Adnan Oktar

Ger ya tê mexderê rawestîna çekê be her kes dixwaze, lê belê ger li Başûrê Rojhilat serdestiya PKKê zede be, ti bextewariya wê yekê tune ye

Bila ti kes xwe kone nehesibîne, bila ti kes jî bêhna Tirkiyê teng neke. Ger kesek rabe û welêt perçe bike, dê bersiva xwe dadî jî bibine.

Tirkiye Misilmanan nakuje. Bila ti kes bê exlaqî pê nekute Tirkiyê ku kuştinan pêk bîne.

Rand Paulê ku bi sere xwe soza dewletbûnê daye kurdan, çima ji Îranê daxwaza axê nake? Ew Tirkiyê gelekî şaş nas dikin, bila me neceribînin.

Bila berpirsyarên kuştinên li Fransayê din av sîxuriya Fransayê de bigerin. Berê çekê nazvire jinan, ev bêexlaqî û bêwijdanî ye.

Ger planek yekî hebe bila demildest derkevin holê, bil bibînin ku çit ê sere kesên Tirkiyê perçe dikin. Van hêj jî Tirkiye nas nekiriye.

Tirkiye nabe şirîkê kujeriyê. Tirkiye nabe navgînê ji hewa bombebarankirina Misilmanan. Bila hukûmeta me di vê mijarê de biryardar be

Hukûmet dikare hemû mijarên xitimî di pergala parlamenteriyê de çareser bike, çi guherîn pêwîst be dikarin bikin.

Em dema ku Yekîtiya Îslamê ava be bextewar dibin. Ger Tirkiye perçe be Yekîtiya Îslamê çênabe, lewre serokatî federasyon ne rast e.

PKK li herêmê perwerdeya komunîst dide, divê gencên me li hember komunîzmê werin hînkirin, hezkirina niştiman, al, gel, ol û kitêbê hebe.

Em teqez naxwazin ku ti mijarek bi xwînê were çareserkirin. Lê ger nefsî mudafa be xwe parastin heq e.

Başiya ku hezkirinê cara ewil derxistiye holê fedakarî ye. Ger navbeyna welatan de hezkirin çê be, dê aştî û aramiya rasteqîn bibe.

Di Îslamê de dilsozî, sadaqat heye. Lê belê di siyasetê de tune ye. Di heyama mehdiyetê de ev yek ê bi temamî durist be. Dilsozî û sadaqat ê jî durist be. Ligel me qedr û qîmeta mirovan tê zanîn.

Abdullah Ocalan malbatê qebûl nake, olê qebûl nake, rêvebirineke komunîst dixwaze. Em nahêlin ku li Rojhilatê Tirkiyê Koreya Bakur a nû were damezrandin. Ger tiştekî wiha pêk were dê belavî her derê be û dê Tirkiye jî biçe.

Di feraseta Îslama rast de azadî heye. Xumama li ser mê dê her sal herin. Dê perdeya li ser Ashab-î Kêf rabe. Kêliya Xweda, perdeyan ji ser me rakê dê şiyana dîtînên me qewî bibe. Dê hîn bêtîr qewî bibe.

Kurd, Elewî, Zaza û gelek mirovan di rûyê hin kesên be exlaq de gelek êş kişandin. Lê belê ne tene komekî, pirsgirêkên her kesî hene.

Her kî be bila bibe, ger mirovek di sertên dijwar de behsa Xwedê bike, bo olê xîret bike, divê were destekkirin. Divê ev giyan belav be.

Di feraseta Îslama rast de azadî heye. Xumama li ser mê dê her sal herin. Dê perdeya li ser Ashab-î Kêf rabe. Kêliya Xweda, perdeyan ji ser me rakê dê şiyana dîtînên me qewî bibe. Dê hîn bêtîr qewî bibe.

Îman navê berxwedana li hember wesweseyên şeytîn, li hember şik û gumanan e. Dê şikbarî her gav were û dê Misilman tim ser kevin.

Heya ku li Başûrê Rojhilat zordestiya PKKê ya li ser gel neyê xelaskirin, heya ku her kes bi dilrihetî çalakiyên xwe nekir şaristanî çê nabe.

Pergala serokatiyê xwe bi serê xwe dixwe, her gav di nav hev de asê dimîne. Li Meksîkayê mafya serdest e.

Di hundirê dewletê de hin karmendên ku bi aşkere propagandaya PKKê dikin hene. Ev kesan perçebûnê diparêzin, divê tevdîr bên girtin.

Ya ku em fem dikin, li herêmê paqijkirin PKKê, rabûna zordestiya çekê ya li ser eniya gel e, wê hingê çareserî pêk tê.

Divê li Tirkiyê kesin ku mirov nikare dest bidê tune bin. Divê di sêrî de destnedayîna dadgeran rabe, esas pergal di vir de asê dimîne.

Birayên me Kurd oldar in, mirovên paqij û li ser rêya Xwedê ne. Kesên aşiqê maneviyatê ne. Gelê Rojhilat bi maneviyatê ve aj dide, bi maneviyatê ve dijî.