Adnan Oktar

Ya ku vegeriya salên 90î PKK ye. PKK dixwaze wek salên 90î be, hewl dide ku pêşîya gelê me bigire.

Kuştina merivekî mîna kuştina hemû mirovan e. Bi awayekî nezanî ku li jêr kî heye ji hewa bombebarandin kujerî ye, sîvîl dibin hedef.

Li Rojhilata Navîn bi destê Misilmanan kuştina Misilmanan heye. Leşkerên Tirk berê çeka xwe nade Misilmanan.

Kurd ewqas mirovên serbilind, paqij û xwedî rûmet in ku radestkirina wan a destê PKKê bêwijdanî ye.

Ger ol wekî ku di Quranê de ye were vegotin, mirov dê demildest Îslamê bijîn. Jiber ku paşverû dijwar nîşan didin mirov ji nimêjê dûr dikevin.

Divê heznekirin wek pirseke netewî were dîtin û demildest bitevdîrin. Civakeke ku jê nefret nekin tune ye, ev belayeke manewî ye.

Xwedê gelek xweşikî, gelek bereket û gelek xêrat dide wan kesên ku wî gelekî hez dikin û bîr tînin. Ev sireke ezmûnê ye, mucîze ye.

Heta ku ezmûn nebe, ti wateya cîhanê namîne. Pêxember jî gelekî berfireh hatin ceribandin. Dijwariya ezmûnê kûrahiyê dide îmanê.

Xwedê bi taybetî ezmûneke zor dide ber me. Li başûrê rojhilatê birayên me di nav ezmûneke dijwar de ne. Ji bo vê exleqa wan baş e.

Baxnazî wek mirinê ye. Di taesûbiyê de ola Îslama ya ku hezkirina bihuştê ye nayê jiyin, dê oleke din bê jiyin.

Hezkirin nîmeteke nûwaze ye. Mirov hemû jiyan û ciwaniya xwe ji bo hezkirinê dide. Hesteke pir xweş û xurt e.

Divê em li ser tirsa materyalîstan a derbarê rastîya ku ronîya zanistê nîşan dide de bisekinin. Ji ber ku zanist Xwedê nîşan dide ew ditirsin.

Tişta ku ewilî divê were kirin rawestantina perwerdeya felsefeya ku Xwedê înkar dike ye. Xwedê serkevtinê nade kesên ku perwerdeya înkarkirinê dide.

Divê em li ser tirsa materyalîstan a derbarê rastîya ku ronîya zanistê nîşan dide de bisekinin. Ji ber ku zanist Xwedê nîşan dide ew ditirsin.

Dewlet teqez nakeve nav neçariyê. Ji destê wan kesên li hember dewletê xwedî çek in, çeka wan girtin karê dewletê ye.

Ocalan teqez piştgiriya berdana çekan nake. Ya ku wê hêzê dide Ocalan çeka PKKê ye, teqez naxwaze wê hêzê winda bike.

Li başûrê rojhilatê tu kes piştevaniyê nade PKKyê, kes PKKyiyan nake şûna mêran jî. Zilam jê nefret dike, lê rêz li çeka wî digre. Bi tenê ji çeka wî ditirse û li hemberî çeka wî serî ditewîne. Mijar ev e.

Bi hezaran sal rabûrdûya hişmendîya dewleta kûr heye. Di qesra Firawn de jî hebû, di heyama Hz. Îbrahîm de jî hebû.

Amerîkaya kûr dewletek Kurd a girêdayî Îslamê naxwaze, çimkî li hember avabûna Yekîtîya Îslamê ye. Dixwaze Kurdan radestî Stalînîstan bike.

Amerîkaya kûr xeynî şer ti şêweyê nizane. Tevî êşên li Vîyetnam, Efxanîstan û Iraqê kişandin, dev ji vê yekê bernadin.

Ger wisa nîşan bidin ku leşker û polîs bi PKKê nikarin dê gelê me rabe xîretê. Bila gel mejbûrê vê yekê nekin. Em axê nadin komek PKKyî.

Bi koordînatên ku YPG dide ve bombekirina herêmê kujerî ye. divê kesek nebe hevkarê vê kujerîyê.

Ew kesên partîzanê PKKê ne û tevlî sûcan nebûne bila bên bibin mêvanê me, em bipeyvin.

Tişta ku herî zêde decalîyet jê depelikîne zanist e. di têkoşîna zanistî de biryardarî gelekî girîng e.

Ger Barzanî li Bakurê Iraqê dewletê avake em ê şanaz bin. Em ê pev re govend bigrin, nimêj bikin bextewar bijîn. Em zulma stalînîst nalên.