Adnan Oktar

Dema ku yek yekî bikuje, mirov temaşe nake. Bo xelaskirina jiyanan, divê polîs li benda fermana kesî nemînin, demildest mudaxale bikin.

Pesindana kujer û kesên terorê teşwîq dike suc e. Pesendkirina Ocalan jî suc e. Ev yek heqaretek li hember hemû gelê me ye.

Xwedê hin hişyariyan dişîne ku mirov Wî bi bîr bixe, lê belê ev yek înkarkirina gelek mirovan ji zêdetir dike.

Li Tirkiyê ji hêla huner û kalîteyê paşveçûn çêbû. Ev talûkeyek mezin e. Divê Wezareta Kalîteyê ava be û piştgiriya kalîteyê were kirin.

Hêza Tirkiyê ya aborî û leşkeri têra avakirina Yekîtiya Îslamî nake, yek jî federasyon were dê perçebûnê çê be.

Ew kesên wisa hêvî dikin ku Bakurê Iraqê tev li Tirkiyê bibe, din ava safdiliyeke mezin de ne, ev plana xapandina perçekirina Tirkiyê ye.

Tu bêjî ku rahêjin çekên xwe û Misilmanan bikujin ev yek heram e. Kî vê yekê pêk bîne di nav gunehekî mezin de ye.

PKK jî dixwaze wekî avabûnên mafyayî yên Meksîkayê li herêmê dewletek narko ava bike. Divê fem bikin ku ev yek çi talûke ye.

Federasyon derîyê sîstemek wisa vedike ku yekcar pêşî li Yekîtiya Îslamê digire û ava nebe. Kesek nikare berdêla vê yekê bide.

Rihetiya Kurdan me kêfxweş dike. Heta ku nexwazin Tirkiyê perçe bikin, dikarin li Sûriyê û Iraqê her tiştî ava bikin

Xort modernîteyê û şîrîntiyê dixwaz in. Gewrîyek heye û ciwan jî vê naxwazin. Gewrbûn baş nîn e. misilman divê dilşa û bikêf be.

AkPartî avahiyekî mezin e ku Tayyîp Xoce damezrandiye. Ger hin kes rabin û bêjin ez im xwedî, ev yek nabe helwesteke baş.

Tirkiye di mijara Musilê de dikare tenê desteka lojîstîk bide Iraqê. Divê teqez çek û desteka sîxuriyê ku bibe sedema kuştinê neyê dayîn.

Desteka sîxuriyê nabe ku tu bêjî li vir Misilman hene têkevin û bikujin, berovajî vê, divê tu bêjî li vir sîvîl hene lê nexin.

Kesên nezan hîç ji Bektaşîtiyê û hezkirina wê a kûr fem nakin. Bektaşîtiyê Anatolî bi hezkirinê ve hêl bi hêl honandiye.

Prensîba şexsîbûna suc heye. Bi hewa bombebarankirina herêmekî kujerî ye. Zarok, jin û pîr, mirov nayê bombebarankirin.

Divê em nebin layengirê xwedî hêzan, em bibin piştgirê rastan. Ew kesên dibin alîgirê xwedî hêzan û ji her alî ve tên kişandin, zirarek mezin didin Tirkiyê.

Misilmanan nayên gulekirin. Ev bêyomî belayê tîne. Teblîx li Misilmanan tê kirin. Bi çekan bersiv nayê dayîê barandin. Kujerî ye.

Dema ku jiyana mirovan dibe babet, prosedur nayên şopandin, tenê mirov guh dide denge wijdana xwe.

Divê Tirkiye teqez gule bera ser rêxistinên Misilman yên wek DAÎŞ û Talîban ku di riya şaş de ne nede, gelereşandina ser Misilmanan heram e.

Ji bo ku tevgera bûrokrasiyê ya bi serê xwe were astengkirin pergala serokatiyê ne şert e, bi verastkirinên qanûnî ve ev yek pêkan e.

Bi taybetî jî di pergala darizandinê de verastkirin lazim in, wek mînak, dema ku dadger şaşîyekê bikin divê xebata venêrînê demildest were kirin.

Em dema ku Yekîtiya Îslamê ava be bextewar dibin. Ger Tirkiye perçe be Yekîtiya Îslamê çênabe, lewre serokatî federasyon ne rast e.

Ne tiştekî ku mirov bawerke ku bêjin serokatî dibe lê federasyon çê nabe. Pergala serokatiyê di dawiyê de teqez vediguhere federasyonê.

Hukûmet dikare hemû mijarên xitimî di pergala parlamenteriyê de çareser bike, çi guherîn pêwîst be dikarin bikin.