Adnan Oktar

Pergala serokatiyê xwe bi serê xwe dixwe, her gav di nav hev de asê dimîne. Li Meksîkayê mafya serdest e.

Hin mirovên kêfperest, ji ber ku hêza wan a têkoşîna bi fikrî nemaye, federasyonê û radestbûnê qebûl dikin, gel vê qebûl nake.

Tu bêjî ku rahêjin çekên xwe û Misilmanan bikujin ev yek heram e. Kî vê yekê pêk bîne di nav gunehekî mezin de ye.

AkPartî avahiyekî mezin e ku Tayyîp Xoce damezrandiye. Ger hin kes rabin û bêjin ez im xwedî, ev yek nabe helwesteke baş.

Desteka sîxuriyê nabe ku tu bêjî li vir Misilman hene têkevin û bikujin, berovajî vê, divê tu bêjî li vir sîvîl hene lê nexin.

Misilmanan nayên gulekirin. Ev bêyomî belayê tîne. Teblîx li Misilmanan tê kirin. Bi çekan bersiv nayê dayîê barandin. Kujerî ye.

Ji bo ku tevgera bûrokrasiyê ya bi serê xwe were astengkirin pergala serokatiyê ne şert e, bi verastkirinên qanûnî ve ev yek pêkan e.

PKK çekdarbûnê û birina gencan a çiyê didomîne. Dixwaze ku havirdorê kontrol bike, hêj hin kes bawer in ku dê çekan berde.

Hin nivîskarên ku rêz li PKKê digirin, dema qala oldar û gele me dibe wek şêran dibin. Helwesteke gelekî çirkîn nişan didin.

Îslam xweştirîn tişt e. Tiştê herî bi qelîte û herî rast e. Wateya Îslamê ev e. Îslam di bêhempabûn, aqilanebûn rastbûn her tiştî de heye.

Hin kes hene ku dibêjin “Jixwe Başûrê Rojhilat ji dest çûye”. Qebûlkirina radestbûnek bi vî awayî bê exlaqî ye.

Xwedê hin hişyariyan dişîne ku mirov Wî bi bîr bixe, lê belê ev yek înkarkirina gelek mirovan ji zêdetir dike.

Pêxemberê me di hedîsên xwe de derbarê axîr zeman de hurguliyên gelekî hêja dide. Ev hurgulî hemû der tên. Heşa hêj dibêjin derew e.

Cîhan gorî Mehdiyetê bi rêve diçe. Bixwazin nexwazin rastî ev e. Ger li dij bisekinin jî rastî naguhere.

Kurd, Elewî, Zaza û gelek mirovan di rûyê hin kesên be exlaq de gelek êş kişandin. Lê belê ne tene komekî, pirsgirêkên her kesî hene.

Dewsa ku Misilmanên tûndiyê bi kar tînin, perwerdebikin, tev ji holê radikin. Naxwe di nav wan de kesên maqûl jî hene.

Dojeh bi zombîyên ku çav hene nabînin guh hene nabîzin ve tije ye.

Divê li Tirkiyê kesin ku mirov nikare dest bidê tune bin. Divê di sêrî de destnedayîna dadgeran rabe, esas pergal di vir de asê dimîne.

Birayên me Kurd oldar in, mirovên paqij û li ser rêya Xwedê ne. Kesên aşiqê maneviyatê ne. Gelê Rojhilat bi maneviyatê ve aj dide, bi maneviyatê ve dijî.

Qaşogiravî PKK Amerîkayê emperyalist dibîne, lê belê Amerîka çi bêje wê yekê dike.

Ger bi dil û can dixwazin tundiya li ser jinan xelas be, bila ewilî pergala Darwînîst û mteryalîst bidin sekinandin û hezkirina mirovî were fêrkirin.

Tirkiye Misilmanan nakuje. Bila ti kes bê exlaqî pê nekute Tirkiyê ku kuştinan pêk bîne.

Bila Xwedê birayên me ên Kurd ji kirêtên PKKyî û ji van zordestên bê xwedê û bê kitêb biparêze. Xweda aramî û bextewariyê bide wan.

Dê heta hetê rêzdariya Ocalan tune be. Ji ber vê yekê, bila bo rêzdarkirina wî pê de nekevin, nikarin ti encamê ji vê mebestê bigrin.

Ya ku em fem dikin, li herêmê paqijkirin PKKê, rabûna zordestiya çekê ya li ser eniya gel e, wê hingê çareserî pêk tê.