewilî gencan wek Darwînîst mezin bikin, piştre jî terora Marksîst-Lenînîst tê. Divê şaş agahkirina gencan bisekine.

Bi paşverûtiyê ve exlaqê Îslamê desthilat nabe. Tenê alema Îslamê tarûbar dibe. Dê Îslama hezker a Quranê desthilatê cîhanê be.

Ev umet 1400 sal li benda Mehdî maye, bendewariya Mehdî jî anîye ziman. Niha di vê sedsalê de jî bi kelecanî dibêjin Mehdî nayê.

Bidawîbûna tundîya DAÎŞê bi peyçûna Quranê ve mumkûn e. Hukmê Xwedê tunebûna “di olê de zordarî” ye. Di Quranê de fişarî û zorandin nî ne.

Bila Tirkiye bi aşkere pişgiriya Barzanî bîne ziman. Dewleta kûr a Îranê bi dijayetiya Barzanî ve şaş dike.

Ger Îran aşkere an jî veşarî bi Barzanî re pev biçe dê têkeve rêyek şaş. Serkevtî jî nabin, lewre bila dev jê berdin.

Nabe ku mirov şerê di navbera Misilmanan de temaşe bike û dilxweş be. Ger şaşiyek hebe, ev bi şîretan û bi desteka pêwîst ve tê duristkirin.

Bi bombekirinê ve aştî nayê Rojhilata Navîn. Divê Amerîka baş li pey Încîlê biçe. Di Încîlê de hezkirin heye, ne bombekirina mirovan.

Hemû welat ramanên ku Xwedê înkar dikin bi 5-6 waneyan bi awayekî aşkere hînî genkan dikin, ev yek felaket e.

Di nav kelepora nîvco de bi hişmendiya kevneşop ve birêvebirina rewşê ne şêwazek baş e. Divê oldariya durist û jidil were pêşxistin.

Agahiyên ku pêxemberê me derbarê Mehdî de daye hemî jî li dû hev di vê heyamê de pêk tên û derdikevin. Ev jî mucîzeyek e.

Êşên Kurdan gelek in. Bi salan ji hêla dewleta kûr hatin çewisandin niha jî decalîyet bûye bela serê wan. Di her tiştê baş de dor a wan e.

Bila em di nav herîyê de jî bimeşin lê bila hemû derfet bona Kurdan werin vekirin, bila tiştekî nedin me lê belê bila hukûmet her tiştî bide wan.

Xweşikîya jinan huner e. Xweşikîya jinan tenê nayê wateya şehwetê. Şehwet tenê dema ku jin dixwaze û teslîm dibe pêk tê.

Paşve avêtina deynê wan birayên me li cîhê pevçûnan têr nake divê hemû bên dayîn, xanîyên baxçe mezin û eşyayên pêwîst werin dayîn.