Adnan Oktar

Perçebûna Tirkiyê tê wateya avabûna dewletek komunîst, û tê wateya qutbûna navbera Tirkiyê û alema Îslamê . Em vê yekê nahêlin.

Amerîkaya kûr hînî kujeriya xwe bûye, wisa hedizane ku dê Tirkiyê jî bi DAÎŞê re bide şerkirin. Ew baweriya gelê me nizane, em nahêlin.

Her cureyê nijadperestiyê nebaş e. Kurd mirovên nola nûrê ne, em serfiraz in ku bibin rêveberê me. Ramana gorî nijadê perçebûn e.

Ne mumkun e ku li Rojhilata Navîn pergalek gorî nijadê ava be. Nijadekî saf tune ye. Em hemû zarokên Hz. Adem in.

Ger em perçebûnê qebûl bikin, em di bin zulma komunîst de binpêbûna birayên me Kurd ên ku çend salan hatin çewisandin jî qebûl dikin.

Ger perçebûn çêbe, avabûna Yekîtiya Îslamê nepêkan dibe. Jiber vê yekê em li Başûrê Rojhilat destûr nadin modelek komunîst wek Koreya Bakur.

Em ji PKKê re nabêjin tu çima bûyî komunîst, em dibêjin çima tundiyê dikî, çima nahêli fikrên cuda jî bên vegotin.

Em Kurd, Tirk û Ereb dê hemû di nava Misilmantiyê de bihelin. Em hemû birayên Misilman in.

Bi jinan re hêzek mezin a hezkirinê heye. Ya ku dixwazin tenê jidil bên hezkirin e. Dema hezkirinê dibînin bi can radest dibin.

PKK xwedîyê hişekî kuştinê ye. Ya ku em li hember disekinin ev yek e. Em ê gelê Kurd ji însafa PKKê re nehêlin.

Hevalên gelê Kurd yên rast bawermend in. Em ji hemûyan hez dikin. Em teqez destûrê nadin çekên PKKê. Ti eleqeya birayên me Kurd bi PKKya bê Xwedê û mafya re tune ye.

Em ê li Herêma Kurdan bihuştê bo kurdan avakin. Em ê Amedê, Mêrdînê, Sêrtê wek Parîs û Londonê bikin. Em ê bi zanist û dadmendiyê ve koka PKKê biqelînin. Li wir gefên PKKê namînin, em ê bi îzna Xwedê tirsa PKK nehêlin.

Weke welat eger em hêla xwe ya binyadî ji dest bidin, hêza xwe ya manevî ji neparêzin, em îmana xwe ji dest bidin em ê perîşan bibin. Xweda mihafaza bike. Lê belê înşAllah, bi vê hêza îmanî, bi vê hêza Mehdiyî û bi îzna Xwedê em ê bibin serwerê dinyayê.

Em ê Başûrê Rojhilatê jî wek Parîs, wek London bikin û em ê hêjatir jî bikin. Em ê bi destûra Xwedê vê lîstika qirêj xirabkin.

Ger em hezkirina mirovan hêvî bikin, dibe şîrk. Divê em bi hezkirina Xwedê ve hez bikin.

Em gelekî ji Kurdan hez dikin, em ê bi hev re li çîyan deng û daholê goveng bigerînin, sifreyan vekin. Em destûrê nadin PKKê.

Gelek mêr wisa zanin ku ew bo rêvebirana jinan peywirdar in. Jin zêdetir hişmend û raman kûr in.

Mirovê destê wî/wê li xwîna Misilmanan gerîyabe dê heta hetê di dojehê de bimîne. Yê ku li dijî DAÎŞê têdikoşe bila bi îlm û îrfanê bike.

Bi hatina Mehdî ve dê dostanî, hezkirin li cîhanê bibe karê sereke. Dê hemû çek ji holê rabin, dê hemû şer û pevçûn biqedin.

Ger tu dikarî jinekî mîna hewandina kulîlkan bihewînî, evîndarê wê be. Jin ji kesê li hember xwe îman teqwa û exlaqê baş dixwaze.

Evîndarîya jinekî weke evîndarîya Xwedê mumkûn e. Bi zanebûna tecelîya Xwedê hezkirin, hezkirina rasteqîn e.

Dîtina jinan wek sûcdarê pêkan yek ji wan şêweyên têgihîştîna paşverûyan a Îslamê ye.

Misilman ango mirovê herî bikalîte herî paqij û baş. Misilmantî ne ew pergala tundrew ku paşverû qal dikin e.

Di bihuştê de nîgar, muzîk û xweşikî heye. Xwedê ji me dixwaze ku em bi îman û hiş ve cîhanê jî wek bihuştê bikin. Bawermend dojehê naxwaze.

Dema muzîk, xweşikî, şadî hebe îmana hin paşverûyan zehîf dibe. Ne normal e ku dema muzîk lêdikeve mirov Xwedê jibîr bike.