Adnan Oktar

Heta ku perwerdeya Darwînîst û materyalîst were kirin, li zanîngehan kes û komên tundparêz naqedin. Çareserî guherîna perwerdeyê ye.

Bila nehêlin ku PKK li herêmê li ser gel zordestiyê bike. Divê em bibînin ku ewlehiya gel rêk û pêk hatiye kirin.

Ew kesên ku zêde zêde maf didin mêran û jinan bi qedexeyan ve binpê dikin olê şaş dizanin. Di Quranê de azadiya jinan heye.

Di axîr zeman de heta derketina Mehdî, dê bûyerên mezin bodomin. Ji berk u derketina Mehdî nêz bûye, bûyer ê şaş bihêlin.

Ew kesên ku Yekîtiya Îslamê armanc dikin, nikarin bi siyasetê biserkevin. Divê çalakiya kesên Îslamê belav dikin xurtkirina îmanê be.

Gelekî girîng e ku mirov kesên durust bigîhîne. Desthilatiya exlaqê Îslamê û Yekîtiya Îslamê ne bi siyasetê, bi îmanê ve dibe.

Mirov jî wek maşînan in, gava ku hiş û raman bifesihe, hemû laş xerab dibe. Meriv bi îmanê û hezkirinê xweşik dibe.

Li Tirkiyê ji hêla huner û kalîteyê paşveçûn çêbû. Ev talûkeyek mezin e. Divê Wezareta Kalîteyê ava be û piştgiriya kalîteyê were kirin.

Tişta herî seza bo xwezaya mirov hezkirin e. Xwedê di Quranê de nîşan daye ku bi hezkirinê çareserî dibe. Bi çek û xwînê ve nabe.

Decaliyetek heye ku zanistê bikar tîne û Xwedê înkar dike. Şûna ku bersivê bidin vê decaliyetê, li dibistanan pergala înkarê tê hînkirin.

Li Rojhilata Navîn Misilman bûn şahidê gelek destdirêjîyan ku li jinên wan hatin kirin. Di binê rewşa niha de ev zordarî heye.

Wisa zanin ku her mijar bi pevçûnan tê çareserkirin. Gengeşîya Îsraîl û Fîlîstînê jî bi dostanî û aştî tê çareserkirin.

Nîmet li cîhanê bona Misilmanan e, li axretê tenê bona Misilmanan e. Di nav sînorên helalîyê de hemû nîmet bona Misilmanan e.

Di hezkirin, merhemet, dolovanî û xweşîkiyê de jin li ser mêran e. jin him bi hûr û kur difikirin him jî pirr zîrek in. Mêr ne wek jinan hûr û kur, pirr rasthatî difikir in. Jin ji aliyê huner, bedewî û estetîkê ve li gor mêran bêtir jêhatî ne.

Li başûrê rojhilatê tu kes piştevaniyê nade PKKyê, kes PKKyiyan nake şûna mêran jî. Zilam jê nefret dike, lê rêz li çeka wî digre. Bi tenê ji çeka wî ditirse û li hemberî çeka wî serî ditewîne. Mijar ev e.

Di zimanê bawerhişkan de hezkirin, merhemet, dilovanî û biratî tune ye. Ev hemû li dijî Mesîh û Îsa (a.s) in. Li dijî komunîzm û darwînîzmê jî serî tewandin e. xwe jî teslîmê PKKyê kirine û pirr tirsonek in.

Li hember reşekujan (terorîst) kerrbûn nabe. Lazim e dewlet hêza xwe bi qanûn û yasayî nîşan bide.

Pêdaketina bi muşrîk, munafiq û ehlê kufrê de xêr e. Dixwazin ku têkoşîna zanistî demildest biqede, wê demê xêr û xêrat namîne.

Muşrîk ew kes in ku li ser navê Xwedê, pêvekan bi ola Xwedê ve dikin. Di alema Îslamê de niha gelek muşrîk hene.

Ol hêsanî ye. Xwedê radigihîne ku dê mirovan di hêsaniyê de serkeftî bike. Ew kesên ku jiyana bi ol nebaş dibînin, şaş dizanin.

Dema şehîd dikeve, dibêjin agir kete ocaxê. Ev gotinek şaş e. Agir na, nûr dikeve cîhê şehîd lê be.

Ger hûn ewilî gencan wek Darwînîst mezin bikin, piştre jî terora Marksîst-Lenînîst tê. Divê şaş agahkirina gencan bisekine.

Helbet ku gel dê alîkariya leşkerên xwe birîndar bike. Ew kesên ku wî exleqê Kurdan ê baş nizane, şaş şîrove dike

Di axîr zeman de heta derketina Mehdî, dê bûyerên mezin bodomin. Ji berk u derketina Mehdî nêz bûye, bûyer ê şaş bihêlin.

Operasyona ku artêşa me li dijî PKKê kiriye, gelekî rast e û di cîh de bûye. Leşkerên me nûr in. Hemû jî zarokên Hz. Muhammed ên wek nûrê ne.