Adnan Oktar

Tirkiye nabe şirîkê kujeriyê. Tirkiye nabe navgînê ji hewa bombebarankirina Misilmanan. Bila hukûmeta me di vê mijarê de biryardar be

Qaşogiravî jiyana Misilmanan gorî xwe erzan dibînin. Jin, zarok û sîvîlan her gav ji hewayê tên kuştin. Tirkiye nabe qasidê zulmeke wiha.

PKK wek nûnerê Kurdan derket û niha jî ax, ziman, nasname û hemû wan blindest kiriye. Ev yek paşguh nabe.

Nehezkirin û bêwefabûn dilê gelek mirovan pêçaye. Dema ku nehezkirin û bêwefabûn hebe bêmehrîbanî zêdetir tê dîtin.

Ew kesên partîzanê PKKê ne û tevlî sûcan nebûne bila bên bibin mêvanê me, em bipeyvin.

Çawa ku ên înkar dikin Îslamê neçê dibînin, paşverû jî Îslama rasteqîn wisa neçê dibînin. Dixwazin geşî û şadiyê qedexe bikin

Divê Demîrtaş destê xwe bide ser wîjdana xwe û axavtinên jidiltir bike. Ger desteka PKKê nebe, ne guncav e ku HDP ser bikeve.

Helbet ku gel dê alîkariya leşkerên xwe birîndar bike. Ew kesên ku wî exleqê Kurdan ê baş nizane, şaş şîrove dike

Federasyon derîyê sîstemek wisa vedike ku yekcar pêşî li Yekîtiya Îslamê digire û ava nebe. Kesek nikare berdêla vê yekê bide.

Xiristiyan, Ermen, Cihû xweşikîyên Tirkiyê ne. Bila perestgehên wan vekirî bin, em çinginiya zengilên dêran bibihîzin, hemû yên me ne.

Gelekî sosret e ku alimên Îslamê, şûna ku hewl bidin fîtne bisekine, şer raweste, şêweyeka ku Misilmanan bera hev didin bikartînin.

Dujminiya Mûseviyan nexweşiyek derûnî ye. Zarokên Hz. Yaqup emanetê me yên Xwedê ne. Nefret ne exlaqekî gorî Quranê ye.

Hema hema hemû çekên ku didin Iraqê dikevin destê DAÎŞê. Divê Amerîka şûna ku tim çekan bifiroşe, têkoşîna zanistî bike.

Bila guherînek bê kirin. Bila parlemen bibe cîhê hezkirin û dostaniyê. Bila hêrs û gengeşî asayî nebe.

Ger tu wek Ûsiv bî, dê Xwedê Zulêyxayê bişîne ba te. Nexwe li çolistanê gerînê ve nabe.

Ger li cîhanê dijwarî û tengasî nebin, îmtîhan nebe hîç wateya lêmayîna cîhanê namîne.

Divê Xwedê bi awayekî coş, jidil û biryardar bê zikirkirin. Xwedê zikirê wiha ji me dixwaze. Di bîranîna Xwedê de tengsistî nabe.

Heta ku ezmûn nebe, ti wateya cîhanê namîne. Pêxember jî gelekî berfireh hatin ceribandin. Dijwariya ezmûnê kûrahiyê dide îmanê.

Bombebarandin dibe sedema mirina jin û zarokan. Divê Tirkiye tevlî vê serê qirêj nebe. Dive Tirkiye nebe berpirsê vê gunehê.

Xweserîtiyeke ku pergala Stalînîst lê hakime dê azadî jî nebe. Ev ne daxwaza kesên azadîxwaz e.

Ne guncav e ku mirovên perjewendperest jidil bin. Dema ku jidilî nebe, îmana kûr jî nabe.

Tenê Hezretî Mehdî ye ku dê hezkirinê, dilovaniyê, biratiyê dîsa fêrî mirovahiya ku hîn bûye ku xeynî tolhildanê ti rê tune ye, bike.

Xwedê cîhanê bi hunermendan xweşik dike. Huner û muzîk xelata Xwedê bo mirovan e.

Em di heyama fesadiya herî mezin a axîrê zeman de ne. Xwedê kesek şandiye ku fesadî ji holê rakiriye, dê di vê heyamê de jî Mehdî bike.

Bila ti kes xwe kone nehesibîne, bila ti kes jî bêhna Tirkiyê teng neke. Ger kesek rabe û welêt perçe bike, dê bersiva xwe dadî jî bibine.